Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Ik leg het af tegen hbo’ers die verplicht stage moeten lopen”

“Ik leg het af tegen hbo’ers die verplicht stage moeten lopen”

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Solliciteren in tijden van crisis

Afgestudeerd en nog geen baan? Daar loopt niemand graag mee te koop, ontdekte Observant. Menig werkzoekende – op dit moment zit ongeveer 10 procent van de recent afgestudeerden aan de Universiteit Maastricht thuis - wilde niet meewerken aan dit artikel. De alumni die wel hun verhaal durven te doen, werken zich een slag in de rondte voor een plaats op de krappe arbeidsmarkt. En nemen vaak genoegen met slecht betaalde baantjes, soms ver onder hun niveau.

Maud Oostenbrink (25) had drie maanden voor haar afstuderen (31 augustus 2013) al een baan. Sterker nog: ze had er twee. De afgestudeerde master International Business, specialisatie Strategy & Innovations, zei het ‘sales traineeship’ van de internationale netwerkspecialist Cisco af en koos vol overtuiging voor een ‘management traineeship’ bij KLM. “Dit is mijn droombaan. Ik wilde zo graag naar KLM. Ik vind het een superbedrijf, heel dynamisch, een sterk merk in een leuke sector. Ik krijg nu in twee jaar de kans om met verschillende divisies kennis te maken en kan me verder ontwikkelen.”
Oostenbrink beseft terdege dat ze in een luxepositie zit. De economische crisis heeft ook zijn weerslag op de baankansen van academici. Op dit moment zit 10 procent van de recent afgestudeerde UM’ers zonder werk, schat het Maastrichtse ROA (Researchcentrum voor Onderwijs en Arbeidsmarkt) dat nog geen harde cijfers over de jongste lichting heeft (zie pagina 3 voor overzicht). En daar wil je niet mee in Observant, laat een aantal werkloze alumni de redactie weten. Bang om hun marktwaarde te zien dalen of om het stempel loser opgeplakt te krijgen
Alle studierichtingen zitten in een grotere of kleinere dip, niet alleen in Maastricht, maar in heel Nederland: cultuurwetenschappers hebben het erg zwaar, maar ook voor juristen, economen, psychologen en neurowetenschappers is het slikken als ze op de arbeidsmarkt komen. Alleen degene die geneeskunde studeert, zit (nog) goed: bijna alle basisartsen hebben tot nu toe al tijdens de buluitreiking een baan in de zorg of het onderzoek. Zo ook Renée de Groot die in 2011 haar diploma haalde. “Ik kon meteen beginnen als basisarts in de ouderengeneeskunde in Heerlen. Ik dacht er toen over om huisarts te worden en vond dit een mooie voorbereiding.” Na een half jaar in het verpleegtehuis concludeerde ze dat een huisartsenbestaan niet helemaal bij haar past. “Ik neig toch meer naar gynaecologie en verloskunde.” Via via hoorde ze dat er een plek als arts prenatale diagnostiek vrijkwam binnen gynaecologie van het AZM. De Groot solliciteerde, met succes. Zij wel.

Ervaring
Zonder werkervaring kun je het schudden, concludeert Debbie Engelen -  in augustus 2012 afgestudeerd als master in International Business, specialisatie Controlling – na 55 vergeefse sollicitatiebrieven. Christoph Meng van het ROA kan dit alleen maar bevestigen. “Werkgevers kunnen kiezen uit honderden sollicitanten, degenen met werkervaring hebben een streepje voor.” Engelen (nu 24) had hard doorgewerkt aan haar scriptie om zo snel mogelijk af te studeren. “Er was sprake van de langstudeerboete, bovendien zou de OV-studentenkaart maar maximaal vijf jaar geldig worden. Ik wilde dat allemaal voor zijn.” Achteraf heeft ze daar spijt van. “Ik had beter een half jaar stage kunnen lopen binnen mijn specialisatie. Die werkervaring had me net dat laatste zetje kunnen geven. Ik weet door alle afwijzingen, soms zelfs in de tweede sollicitatieronde, dat een universitaire graad niet genoeg is. Ik leg het af tegen hbo’ers die allemaal verplicht stage moeten lopen.”
Criminoloog en gedragswetenschapper Olga van Belle (26), die twee bachelors en twee masters afrondde, en tot twee keer toe stage liep, vindt ook dat de hbo’ers door hun vaak ruime praktijkervaring een voorsprong hebben. Ook zij kreeg sinds haar afstuderen in augustus 2013 alleen maar afwijzingen. Onlangs nog voor een traineeship; het bedrijf had 500 aanmeldingen voor acht plekken. “Ik ben niet kieskeurig qua locatie, ik kan overal wonen. Ik heb ook veel open sollicitaties de deur uit gedaan. Mensen waarderen mijn inzet, maar hebben geen werk in de aanbieding. Ik probeer nu via een startersbeurs van de gemeente Nijmegen aan de slag te komen.” Voor 500 euro per maand kan ze zes maanden (32 uur per week) bij een ‘leerbedrijf’ ervaring opdoen. Ze gaat een nog een baan zoeken om rond te komen.

