Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Vier UM-alumni over sollicitatiestress, twijfels en druk

"Ik doe wat ik leuk vind, ik heb de vrijheid"

Twee weken geleden studeerde hij na zeven jaar officieel af als master International Business. Maar een langstudeerder in de bekende zin van het woord kunnen we Jan Scheele (25) niet noemen. Op zijn dertiende begon hij met het maken van websites, nu runt hij al jaren zijn online communicatiekantoor Caesus. “Latijn voor: hij die niet goed ziet”, grinnikt Scheele. “Ik heb niemand op de loonlijst, doe alles op projectbasis. Ik heb twaalf mensen – verspreid over de wereld – die al zes jaar lang fulltime voor me bezig zijn. Daarnaast heb ik nogal wat mensen in Roemenië en India die regelmatig opdrachten voor mij uitvoeren.”

“Ik word er bovengemiddeld blij van en houd tijd over om iedere dag te sporten, en twee keer per maand te reizen – van Bagdad tot Californië – voor TEDx; een wereldwijd podium waarop mensen in achttien minuten hun ideeën voor het voetlicht kunnen brengen.” Daarnaast is hij nog adviseur voor jonge ondernemers en heeft hij het op gezette tijden druk met Caritas Mosae, een goed doel door hemzelf opgericht. “Toch herken ik het verhaal van De wereld aan je voeten. Twee van mijn vrienden werden niet lang na hun afstuderen depressief en hebben begeleiding nodig. Dat choqueert me. Het werkend bestaan in de financiële wereld valt hen tegen. Ze zitten niet met de grote klanten om de tafel zoals recruiters hen voorhielden en de studie hen tussen de regels door beloofde. Ze moeten onderaan de ladder beginnen en zitten weken achter Excel. Mensen worden opgehemeld, dat begint al thuis en op de middelbare school, horen vervolgens tijdens de studie en op sociale media de verhalen over de toppers en denken dat het met redelijke cijfers en een jaar kroegcommissie wel goed zal komen. Ze willen allemaal naar Amsterdam, naar de grote bedrijven. Hoe vaak ik niet moet uitleggen waarom ik in Maastricht blijf en een eigen bedrijf heb. Alsof je doordeweeks tijd hebt om bij vrienden langs te gaan. Ik pak de trein in het weekend en zie ze ook. Ik doe wat ik leuk vind en heb de vrijheid.”

 

"Het succes komt je niet aanwaaien"

De sollicitatiestress, de twijfel, de druk. Het is zeker geen specifiek Nederlands fenomeen, vertelt Arian Meyer (25) vanuit zijn woonplaats Berlijn. “Ook in Duitsland staan pas afgestudeerden onder druk. Vaak hebben ze een aantal stages gelopen, maar dat blijkt geen garantie op een baan. Je moet vaker solliciteren, soms hoor je niets van een bedrijf of krijg je geen feedback op je brief en gesprek. Dat knaagt aan het zelfvertrouwen. Zeker als je dan ook nog eens de succesverhalen van leeftijdgenoten op de sociale media leest. Dat levert snel een minderwaardigheidscomplex op en verhoogt de druk.” Het valt hem op dat vrienden die hij “high potentials” noemt en die wel de beste banen kunnen krijgen, kiezen voor sectoren “waar je het verschil kunt maken. Zij vinden ‘iets doen voor de wereld’ belangrijker dan de hoogte van het salaris.”

Meyer studeerde afgelopen augustus af als master Analysing Europe. Daarvoor deed hij de bachelor bachelor European Studies in Maastricht en was hij een van de oprichters van het UM Green Office. Vorige week ging na een half jaar van voorbereidingen (“we leefden van ons spaargeld”) het Berlijnse bedrijf rootAbility van start; een consultancybureau dat hoger onderwijsinstellingen helpt om duurzamer te opereren. Hij is, samen met drie oud-studiegenoten uit Maastricht, de eigenaar. Hun eerste opdrachtgever is de Universiteit van Amsterdam. “Onze ervaringen met het Green Office kunnen we nu goed gebruiken.”

