“Kun je straks even langskomen? Ik moet met je praten. x D.”
Dat voorspelt weinig goeds. Ik was nog niet echt emotioneel geïnvesteerd, dus het leed is te overzien. Ik sta op de loods en besluit hier maar meteen mijn gezelschap deelgenoot van te maken.
“Hm, ik denk dat ik zo meteen gedumpt ga worden.”
Er wordt ad rem gereageerd.
“Of je hebt haar zwanger gemaakt.”
“Ja, of je hebt een soa.”
Ik lach als een boer met kiespijn. Everybody’s a comedian. Je zal maar iemand bezwangerd hebben.
Als ze de deur opendoet geeft ze me nog wel een kus, en als we even later op de bank zitten komt de aap uit de mouw. Mevrouw heeft chlamydia. Om eerlijk te zijn voel ik hoofdzakelijk opluchting, en ik probeer vooral kalm en volwassen te blijven.
“Ach, het is net zo goed mijn schuld als de jouwe.”
Later bedenk ik dat het minstens twee keer zoveel haar schuld is als de mijne, ik heb me immers niet een paar maanden eerder door een of andere Zwitser laten volyoghuren, excusez le mot.
Eenmaal thuis zijn mijn huisgenoten, overwegend vrouw, erg geamuseerd door het voorval. De tranen biggelen over hun wangen terwijl ze hikkend van de lach feitjes aan het googlen zijn.
“70% kans dat je het hebt !”
“Er moet (hik) een stok (hik) in je piemel!”
Fijn dat mijn ongemakje als grap van de dag kan fungeren.
Een belletje naar de GGD levert op dat ik pas over vijf weken mag langskomen.
“Ja meneer, dat heeft te maken met incubatieperiodes.”
In vijf weken ontkom je er niet aan dat je er een of twee vriendjes van op de hoogte stelt, en zoals valt te verwachten blijft een dergelijke ‘sappige roddel’ op de kroeg niet lang geheim.
“Jeukt het?” wordt me zonder aanleiding aan de bar gevraagd.
Op de GGD is het rustig. Goddank is een plasje en een buisje bloed afdoende voor het onderzoek, en na een paar dagen blijk ik clean te zijn. Enige pijnlijke moment is als de dame achter het bureau naar mijn totale aantal bedpartners vraagt en ik haar naar waarheid antwoord. Ze begint te lachen.
“Echt waar? En u bent student?”
Het zal wel met haar referentiekader te maken hebben, zeg ik tegen mezelf. De les is geleerd.
Denk d’r om, ding d’r om.