Moeilijke sector
Het was mooi geweest als de opleiding wat meer aan loopbaanbegeleiding had gedaan, verzucht een aantal geïnterviewden. Want zelfs al heb je een uitgebreid curriculum vitae vol grotere en kleinere baantjes, dan is dat geen garantie, weet Jim Pedd (23). Zeker niet als je in een hoek zit waar de klappen vallen: cultuur en media. “Ik zit in een moeilijke sector, er wordt veel bezuinigd. Maar ik wil graag iets doen met mijn studies.” Pedd studeerde cultuurwetenschappen in Maastricht en haalde afgelopen augustus zijn masterbul actuele geschiedenis in Nijmegen. Hij zat verre van stil tijdens zijn studie: hij was hoofdredacteur van het interdisciplinair cultuurwetenschappelijk tijdschrift Mosaïek, was eindredacteur bij geschiedenisbeleven.nl, schrijft nog steeds boekrecensies en nieuwsberichten, en is huiswerkbegeleider. Onlangs hoorde hij tijdens een sollicitatiegesprek: “Nee, werk als freelancer telt niet als ervaring.” Pedd woont tijdelijk weer bij zijn ouders in Venlo omdat hij niet kan rondkomen. Iedere week gaan er zeker twee sollicitatiebrieven de deur uit. “Ik ben één keer uitgenodigd. Ik heb ook gesolliciteerd op de functie van junior-conservator in het Rijksmuseum. Ik was een van de meer dan duizend briefschrijvers, ik ben niet uitgenodigd.” Hij kan er om lachen, maar ziet ook de ernst van de situatie in.
Een week later belt hij op met goed nieuws: hij heeft een baan. De filmwebsite waarvoor hij al vier jaar op freelancebasis berichten schrijft heeft hem een vast contract van 24 uur aangeboden. “Het salaris is laag, maar het is een begin.” Olga van Belle kent meerdere mensen die niet aan de bak komen en hun bijbanen – in een café of de gehandicaptenzorg – uitbreiden. Ook zij werken voor een laag salaris.

Onder het niveau
Debbie Engelen grijpt alles aan. Schreef ze vorig jaar nog “ambitieus” op banen als junior controller of assistent controller, sinds een tijd reageert ze op alle functies met “iets financieels”. In Nederland, maar ook in Duitsland. Per 1 oktober heeft ze via een uitzendbureau (“ik sta er bij vijf ingeschreven”) een tijdelijke baan bemachtigd. “Zwaar onder mijn niveau”, maar met de hoop dat dit een eerste stap in de gewenste richting zal zijn.
“Werken onder je niveau, een baan waar je met tegenzin naar toe gaat, zuigt alle energie uit je weg”, weet Martijn Hofman (34). Hij studeerde in september 2008 af en is doctorandus in de gezondheidswetenschappen en master in Public Policy and Human Development. Na een stage, gevolgd door een aantal onderzoeks- en onderwijsprojecten in Thailand – veel op het gebied van kinderarbeid – besloot hij in januari van dit jaar definitief naar Nederland terug te keren. “Ik hoopte op een vervolgproject van de ILO (International Labour Organisation van de Verenigde Naties), maar er is nu geen geld.” Hij trok weer bij zijn ouders in en nam een baan bij een callcenter. “Ik moest de Telegraaf verkopen. Na een half jaar was ik dat beu, het is totaal niet wat ik wil.” Het callcenter was Hofman blijkbaar ook beu, want zijn contract werd deze zomer niet verlengd. “Ik haalde mijn targets niet. Ik kon die krant die ik zelf niet lees blijkbaar niet goed genoeg verkopen. Ik heb trouwens wel bewondering voor de mensen die dat wel kunnen. Het is echt moeilijk.”
Het vertrek bij het callcenter en de uitkering van de UWV (“voor het eerst”) hebben Hofman de rust gegeven om na te denken over zijn toekomst. “Ik heb altijd mijn hart gevolgd, ben niet voor het grote geld gegaan, integendeel.” De afgelopen vier jaar heeft hij zo’n honderd sollicitaties de deur uitgedaan. “Ik probeer meer te netwerken en blijf solliciteren, ook buiten het ontwikkelingswerk. Het liefst heb ik een vaste baan met een vast salaris, maar deze week hoorde ik dat ik een aantal projecten mag doen voor een organisatie voor ontwikkelingssamenwerking in Amsterdam. Ik ben er heel blij mee. Dat voelt als een stap vooruit en zoveel beter dan het werk bij het callcenter.”

