Ik sluit niet uit dat ik op het moment suprème flauwval

Regelmatig heb ik me afgevraagd hoe ik zou reageren als ik in een ‘noodsituatie’ terecht zou komen. In het verleden heb ik ooit een Bedrijfshulpverlening (BHV)- diploma behaald, maar sinds het moment dat de BHV-instructrice vertelde hoe je de mond van het slachtoffer met een kordaat gebaar leeg kan schrapen om eventuele loszittende tanden en kunstgebitten te verwijderen, hoop ik bijna dagelijks dat ik mijn BHV-vaardigheden nooit in de praktijk hoef te brengen. Ik sluit niet uit dat ik op het Moment Suprème flauwval, wegren of volledig in paniek raak. Afgelopen week leek het er even op dat ik in zo’n noodsituatie terecht was gekomen. Ik was rond een uur of 6 aan het werk, toen plotseling het brandalarm afging. Mijn collega en ik keken elkaar schaapachtig aan en kwamen toen traag tot de conclusie dat we misschien toch maar naar buiten zouden moeten gaan. Ik gunde mezelf een paar seconden om het rapport dat ik aan het schrijven was op te slaan (anders is het toch zonde van het werk…), pakte mijn tas (daar zit mijn halve leven in), mijn jas (het zou wel eens frisjes kunnen zijn), deed het licht in het kantoor uit (gewoonte…) en verliet rustig het universiteitspand. Halverwege kwam ik twee sprintende collega’s tegen. Ik vroeg me serieus af waar zij mee bezig waren. Buiten aangekomen stond een groepje collega’s die wel gehandeld had zoals het hoort: zij hadden al hun spullen achtergelaten en hadden zo snel mogelijk, zonder in paniek te raken, het gebouw verlaten. Ik had me echter voorbereid voor de ‘vlucht’ alsof ik op vakantie ging. Ik probeerde enigszins schuldbewust de enorme handtas te verbergen, maar op dat moment verschenen een paar andere collega’s. Zij droegen een grote stapel ordners met zich mee en één collega hield triomfantelijk een USB-stick tussen haar tanden geklemd. Mocht er brand uitbreken, dan konden zij in ieder geval verder met hun werk. Dat zijn de échte workaholics. Gelukkig was het brandalarm ‘Loos Alarm’, maar ik vraag me toch angstig af wat het over mij zegt dat ik prioriteit geef aan mijn jas, telefoon, agenda, sleutels, lenzenspullen en pakje kauwgom boven zowel mijn werk als mijn eigen leven. Ik denk dat het in ieder geval heel veilig is dat mijn BHV-diploma inmiddels verlopen is. Want het zou me nu niet meer verbazen als ik eerst mijn jas aantrek en een kauwgompje neem voordat ik mond-op-mond-beademing moet toepassen.