Tokyo the city that....

Iets meer dan zestig jaar geleden had het niet gekund. Mijn opa zou me voor gek, en misschien voor erger uitmaken. De periode waar ik op doel ligt echter al ver achter ons vandaar dat ik, als Nederlander, samen met vier Duitse jongens Tokyo heb bezocht. Iedereen weet dat ‘New-York never sleeps’, mijn professoren zeggen ‘Seoul never stops’, maar hoe zit het met Tokyo?

Na twee uur opgewonden rondgedarteld te hebben, wordt de gate geopend. Eindelijk. Terwijl we aanstalten maken om naar de gate te lopen zien we dat Gregor een tikkeltje paniekerig met zijn armen staat te zwaaien. Er klinkt “Shit Shit Shit” en alle zakken worden geleegd. ‘Boarding pass’ kwijt. Zoals het goede vrienden betaamt, lopen we de hoek om en barsten we in lachen uit. Op de uni werden al weddenschappen afgesloten wanneer Gregor zijn paspoort weer kwijt zou raken. Hij heeft in de afgelopen drie maanden een reputatie opgebouwd. Gelukkig doet het vliegpersoneel niet moeilijk en twee uur later landen we in Tokyo!

Het probleem is nu dat ik geen flauw idee heb hoe ik Tokyo moet beschrijven. Ik kan zeggen dat er zo’n 14 miljoen mensen wonen, meer dan 30 miljoen met alle voorsteden meegerekend. Dat er drukke straten maar ook rustige straten zijn. Dat de metro niet zo druk is als Seoul maar wel tig keer groter. Dat er veel betonnen gebouwen en wolkenkrabbers zijn maar ook veel mooie parken en tempels. Al een idee over Tokyo? Nee, waarschijnlijk niet.

Tokyo is simpelweg te groot en te veel om in woorden te vangen. Hetzelfde geldt voor New-York en Seoul, en een goede oneliner van zo’n drietal woorden als ‘New-York never sleeps’ zegt meer dan 1000 woorden. Voor Tokyo zou het zoiets moeten zijn; Tokyo……never, sleeps or stops, when New-York is out of Starbucks coffee and dozes off…and Seoul out of energy and triples, Tokyo just laughs and jumps over them while doing several salto’s…… but even when New-York stays awake and Seoul keeps running, Tokyo will be faster, crazier and more impossible to capture in one single one-liner.