Weet wat je wilt
“Ik ben pas in september begonnen met solliciteren”, zegt Karlijn Peters, op 31 augustus 2013 afgestudeerd als master handels- en ondernemingsrecht, bijna verontschuldigend. “Ik heb in de zomer nog twee maanden stage gelopen bij Loyens & Loeff: een maand in Amsterdam en een maand in New York. Ik wilde me zo breed mogelijk oriënteren op de arbeidsmarkt. Daarvoor zat ik een half jaar met het Research Project Maastricht in Brazilië (een stichting gelieerd aan de Universiteit van Maastricht, die studenten sinds 1989 jaarlijks bedrijfsspecifiek onderzoek laat verrichten in landen met een opkomende economie, red.). Ik heb daar onderzoek gedaan voor de Rabobank en de vleesverwerkende industrie. Ik was bovendien voorzitter van het project, en ben daar 1,5 jaar mee bezig geweest.” Het heeft haar veel opgeleverd. Niet alleen plezier, maar ook inzicht in de functies die ze zou willen. Haar voorkeur gaat op de eerste plaats uit naar een management traineeship. Ze zit nu bij verschillende bedrijven in de sollicitatieprocedure. Onder andere bij KLM waar ze in de vierde (van de zes) ronde zit. “Ik bereid me extreem goed voor, iedere ronde is weer pittig.” Maud Oostenbrink is al binnen bij KLM en klinkt heel enthousiast. Zij hamert erop dat “je alleen moet solliciteren op banen die je echt wilt. Niet te panisch op alles gaan solliciteren”. Een goed cv is van levensbelang, weet ze, maar bij alles wat ze naast haar studie deed (lid universiteitsraad, betrokken bij Aiesec Maastricht, een jaar bestuurslid van Tragos, zitting in commissies Tragos, semester buitenland, student-assistent UM), was cv-building nooit haar drijfveer. “Ik ben vol voor het traineeship bij KLM gegaan. Ik heb vooraf heel goed nagedacht waarom ik dit wilde en waarom ik zou passen binnen KLM. Dat moet je kunnen verwoorden. Ik heb me voorbereid op de testronde door Het psychologisch onderzoek van Wim Bloemers te lezen. Ik heb met mensen gepraat die daar al werken, heb alle mogelijke vragen bedacht die zij zouden kunnen stellen. Je hebt één keer om te shinen. In die 45 minuten moet je het doen. En dan moet het nog klikken tussen jou en de recruiter. Gelukkig klikte het.”

 

Wendy Degens en Riki Janssen

Eerste hulp bij stages en loopbaan

UM Careerservices voor een ‘Quick Career Advice’, een uitgebreidere loopbaanbegeleiding en het oefenen van een sollicitatiegesprek. www.maastrichtuniversity.nl

Integrand Maastricht voor inhouse-dagen bij bedrijven, stagebemiddeling en sollicitatietips.  Gebouw Studentenservicecentrum, Bonnefantenstraat 2. www.integrand.nl of www.facebook.com/Integrand.Maastricht

 

Tips van afgestudeerden

-Loop stage. Je doet werkervaring op én ontdekt wat een functie inhoudt.

-Oriënteer je op de markt en bekijk de eisen van de functie die jij zou willen vervullen.

-Denk goed na over wat je wilt en volg zoveel mogelijk je hart.

-Gebruik je netwerk en bouw het verder uit.

-Bereid je heel goed voor, je hebt maar één kans “om te shinen”: laat je sollicitatiebrief en cv checken. Lees je in in het bedrijf. Bereid je voor op de tests, denk na over mogelijke vragen, praat met mensen die er werken.

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Name (required)

Email (required)