Mocht je nog geen vakantiebestemming hebben gekozen, doe jezelf dan één plezier: vraag niet aan Ariel Pink of hij nog een leuke plek voor je weet. De man zal je ongetwijfeld een last-minute vlucht naar Californië aanraden, met een tussenstop in Alaska en liefst zelf de piloot bellen om je te laten eindigen in grauw, regenachtig London. Het nieuwste experimentele eindproduct van de band Ariel Pink’s Haunted Graffiti, de cd Before Today, is al net zo ongrijpbaar.
Ariel Marcus Rosenberg, zoals hij werkelijk heet, maakt al pakweg een jaar of tien liedjes in zijn thuisstad Los Angeles. Dat deed hij hoofdzakelijk voor zichzelf en een handvol fans. Als een bandlid van Animal Collective zijn werk ontdekt, maakt deze het tot zijn missie om Ariel Pink via zijn eigen label bekend te maken. En zo geschiedde.
De massa zal de freak folk van Ariel Pink, waarin middels traditioneel instrumentarium onontgonnen grenzen worden verkend, niet als een aanwinst beschouwen. Ze zullen de muziek als experimenteel en ontoegankelijk ervaren. Helemaal omdat de artiest wars is van compromissen. Ariel gaf in interviews al aan dat hij eraan gewend is om tijdens optredens van het podium te worden gejoeld.
Ook Before Today is flink doorbijten. Al doet songwriter Ariel het niet langer alleen, maar met voltallige band, de Haunted Graffiti. Ook worden de songs niet meer thuis op cassettebandjes gezet, maar is er een studio geboekt. Toch klinkt het resultaat niet bijzonder hi-fi. De drums en de rauwe stem van Ariel liggen vaak verscholen achter een diepe echo, en de gitaren klinken aangenaam krakkemikkig.
De vasthoudende luisteraar wordt echter beloond met een wondere wereld aan muziekstijlen en vreemde wendingen tegen het décor van jaren-tachtig-pop. In het nummer Fright Night wordt tegen de droompop van Stereolab aangeschurkt, terwijl Revolution’s a lie dan weer de mosterd haalt bij de new wave van Joy Division of The Cure ten tijde van Pornography, een referentie die overigens op meer nummers doorklinkt. Bright Lit Skies doet weer denken aan een B-kantje van the Byrds. Geen makkelijk album dus , maar wel een fraai groeidiamantje waarmee het een zomer lang goed vertoeven is.