Ligt de wereld aan zijn voeten? “Ja, maar ik zal toch zelf de stappen moeten zetten om vooruit te komen. Het succes komt je niet aanwaaien. Je moet ook niet wachten op je droombaan, je moet gewoon beginnen.” Al zo bekent hij lachend “is dit wel mijn droombaan voor dit moment”.

 

"Ik geloof nog steeds in die droom"

“Kies een studie die je leuk vindt en daarna kom je er wel met jouw vaardigheden. Met dat idee is mijn generatie opgegroeid. De wereld zou inderdaad aan onze voeten liggen. We zouden groots en meeslepend leven.” Aan het woord is Miguel Voigt (27) die in de zomer van 2011 afstudeerde als master International Business/Accountancy.

Hoog inzetten, succes moet, en meteen de perfecte baan. Het is allemaal heel herkenbaar, zegt hij. Hij lijkt ook aan dat beeld te voldoen. Had voor zijn afstuderen al een baan als trainee bij Ormit, een bedrijf dat zich bezig houdt met talent- en leiderschapsontwikkeling. “De beste traineeship van Nederland. Ze investeren echt in je en ik kan bij verschillende bedrijven binnen kijken”, vindt Voigt. Maar per 1 oktober 2013 loopt het contract af en begint het hele circus weer opnieuw. “Ik moet weer een stap maken, dat geeft druk. Gelukkig krijg ik binnen Ormit goede begeleiding van een coach en kan ik uitzoeken wie ik ben, wat ik kan en waar ik dat wil doen. Ik probeer mijn geluk te optimaliseren. Geld vind ik niet zo heel interessant, ik wil leuk werk doen.”

Om hem heen ziet hij vrienden worstelen. Hoe haal ik het beste uit mezelf? Hoe vind ik de plek die bij me past? “Ik denk dat de wereld er over vijf tot tien jaar weer heel anders uitziet. De crisis is voorbij, de babyboomers zijn met pensioen, en dan hebben ze weer keihard jong talent nodig. Wij zijn misschien iets te vroeg. Ik geloof nog steeds in die droom, maar we moeten hem even uitstellen.”

 

"Eigenlijk heb ik de keuze weer uitgesteld"

Wout Rensink (25) studeerde - na een bachelor International Business - afgelopen september af als master Public Policy and Human Development. Hij zat niet stil tijdens de studie: was voorzitter van Saurus, lid van de universiteitsraad en deed nog wat andere klussen. Een goed cv dat deuren zou openen, zo bleek later. Toch voelde hij zich vorig jaar september niet zeker. “Ik moest op zoek naar een baan maar wist niet wat ik wilde. De druk was groot. Ik heb een brede studie gedaan, ben ook ambitieus, maar wat kon ik nu precies? En wat wilde de arbeidsmarkt? Vroeger, voor de crisis, was er werk genoeg en kon je na een verkeerde keuze makkelijk switchen. Nu ligt dat anders, de arbeidsmarkt is heel competitief.” Hij gaf zichzelf uitstel van executie en koos voor een stage bij Buitenlandse Zaken in Génève. Een nuttige ervaring die de deuren bij mogelijke werkgevers nog wat verder open zette. “Ik had geluk, ik mocht overal op gesprek komen.” Uiteindelijk kwam hij terecht bij een kleinere (“zo’n zestig mensen”) Amsterdamse consultant in de financiële sector, Double Effect. “Ik ben trainee. Eigenlijk heb ik mijn keuze opnieuw uitgesteld want ik kan me volop ontwikkelen, ben in opleiding.”

“Bedrijven verwachten een zelfverzekerd persoon, maar dat ben je vaak niet als je net bent afgestudeerd. In alle eerlijkheid: tijdens je studie kun je makkelijk excelleren, zeker in een kleine stad als Maastricht. Er zijn veel leuke dingen die je kunt doen. Maar daarna is het andere koek, je bent met duizenden anderen. Ik kan alleen maar tegen de huidige studenten zeggen: zorg dat je bestuurlijke ervaring opdoet, zorg dat je je naast je studie nuttig hebt gemaakt. Je moet je onderscheiden.”

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Name (required)

Email (required)