Afgelopen woensdagavond was de Muziekgieterij, die nog steeds minder goed bezocht wordt dan zou moeten, gezien hun programmering, het toneel voor een optreden van Nick Oliveri. De ex-bassist van onder meer the Queens of the Stone Age en Kyuss - kale kop en seriemoordenaar-goatee - zou een akoestische set gaan afleveren. Menigeen zal een wenkbrauw optrekken: Oliveri’s oeuvre is immers allerminst subtiel te noemen.
Bij binnenkomst wordt de zaal al gevuld door de hillbilly-speedrock van Le Chat Noir. Voor de kleine bezetting, slechts gitaar en drums, weet het duo een indrukwekkende bak herrie in de goede zin des woords te produceren. Drummer Eileen Spruce wint het publiek eenvoudig voor zich door haar energieke percussie te combineren met geestige oneliners tussen de nummers door.
De eerste paar nummers die Oliveri ten gehore brengt, vergen veel van de luisteraar. Ongenuanceerd geschreeuw over rudimentair gitaarwerk doen het ergste vrezen: “Oh God, Ringo Starr is een band begonnen.”. De twijfel verdwijnt echter direct als er bekender werk volgt. Dit is geen bassist die bij toeval in een paar van de beste bands van de afgelopen decennia speelde, hij was een van de redenen dat die bands goed waren. Afgewisseld met sterke verhalen speelt hij zijn rol van rocklegende met verve, en een gebroken snaar leidt slechts tot een komisch intermezzo (“G-strings are for pussies”). Shots whisky worden weggeslagen, zijn vriendin/groupie komt een liedje zingen, het is allemaal erg gemoedelijk.
Het moment van de avond komt wanneer Oliveri met mistige ogen aankondigt dat hij klein meesterwerk Auto Pilot schreef voor zijn beste vriend, die aan een overdosis overleed. Alle bravoure ten spijt is ook hij gewond. Als een dronken fan dan ineens iets roept, gaat het snel: de gitaar wordt afgeworpen en Oliveri stormt het publiek in om een beuk uit te gaan delen. Vervolgens werkt hij alsnog zijn set af, wacht niet op applaus en verdwijnt. Niemand durft om een toegift te vragen.
Backstage is de man echter weer niets dan warmte en vriendelijkheid. Ook ik krijg een omhelzing, en hij stapt met zijn vriendin de auto in naar zijn volgende bestemming. No rest for the wicked.