Het is een mooie fantasie, zo’n wedstrijd (Observant 26), maar Jeroen weet dat het nooit zal gebeuren.
Wat Jeroen ons vertelde over zijn stapavond is de droom van elke mannelijke student, het is de ideale wedstrijd. Echter, analyserend komen wij tot de conclusie dat de volgorde van zijn stapavond nauwelijks kan kloppen. Ideale omstandigheden daargelaten.
Allereerst: hij vertelt ons dat hij mentaal al een paar uur is afgehaakt. Het is plausibel te zeggen dat een stapavond om negen uur in volle gang is, waardoor het elf uur zou zijn op het moment van “afhaken”. Dit zou betekenen dat onze protagonist binnen drie uur het mooie meisje versiert, neukt en weer afdruipt naar de kroeg. Dit lijkt ons een droomscenario, echter wij zijn tot de gedachte gekomen dat het verhaal niet klopt.
Het voorgaande is niet onze ergernis. Dat hij zijn stoere praat kleur geeft met een grap van Hans Teeuwen wel (daar komt de grap wel tot zijn recht). Het bewijst voor ons dat er twijfel getrokken kan worden over de juistheid van zijn verhaal. Het lijkt eerder dat de column in dienst staat van de grap, in plaats van dat het de column ondersteunt.
De volgende ongeloofwaardigheid bevestigt het gebrek aan eigen kracht om een goedgeplaatste grap te maken. Hij stelt dat hij in zijn, naar eigen zeggen, dronken staat nog met het meisje heeft gepraat over vorige parlementsverkiezingen. Volgens Jeroen heeft ze gezegd dat ze Rita Verdonk had gestemd zodat onze held de, enigszins dubbelzinnige, zin annex slogan “recht door zee” in het verhaal kon plakken. Hij slaat hiermee de plank compleet mis. Ten eerste is het niet grappig. Ten tweede wie gaat er met zijn aanstaande one-night-stand praten over de politiek. Het is eerder een macho verhaal om een ander mee te kwetsen, dan een realistische one-night-stand.