Het is onmogelijk huiswaarts te keren zonder ooit te vertrekken. The Raveonettes, bestaande uit het Deense duo Sune Rose Wagner (zanger/gitarist) en Sharin Foo (zangeres/bassiste), weten dit als geen ander. Zeven jaar geleden verenigden ze op hun overdonderende EP Whip it on op eigenzinnige wijze de authentieke Sixties-sound met modern shoegazer-geluid. Gitaren als stofzuigers, muren van feedback, en kundig samengestelde popliedjes. Op de platen die volgden, konden de gitaren niet meer harder, en bleek bij wijze van spreken zelfs de beste versterker toch werkelijk maar éénmaal tot as gereduceerd te kunnen worden. Verder over de grenzen van de popmuziek kon niet meer, en dus werd het hoog tijd om diezelfde muziek huiswaarts te brengen met een perfecte plaat die het beste van oud en nieuw combineert. Een prachtig voornemen, getuige hun vierde cd In and out of control.
De plaat puilt uit van aanstekelijke meezingpop à la Phil Spectors meidengroepjes, zoals the Ronettes. De productie benadert Spectors Wall of Sound doordat elk nummer met flink wat echo is omkleed. Het gitaarwerk roept de indieband The Jesus & Mary Chain in herinnering, die er om bekend staat gitaren te laten klinken als stofzuigers. Break Up Girls zou zo geplakt zou kunnen worden onder een willekeurige scène uit Easy Rider, met langharige bikers zoevend over de freeway.
Hebben the Raveonettes dan hun ultieme sixties-monument opgericht met hun nieuwste cd? Nee. Hoewel deze bonte verzameling bubblegumrock een fraaiere samenvatting van de popmuziek vormt dan menig pop-encyclopedie, verslapt de aandacht tegen het einde enigszins, mede dankzij de monotone drum-machine. Bovendien ontberen de teksten de subtiliteit van weleer. Zongen the Shangri-La’s in Past, present, and future over verkrachting in bedekte termen, de Denen (niet voor niets het land van de cartoonrellen?) brullen luidkeels “Boys who rape should be destroyed”. En ook zelfmoord was sinds M.A.S.H. niet meer zo expliciet het onderwerp van een saillante meezinger. The Raveonettes mogen dan nog een aantal tussenstations nodig hebben om huiswaarts te geraken, het maakt de reis er niet minder interessant om.