Welk dispuut mijd je als de pest?
Nijhuis: "Herendispuut Nondejuke. Dat vind ik relschoppers. En Trega (ook van Tragos, red.), dat is meer een ordinaire knokploeg, altijd baldadig. Ik vind dat geen goede eigenschap. Wij zien in ons café De Uni altijd disputen die het willen laten escaleren, maar sommige misdragen zich, Trega is er daar een van."
Gladdines: "Ik mijd inhoudsloze, saaie clubjes zonder vibe. Met Spiritus Vitalis bijvoorbeeld kun je geen feestje bouwen. Hun doelstellingen zijn ook anders."
Nijhuis: "Dat zijn rustige jongens, die willen liever discussiëren over zaken. Dat doen wij ook, maar wij houden ook van een stevig feestje."
Gladdines zoekt "op z'n tijd het baldadige, het studentikoos relschoppen". Maar echt vechten, zo benadrukken de twee, is er nooit bij. Eensgezind: "Dat doe je niet, vechten is ordinair, dat is een gouden regel onder studenten. We zooien wel: elkaar tegen de grond werken, duwen en trekken." Gladdines: "Vechten is een teken van onmacht. Ruzies los je zo niet op. Doe je het toch dan heb je trouwens meteen een kroegverbod bij Tragos." Nijhuis: "Bij De Uni ook."
Waar wil jouw dispuut nog niet dood gevonden worden? 1. de Alla 2. Ondergoedafdeling C&A 3. Zondags in de Sint Servaaskerk, 4. Met ouders op terras van de Vogelstruys.
Nijhuis: "Een terras is altijd goed, en nee, ik schaam me niet voor mijn ouders, ik schaam me ook niet voor een kerkdienst, op de ondergoedafdeling zie ik ons niet zo snel... De Alla op zaterdagavond, daar schaam ik me wel voor. Dan zit het vol locals en die moeten niks van studenten hebben. Echt matten heb ik nooit meegemaakt, wel duwen en trekken."
Gladdines: "In de Feesfebrik mocht ik laatst op zaterdagavond alleen op eigen risico binnen. Ik bleef achterin staan, leek me veilig, maar nog kreeg ik glazen bier over me heen."
Waarom hebben Maastrichtenaren een hekel aan studenten?
Nijhuis: "Geen idee, studenten fleuren Maastricht juist op."
Gladdines: "Ze zijn jaloers omdat ze zelf zo'n beperkt bestaan hebben. Wat heeft Limburg nu te bieden? Het is leuk om hier 5 jaar te studeren, maar daarna moet je wegwezen. Je kunt hier niet werken en er gebeurt elke dag hetzelfde." Nijhuis knikt instemmend.
Wat is erger voor jouw dispuut: een maand geen alcohol of één maand geschorst door de universiteit?
Gladdines denkt na: "Je bent hier natuurlijk om te studeren, maar er kan best een jaartje bij. Ik heb liever de schorsing."
Nijhuis, vol ongeloof: "Ik vind dat vrij bizar. Ik wil niet het heilig boontje uithangen, maar je bent hier voor de studie. Ik heb gemerkt hoe snel je studievertraging oploopt. Een maandje zonder drank zou voor veel studenten beter zijn, al is dat natuurlijk wel saai."
Het dispuutshuis is hoognodig toe aan een poetsbeurt? Vijf euro pp. voor een poetsvrouw? Of zelf naar sop en dweil grijpen?
Nijhuis: "Ik woon niet in een dispuutshuis, maar ik zou het zelf doen. We hebben later nog tijd genoeg om decadent iemand in te huren. Ik besteed die vijf euro liever op vrijdag in De Uni."
Gladdines: "Vijf euro is twee biertjes. Daarvoor ga ik niet twee uur schoonmaken."
Dilemma: je hebt een heel belangrijke dispuutsavond. Dan belt je vriendin huilend op. Er is iets ergs gebeurd, ze heeft je nu nodig. Wat doe je?
Gladdines, die een vriendin heeft: "Ze kan op zijn minst eerst vertellen wat er aan de hand is."
Nijhuis, sinds kort vrijgezel: "We kunnen het probleem toch ook de volgende dag oplossen?! Ik ga naar het dispuut."
Ze belt op met de boodschap dat ze zwanger is. Wat doe je?
Nijhuis: "Dan kan ik die borrel juist goed gebruiken."
Gladdines, grappend: "We merken het over negen maanden wel."
Het dilemma wordt lastiger: haar vader blijkt ernstig ziek.
Gladdines: "Dan zou ik thuis blijven."
Nijhuis: "Dan moet je met haar praten, al hoef je niet de hele avond met haar op de bank te blijven zitten. Toch?"