Ik heb een nieuwe grote liefde en zijn naam is Merton. Ik heb Merton leren kennen via internet, om precies te zijn via Chatroulette. Chatroulette is een fenomeen dat voor de mensen die jonger zijn dan ik waarschijnlijk alweer ‘uit’ is. Voor de oudere generatie is het wellicht nog onbekend en voor mij persoonlijk is het een nieuwe verschijnsel. Voor de zekerheid (en voor de oudere generatie) zal ik het begrip Chatroulette nog even toelichten. Chatroulette is een chatprogramma dat je de mogelijkheid biedt om at random te praten met mensen over de hele wereld. Onbekende mensen die allemaal op zoek zijn naar een vreemde wereldgenoot waarmee zij kunnen praten over alles wat in hun hoofd opkomt. Eigenlijk is het principe vergelijkbaar met de oude vertrouwde Ilse-chatrooms die ‘in mijn tijd’ in waren. Het enige verschil is dat de anonimiteit van vroeger (je logde in als ‘meisje001’ en deed je vervolgens voor als een topmodel of computerdeskundige) nu vervangen is door een webcam. Iedereen zal begrijpen dat Chatroulette daardoor een stuk minder onschuldig is dan de Ilse Chatrooms. Zoals te verwachten viel, trekt Chatroulette veel foute mensen aan. Zo zijn er puberstelletjes die elkaar uitkleden voor de webcam, zoomen meisjes met hun webcam in op hun eigen decolleté en zijn er talloze eenzame mannen in een midlifecrisis die op zoek zijn naar een lekker wijf om de avond via het net mee door te komen. De combinatie van deze mensen zorgt ervoor dat ik enigszins triest word van Chatroulette. Ik word treurig van het idee dat er zoveel mensen zijn die zich blijkbaar niet bewust zijn van de risico’s die deze computerprogramma’s met zich meebrengen. Mensen die niet snappen dat het, in theorie, bijvoorbeeld mogelijk is dat je een bekende tegenkomt. Zit je daar als oude man naakt achter je computer, wachtend op een blonde stoot, en verschijnt ineens je schaars geklede dochter op het beeldscherm. De kans is klein, maar het is mogelijk. En zijn deze mensen zich bewust van het gemak waarmee de webcambeelden gekopieerd kunnen worden naar YouTube, Dumpert of andere openbare websites? Blijkbaar niet…Ik kan me tenminste niet voorstellen dat de strippende pubers dat in gedachte hadden. Natuurlijk moet ik nu eigenlijk de nuancering aanbrengen dat er ook ‘gewone’ mensen actief zijn op Chatroulette die geen last hebben van een persvers exhibitionisme, maar die oprecht geïnteresseerd zijn in een leuk gesprek met een Japanse bejaarde. Maar toch ben ik zelf nog niet overtuigd. Het lijkt mij persoonlijk gewoon nuttiger om een leuke hobby te zoeken. Maar…zoals ik aan het begin van deze blog al aankondigde, heeft Chatroulette mij tóch een nieuwe liefde opgeleverd. Afgelopen week stelde mijn vriend mij namelijk voor aan Merton. Iedereen die Merton niet kent, stuur ik NU onmiddellijk door naar YouTube. Merton is namelijk de eerste artiest die doorbreekt via Chatroulette. En terecht, want Merton is geweldig. Deze jongen heeft zichzelf met een piano voor de webcam geplaatst (of waarschijnlijk heeft hij zijn webcam verplaatst en niet zijn piano…) en improviseert live voor al zijn chatpartners een liedje. Hij zingt wat hij ziet, wat iemand zegt, wat de ander doet. Merton zingt prachtige onzin. Deze briljante muzikant heeft de beelden op YouTube gezet en vervolgens heeft het internet weer één van zijn positieve kanten getoond. De filmpjes waren zo’n succes dat Merton inmiddels een liveshow via Chatroulette heeft! Hij zit met zijn piano op een podium voor een grote zaal met publiek en is ondertussen te zien op Chatroulette. Stel je voor: Je ligt op vrijdagavond onderuitgezakt met je laptop op bed en dan verschijnt daar ineens een volle zaal met publiek op je schermpje. Je zwaait voorzichtig en 2000 mensen zwaaien terug. Je typt je naam in en Merton improviseert ter plekke een liedje voor je terwijl het publiek uit zijn dak gaat. Natuurlijk treft ook Merton veel rare mensen aan, zoals een jongen die schaamteloos op de wc zit en ineens live verbonden is met Merton en zijn publiek. Maar de jongen geneert zich niet, hij vindt het fantastisch. Hij zit breedlachend op het toilet mee te swingen. Het is een rare wereld. Ook dit live-concert is te zien op YouTube en ik heb het de afgelopen dagen veelvuldig getoond aan iedereen die er wel of niet op zat te wachten. Merton is mijn held. Als je hem ziet, met zijn capuchon en grote bril, moet je lachen. Als hij zingt, moet je nog harder lachen. En heel soms schiet Merton zelf ook in de lach, en dan moet ik van vertedering bijna huilen (al zegt dat laatste meer over mij dan over Merton.) Het moet fantastisch zijn als Merton een persoonlijk liedje voor je zingt en aangezien ik hem gebombardeerd heb tot mijn nieuwe grote liefde, fantaseer ik daar regelmatig over. Hoe zou hij de naam Pieternel uitspreken? En wat zal hij voor mij zingen? Misschien, heel misschien, moet ik toch maar eens een kijkje gaan nemen op Chatroulette.