Een briefje met de tekst: “Yes you can… helemaal zelf het kopje in de vaatwasser zetten”
Waar hangt het? Op de vaatwasser, in de keuken, op de begane grond van het studentenservicecentrum (SSC) Bonnefantenstraat 2.
Verantwoordelijke? Severine Dufour, projectcoördinator van het Centrum for European Studies (CES).
Deze aflevering past niet helemaal in deze rubriek. Toegegeven. Want een deur is een deur en daar vallen vaatwassers niet onder. Toch konden we het A4-tje niet overslaan. Dufour ergert zich groen en geel aan rondslingerende kopjes, bestek en andere vuile vaat die ín de vaatwasser horen en niet op het aanrecht. En ze is niet de enige. Loopbaanadviseur Mieke Jansen, die een verdieping hoger zit, heeft het initiatief overgenomen. Ook hier is de afwasmachine voorzien van dezelfde boodschap.
“Zie je dat? Wéér een vuile mok. Is het nou zo moeilijk om die in de vaatwasser te zetten? En als die loopt of vol zit, zet ‘m dan in een hoekje en niet midden op het aanrecht.” Dufour verschuift de beker. “Het is hier altijd een zooitje. Het SSC moet een visitekaartje zijn; er komen hier mensen op bezoek. Neem die corveelijst die hier ophangt. Te sneu voor woorden. Volgens mij heeft zelfs Ann Spaas, plaatsvervangend directeur, zich hiermee bezig moeten houden.”
Elke week is een andere gebruiker verantwoordelijk voor het in- en uitruimen van de vaatwasser. Op de corveelijst staan onder meer het CES, het Scholarship Office, Studium Generale en het Kamerburo. “Corvee betekent overigens niet dat je de rotzooi van anderen moet opruimen”, zegt Dufour. “Typisch. Men denkt: ‘Dit is van iedereen en dus van niemand’.”
Dufour houdt, hoe kan het ook anders, van orde en netheid. “Vroeger was ik heel erg. Ik poetste wat af thuis, je kon van de vloer eten, maar dat is gelukkig minder geworden. Er zijn leukere dingen om te doen.”
Niet alleen in de Bonnefantenstraat is dit een onderwerp van gesprek. Een tijd geleden stuurde Harm Hospers, dean van het University College Maastricht, een e-mail aan zijn studenten. In de onderwijsruimtes was het vaak een grote zooi: plastic bekers, eten op het tapijt. Hij maande ze tot verandering, want anders zou er strenger beleid komen.
Dufour: “Het is een trend, je ziet het overal. Ik ging laatst wandelen met mijn hond en toen vroeg een zoontje aan zijn moeder waar hij met het lege cola-blikje naartoe moest. ‘Gooi het maar hier neer’, zei ze.
“Of ik al reacties heb gekregen? Ik sta erom bekend dat ik een ongezouten mening geef. Als ik zie dat iemand zijn eigen rotzooi niet opruimt, spreek ik diegene erop aan. Een tijd geleden stond het aanrecht hier beneden helemaal vol. Ik wist wie het had gedaan. Ik liep hun kantoor binnen, maar kreeg meteen te horen dat zíj het niet gedaan hadden. Vijf minuten later was het opgeruimd. Het had dus toch effect.”