Iets meer dan zestig jaar geleden had het niet gekund. Mijn opa zou me voor gek, en misschien voor erger uitmaken. De periode waar ik op doel ligt echter al ver achter ons vandaar dat ik, als Nederlander, samen met vier Duitse jongens Tokyo heb bezocht. Iedereen weet dat ‘New-York never sleeps’, mijn professoren zeggen ‘Seoul never stops’, maar hoe zit het met Tokyo?

Na twee uur opgewonden rondgedarteld te hebben, wordt de gate geopend. Eindelijk. Terwijl we aanstalten maken om naar de gate te lopen zien we dat Gregor een tikkeltje paniekerig met zijn armen staat te zwaaien. Er klinkt “Shit Shit Shit” en alle zakken worden geleegd. ‘Boarding pass’ kwijt. Zoals het goede vrienden betaamt, lopen we de hoek om en barsten we in lachen uit. Op de uni werden al weddenschappen afgesloten wanneer Gregor zijn paspoort weer kwijt zou raken. Hij heeft in de afgelopen drie maanden een reputatie opgebouwd. Gelukkig doet het vliegpersoneel niet moeilijk en twee uur later landen we in Tokyo!

Het probleem is nu dat ik geen flauw idee heb hoe ik Tokyo moet beschrijven. Ik kan zeggen dat er zo’n 14 miljoen mensen wonen, meer dan 30 miljoen met alle voorsteden meegerekend. Dat er drukke straten maar ook rustige straten zijn. Dat de metro niet zo druk is als Seoul maar wel tig keer groter. Dat er veel betonnen gebouwen en wolkenkrabbers zijn maar ook veel mooie parken en tempels. Al een idee over Tokyo? Nee, waarschijnlijk niet.

Tokyo is simpelweg te groot en te veel om in woorden te vangen. Hetzelfde geldt voor New-York en Seoul, en een goede oneliner van zo’n drietal woorden als ‘New-York never sleeps’ zegt meer dan 1000 woorden. Voor Tokyo zou het zoiets moeten zijn; Tokyo……never, sleeps or stops, when New-York is out of Starbucks coffee and dozes off…and Seoul out of energy and triples, Tokyo just laughs and jumps over them while doing several salto’s…… but even when New-York stays awake and Seoul keeps running, Tokyo will be faster, crazier and more impossible to capture in one single one-liner.  

Reacties

Er zijn nog geen reacties

Reageer

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

Website

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above:

weblogs

weblogs

 

Weblog Image

weblog

BloggerInfo

Pieternel Fleskens

Pieternel Fleskens

Pieternel Fleskens is 26 jaar en sinds augustus 2008 werkzaam voor de Universiteit Maastricht. Zij is junior onderzoeker, geeft onderwijs en werkt voor de Universitaire Beeldende Kunst- en Erfgoedcommissie. Naast medewerker is Pieternel ook alumna. Nadat zij haar bachelor Algemene cultuurwetenschappen behaalde aan de Radboud Universiteit Nijmegen verhuisde ze naar Maastricht om aan onze universiteit de master ‘Cultuurbeleid, behoud- en beheer’ te volgen.

Michelle Spaen

Michelle Spaen

Ik ben Michelle Spaen. Ik ben 21 jaar en begin technisch gezien aan mijn vierde studiejaar op de SBE (international business economics). Met een major in finance en het oog op banking mag ik redelijk ambitieus genoemd worden. Studeren is belangrijk, maar eerst … BARCELONA. Zes maanden in het zonnige zuiden gaan mij hopelijk geluk, vreugde en heel veel lol brengen. Mijn vriendinnen noemen me tuttig en ik zal dan ook hoog gehakt Catalonië bewandelen. In plaats van de slopende weg naar de nodige 26 studiepunten, zal ik jullie vermaken met de zijstraatjes van mijn reis; het gemis van mijn (thuis blijvende) vriendje, mijn gigantische shopverslaving en mijn zwak voor hip ogende nachtclubs. Welkom in Spanje. Mi vida es fiesta!

maarten tilburgs

maarten tilburgs

Maarten Tilburgs is 23 jaar en studeert cultuurwetenschappen in Maastricht. Tijdens zijn 5de semester volgt hij lessen aan de Ajou Universiteit in Suwon, een stad in Zuid-Korea met ruim 1 miljoen inwoners, 20 km ten zuiden van Seoul. Hij woont samen met Koreaanse studenten en andere uitwisselingsstudenten op de campus van de Ajou Universiteit. Hoewel hij zijn vakken moet halen, kiest Maarten voor Zuid-Korea omdat hij graag andere culturen wil leren kennen en benieuwd is naar de raakvlakken met de Nederlandse cultuur.