Op mijn derde dag was ik net te laat bij Observant (dit was buiten mijn schuld want de bus was te laat). Ik heb toen ik aankwam nog even koffie gedronken en gewerkt aan mijn blog. Rond één uur kreeg ik honger, dus ging ik naar de “Wok to Go”. Ik had een beetje haast en koos er voor om niet uit een bakje te eten (de “traditionele wijze”), maar om het vlees op een stokbroodje te laten doen. Precies zoals op de foto in de “Wok to Go”. Maar toen ik het kreeg bleek dat het geen stokbroodje, maar een slap ALDI broodje was. Bij iedere hap die ik probeerde te nemen, viel er weer een groot deel van de inhoud op de grond … of op mijn broek. Maar ja, shit happens.

Op de terugweg naar Observant, op de Tongersestraat, hoorde ik auto’s toeteren. Ik begreep het niet, maar naarmate ik dichterbij kwam, zag ik dat een Poolse vrachtwagen zich vast had gereden. Er stond al heel wat publiek te kijken hoe de arme man zich hier uit ging redden. Hij moest eerst zijn aanhanger los koppelen, toen de vrachtwagen een ander straatje inrijden, en vervolgens de lading weer vastkoppelen. De chauffeur gaf gas, een man klapte toen hij wegreed. Ik ben even gaan kijken of er nog wat schade aangericht was. Het viel mij op dat een Audi die geen deuk had toen ik ging eten, nu toch wel een flinke “blutsj” had. En een verkeersbord was ook licht geraakt. Maar al met al vond ik het toch een hele prestatie om zo’n grote vrachtwagen door zo’n smal straatje te loodsen. 

Reacties

Margot
donderdag 17 februari 2011 13:30
Mooi verhaal, Max! Jij beleeft heel wat tijdens je dagen bij Observant.
Hellmuth Van Berlo
donderdag 17 februari 2011 13:34
Welk Wok-broodje?
Ingrid Wijk
donderdag 17 februari 2011 17:24
Wil je ook eens over de universiteitsbieb een blog schrijven? als je ff laat weten wanneer je langskomt kan je misschien zelfs de kluis in waar hele oude boeken liggen die we kado hebben gekregen toen de universiteit startte.
Michel
vrijdag 18 februari 2011 15:01
Dag Max - proficiat met je blog - je schrijft leuke verhalen - en dan die stukjes over eten - het lijkt wel of ik je vader hoor - de appel valt inderdaad niet ver van de boom - doe zo voort - ik blijf je volgen en groeten (ook aan je ma, pa en broer) !!!
Hellmuth
vrijdag 18 februari 2011 16:03
"Dagelijks bijhouden" noem je dit? Vertel ook eens iets meer over je taken.
Joke
vrijdag 18 februari 2011 16:43
Ongeveer naast de "Wok to Go" ligt een pannenkoekenrestaurant. Dat is misschien handiger. Daar kunnen geen rare dingen uitvallen, denk ik. Gegroet.
Hellmuth
maandag 21 februari 2011 11:15
Heb je vorige week donderdag niet hoeven te werken?
Judy Nieto
donderdag 28 augustus 2014 08:32
Zelfs als je in staat bent om het te maken op de tweede dag waren niet, nog steeds de derde dag is geweldig. Je hebt iets geleerd en weet iets dat het leven kan worden vergelijken met alles wat ons omringt.

Reageer

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

Website

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above:

weblogs

weblogs

 

Weblog Image

weblog

BloggerInfo

Pieternel Fleskens

Pieternel Fleskens

Pieternel Fleskens is 26 jaar en sinds augustus 2008 werkzaam voor de Universiteit Maastricht. Zij is junior onderzoeker, geeft onderwijs en werkt voor de Universitaire Beeldende Kunst- en Erfgoedcommissie. Naast medewerker is Pieternel ook alumna. Nadat zij haar bachelor Algemene cultuurwetenschappen behaalde aan de Radboud Universiteit Nijmegen verhuisde ze naar Maastricht om aan onze universiteit de master ‘Cultuurbeleid, behoud- en beheer’ te volgen.

Michelle Spaen

Michelle Spaen

Ik ben Michelle Spaen. Ik ben 21 jaar en begin technisch gezien aan mijn vierde studiejaar op de SBE (international business economics). Met een major in finance en het oog op banking mag ik redelijk ambitieus genoemd worden. Studeren is belangrijk, maar eerst … BARCELONA. Zes maanden in het zonnige zuiden gaan mij hopelijk geluk, vreugde en heel veel lol brengen. Mijn vriendinnen noemen me tuttig en ik zal dan ook hoog gehakt Catalonië bewandelen. In plaats van de slopende weg naar de nodige 26 studiepunten, zal ik jullie vermaken met de zijstraatjes van mijn reis; het gemis van mijn (thuis blijvende) vriendje, mijn gigantische shopverslaving en mijn zwak voor hip ogende nachtclubs. Welkom in Spanje. Mi vida es fiesta!

maarten tilburgs

maarten tilburgs

Maarten Tilburgs is 23 jaar en studeert cultuurwetenschappen in Maastricht. Tijdens zijn 5de semester volgt hij lessen aan de Ajou Universiteit in Suwon, een stad in Zuid-Korea met ruim 1 miljoen inwoners, 20 km ten zuiden van Seoul. Hij woont samen met Koreaanse studenten en andere uitwisselingsstudenten op de campus van de Ajou Universiteit. Hoewel hij zijn vakken moet halen, kiest Maarten voor Zuid-Korea omdat hij graag andere culturen wil leren kennen en benieuwd is naar de raakvlakken met de Nederlandse cultuur.