Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Een uitgever had misschien Eva Jinek op de cover gezet, voor mij zijn alle verhalen even belangrijk”

“Een uitgever had misschien Eva Jinek op de cover gezet, voor mij zijn alle verhalen even belangrijk”

Photographer:Fotograaf:

Joey Roberts

Arts en onderzoeker Chahinda Ghossein over een bewogen 2020

Zoals voor zo velen, was 2020 ook voor Chahinda Ghossein, cardioloog in opleiding in het MUMC+, een turbulent jaar. Maar, “het was ook succesvol, ik heb een paar dingen van mijn bucketlijst kunnen afstrepen.” Met stip op een: het uitkomen van haar boek Queen of Hearts, de kracht van kwetsbaarheid. Een boek waarin vrouwen vertellen hoe het is als een zwangerschap niet alleen geluk brengt, maar ook complicaties, moeilijke keuzes en verdriet.

Januari 2020. Chahinda Ghossein verdeelt haar tijd tussen haar onderzoek en haar stage op de intensive care. Als lid van het team van het Maastrichtse Queens of Hearts-project kijkt ze naar de gevolgen van complicaties tijdens de zwangerschap voor de vrouw. Vrouwen die zwangerschapsvergiftiging oplopen, hebben bijvoorbeeld tot acht keer meer kans om later een hart- of herseninfarct te krijgen. Ghossein wil weten of aan de placenta af te lezen valt welke vrouwen het meeste risico lopen. “Ik wil de ziekte verder ontrafelen. Zodat je de preventiemaatregelen op de persoon kunt aanpassen. Niet iedereen heeft hetzelfde risicoprofiel. Bij de een is cholesterol een groot probleem, bij de ander bloedstolling en bij weer een ander hoge bloeddruk. Hetzelfde programma gaat niet voor iedereen werken.”

Ook is ze druk met het samenstellen van een boek: Queen of Hearts, de kracht van kwetsbaarheid. Het bevat verhalen van vrouwen die, net als Ghossein zelf, complicaties tijdens de zwangerschap kregen. Een van hen is tv-presentator Eva Jinek. In haar programma Jinek zal het boek gelanceerd worden, op Moederdag.

 

Maart 2020. Ghossein staat nog altijd op de intensive care. Full-time nu. Haar onderzoek ligt stil, alle verloven zijn vanwege corona ingetrokken. “Er was geen week- of weekenddienst meer, alles liep door elkaar. Je besliste niet meer over je eigen tijd. We wisten niet wat er ging komen, er was veel druk en spanning.”

Zelf had ze eigenlijk op een congres in Toronto moeten zijn. “Ik had er een prijs gewonnen en zou spreken. In de auto op weg naar Schiphol kreeg ik een e-mail van het ziekenhuis en de universiteit: alle reizen werden per direct afgeraden. Toen ben ik omgekeerd. Een collega van me had de mail niet gelezen en zat dus wel in het vliegtuig. Eenmaal aangekomen bleek dat ze het congres hadden afgeblazen terwijl hij aan het vliegen was. Het was ook nog eens heel lastig om terug te komen, ik was blij dat ik niet was gegaan.”

Corona neemt alles over. “Ik was alleen maar aan het werken. Het boek besloten we uit te stellen; er stonden nog een paar dingen op de planning, zoals de fotografie voor het boek, die je niet op afstand kunt doen.” Op de vreemdste uren van de dag staat ze aan de grens – Ghossein woont met haar gezin in België. “Dat de grens dicht ging, was een van de bizarste maatregelen voor mij. Ons huis staat in België, maar we leven in Nederland. Nu moest ik iedere keer mijn pasje en de brief van het ziekenhuis laten zien. En dan nog kreeg ik soms vragen.”

Hoewel ze werkt in het heetst van de strijd, is Ghossein nooit bang. Niet voor zichzelf en niet voor haar familie. “Juist doordat ik op de intensive care stond, zag ik de mensen die het meeste last van corona hadden. Mijn familie, vrienden en ikzelf voldoen niet aan dat profiel.”

Thuis is ze opeens ook lerares. “Het was lastig, ik wist niet wat ik kon verwachten van mijn zoon. En hij moest zijn verwachtingen ook aanpassen. Normaal is thuis: spelen, knuffelen. Nu was het ook school. Als zijn zusje dan mocht spelen, omdat zij nog op de kleuterschool zit, vond hij dat niet eerlijk.”

Al die tijd ligt een van haar grootste passies – onderzoek – stil. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Door een intensivist wordt ze gevraagd bij te dragen aan het onderzoek naar Covid-19. “Het werd al snel duidelijk dat corona niet alleen de longen aantast, het is een multi-orgaanziekte. We hebben van iedere patiënt die binnenkwam allerlei informatie opgeschreven en vervolgens gekeken of we predictiemodellen kunnen maken: kunnen we voorspellen hoe de ziekte zich gaat ontwikkelen?”

Zo ontstaat er uit een crisis ook iets moois. “Het klinisch werk geeft veel voldoening, maar ik word heel onrustig als ik niet mee kan helpen om vragen te beantwoorden. Dankzij dit onderzoek zijn we ook anders naar andere ziekten gaan kijken. Als er een verband is tussen schade aan de longen en schade aan het hart door corona, zou dat dan ook voor andere longinfecties gelden?”

