Terwijl de Sjengen en Sjengettes wild hossend over het Vrijthof uitzwermen, is er voor eenzame thuisblijvers op zondag gelukkig nog een extra feestdag: Valentijnsdag. En laat nu net de Queen of Candlelight een nieuw album uit hebben. Inderdaad, Sade is terug! De groep rondom de Nigeriaanse zangeres Helen Folasade Adu is bekend van tijdloze klassiekers als Smooth Operator en The Sweetest Taboo. Sinds de doorbraak in 1984 werden slechts vijf albums aan het repertoire toegevoegd. Tussen het zojuist verschenen Soldier of Love en de matige voorganger Lovers Rock zat maar liefst tien jaar. Waar pessimistische recensenten dan spreken van luie artiesten, meent Adu zelf dat zij enkel een album wil uitbrengen als ze iets te zeggen heeft. Maar de vraag is: willen knuffelgrage stelletjes nog altijd horen wat ze te zeggen heeft?
Hoe dan ook, ze doen er verstandig aan, Sade heeft de tand des tijds namelijk goed doorstaan. Adu lijkt eeuwig vijfentwintig, en muzikaal is het Sade ten voeten uit. Zwoel, kalm en jazzy. En toch zit er binnen de nummers best wat variatie. Opener The Moon and the sky is pompeuze soul, Babyfather kent subtiele reggae-invloeden, en Bring me home bevat lekker lome jazz, perfect voor een zondagochtend.
Hoe geschikt Sade ook moge zijn als achtergrondmuziek voor kaarslicht en geknuffel op de sofa, opmerkelijk genoeg viert tekstueel de romantiek niet altijd hoogtij. Zo wordt bijvoorbeeld in Skin een relatie koelbloedig beëindigd met: ”Now as I begin to wash you off my skin, I'm gonna peel you away, 'Cause you're not right within.” Terzijde, in datzelfde nummer prijkt een geinige referentie naar Michael Jackson, één van haar grootste inspiratiebronnen.
Titeltrack Soldier of Love is één van de weinige up-tempo nummers en opvallend gelaagd. Soft scheurende gitaren, marsritmes, blazers, en flamenco-gitaren, het komt allemaal voorbij. In de studio van Peter Gabriel is dan ook twee jaar aan het moderne, warme geluid geschaafd dat Sade zowel toegankelijk voor jong, alsook herkenbaar maakt voor trouwe fans. Sade is bovenal zichzelf gebleven, ook al hebben de bandleden een volvet soul-jasje aangetrokken.
Ach ja, het is tenslotte Carnaval. Alaaf!