 

Juni 2020. Terwijl Nederland langzaam opengaat, komen ook Ghosseins andere werkzaamheden weer op gang. Ze stort zich op het boek. Het is inmiddels acht jaar geleden dat ze zelf haar dochtertje Rachelle verloor. Rachelle wordt na een moeilijke zwangerschap met 34 weken geboren. Ze heeft een aangeboren chromosoomafwijking en zal niet lang kunnen leven. Na tien dagen besluiten Ghossein en haar man om haar van de beademing af te halen. “In het begin kon ik er niet over praten. Een aantal jaar geleden werd ik op L1 geïnterviewd over mijn onderzoek en toen vroegen ze of ik ook mijn eigen ervaringen wilde delen. Ik heb ‘nee’ gezegd. Nu was ik er klaar voor.” 

Het idee voor een boek over haar eerste zwangerschap speelde al langer. Dan komt ze in de aanloop naar een benefietavond Janou Boosten-Lamkin, manager bij de Rabobank, tegen, die ook een moeilijke zwangerschap had. “We raakten aan de praat en van het een kwam het ander. In het boek staan onze verhalen en van nog vier andere vrouwen. We wilden alles in eigen hand houden: geen uitgever. Sowieso omdat de volledige opbrengst naar het onderzoek moet gaan, maar ook omdat we nu onze keuzes kunnen maken. Een uitgever had misschien Eva Jinek voorop gezet, maar voor ons zijn alle verhalen even belangrijk. Mensen zeggen: wat een onopvallende kleur heeft de kaft. Ja, dat is de bedoeling! De inhoud moet trekken. Wel hebben we een journalist gevraagd om de interviews te doen en uit te schrijven en een fotograaf voor de foto’s. De interviews wilden we niet zelf doen, er moet ruimte zijn voor het verhaal van de ander. Als je daar met je eigen ervaringen zit, kleurt dat het gesprek.”

 

Oktober 2020. Eindelijk is het zo ver: het boek wordt gelanceerd. “Het boek moest perfect worden, omdat het een reflectie is van wie de vrouwen in het boek zijn. En in mijn ogen is het dat ook.” Bij Jinek doet Ghossein haar verhaal en de reacties stromen binnen. “Het was heel intens. Het zijn niet de minste verhalen die mensen met je delen. Het effect was groter dan ik had durven hopen. Veel vrouwen voelen zich erg alleen na een moeilijke zwangerschap. We onderschatten de impact die het heeft, ook erna. De lichamelijke klachten, maar ook het schuldgevoel ten opzichte van het kind en het verdriet. Het bespreekbaar maken helpt deze vrouwen.”

Ghossein hoopt ook dat die aandacht helpt bij de preventie van ziekte na een gecompliceerde zwangerschap. “Deze vrouwen vallen nu tussen wal en schip. Zes weken na de bevalling heb je het eindgesprek met de gynaecoloog en de cardioloog of neuroloog zie je pas als je al een hart- of herseninfarct hebt gehad. Er zou een standaard follow-up programma moeten zijn.”

 

November 2020. We spreken elkaar in het ziekenhuis. Ghossein werkt nu op de kliniek. Ze is inmiddels fulltime met haar opleiding tot cardioloog bezig. Na de lancering van het boek moest ze even rust nemen. “Ik zou sowieso de herfstvakantie vrij hebben, maar daarna heb ik nog wat extra dagen opgenomen. Ik wilde bij Eva mijn verhaal rustig en rationeel kunnen vertellen, dus ik had nogal op de emotie-rem getrapt. Dat heeft heel veel van me gevraagd. Het boek had ook zo lang een grote rol gespeeld in mijn dagelijkse bezigheden. Even dacht ik: wat moet ik nu?”

Even maar, want snel genoeg kwam er weer iets voorbij dat haar nieuwsgierige geest prikkelde. “Ik kan er nog niet heel veel over zeggen, want het is nog niet zeker. Maar het heeft te maken met de maatschappelijke vertaling van onderzoek.”

Al met al, denkt ze, was 2020 toch een succesvol jaar. “Het voelt heel dubbel. Het was turbulent, maar ook verrijkend. Het jaar staat voor mij in het teken van vernieuwing. Ik heb nieuwe mensen ontmoet, een nieuw vakgebied – de intensive care – verkend en een nieuwe ziekte leren kennen.” 

Kerstinterviews Observant

Dit is een interview van de kerstspecial van Observant waarin wij medewerkers en een student vragen terug te blikken op 2020. Voor velen was het een bewogen jaar.

Andere artikelen die in deze reeks verschenen: HR-adviseur Pierre Schrödergeneeskundestudent Vera Schriebl, CvB-vicevoorzitter Nick Bos, Mark Vluggen, onderwijsdirecteur bachelors SBE, en officier van justitie in de zaak Nicky Verstappen en docent aan de UM, Dave Mattheijs.

Op woensdag 16 december zijn de zes interviews ook te lezen in een speciale digitale kerstObservant. Te vinden als PDF op deze site.

Het Queens of Hearts-boek is verkrijgbaar via www.queenofhearts.eu. De opbrengst gaat naar het gelijknamige onderzoek.

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Name (required)

Email (required)