Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Het mooiste en het zwaarste van 2020

Het mooiste en het zwaarste van 2020

Photographer:Fotograaf:

Simone Golob

Wat is het mooiste en wat is het zwaarste dat je in 2020 hebt meegemaakt? Graag in twee zinnen en uiterlijk woensdagochtend inleveren. Met dit huiswerk zadelde ik afgelopen maandag mijn collega’s op. Heerlijk, ik waande me even een onderwijzeres, zoals in de prachtige documentaireserie Klassen. Verder loopt overigens iedere vergelijking mank. Al moest ook ik een enkeling erop wijzen dat het huiswerk nog niet binnen was. “O, goed dat je het zegt. Ga meteen nadenken.” En: bijna niemand hield zich aan het maximum van twee zinnen. Dus moet ik samenvatten en kiezen.

Het zwaarste

Eerst het zwaarste. De jongste van de redactie, YM, vindt het in zijn leven allemaal wel meevallen: “We missen vooral onze reisjes, maar omdat mijn vriendin Portugees is, en haar ouders daar wonen, kunnen we daar toch naar toe.” Dat de kroegen dicht zijn, het festivalleven stil is gevallen, ach, daar zit hij niet zo mee, “dat komt wel weer”.

Collega MJ, de oudste van het stel, kreeg dit jaar heel wat meer op haar bord, en dat is nog zacht uitgedrukt: “Het zwaarste van 2020 is natuurlijk het overlijden van mijn zus aan corona.” En ook redacteur WD moest af en toe alle zeilen bijzetten om het hoofd boven water te houden. “Voorjaar 2020. Snel douchen, kinderen aan het huiswerk zetten.
Agenda-overleg met de wederhelft, wie is vanmiddag juf of meester? Jammer, de koffie is voor de tweede keer koud, want 'help, ik snap die rekenopdracht niet' en intussen zijn we tien minuten verder. Jezelf muten tijdens een Zoomvergadering omdat er te veel ruis is (lees: spelende kinderen). Snel een boterhammetje smeren, bord mee naar zolder, en weer achter de laptop. Drie maanden later: wil ik zo wel verder? Wil ik deze baan nog wel? Wat draag ik bij aan de maatschappij?” Maar tijd om na te denken en te reflecteren? Die is er niet, luidt haar conclusie.

Collega MT, wat beschouwender: “Ik associeer deze tijd in de eerste plaats met isolement, opsluiting, je afgesneden voelen van anderen.” CF zou wel weer eens gewoon op stap willen, zonder eerst een risicoanalyse te maken: “Overal bij moeten nadenken en niets meer spontaan kunnen doen. Even een boodschap halen? Is het niet te druk op dit tijdstip en heb ik mijn mondkapje bij me? Bij mijn moeder op bezoek? Uitkijken dat ik niet te dichtbij kom en regelmatig handen wassen. Wandelen in de Eifel? Nederland heeft code rood in Duitsland, dus beter van niet.”

Het mooiste

Dan het mooiste: de tijd die onze jongste redacteur YM noodgedwongen tijdens de eerste lockdown thuis doorbracht, heeft hem en zijn vriendin dichter bij elkaar gebracht. “We hebben ons er samen doorheen geslagen, uren gewandeld en het thuis gezellig gemaakt.” Redacteur CF hoeft geen moment na te denken over haar piekmoment: zij en haar vriend kregen tijdens de eerste lockdown een nestje met kittens, onverwacht, de mamapoes was komen aanlopen en wilde niet meer weg. “Het was zo ontzettend gezellig om ze om ons heen te hebben. En heel speciaal om bij de bevalling te zijn en daarna ze te zien opgroeien.” En, op een wat dieper niveau, als het gaat om de liefde: “Weten dat je met iemand samen bent met wie je letterlijk de hele tijd samen kunt zijn.”

Collega MJ kiest als mooiste moment voor “het meerdaagse huwelijksfeest van vrienden in Zuid-Afrika” in de pre coronatijd. MT wijst er op zijn beurt op dat de samenleving een pas op de plaats maakt, waarin werknemers (als ze niet in de zorg of het onderwijs werken) op adem konden komen, files oplossen en de luchtkwaliteit verbetert.

Wat mezelf betreft: dit is mijn eerste jaar zonder mijn vader, en in mei stierf ook mijn moeder. Een hard gelag. Toch waren er ook veel mooie dingen. Ik noem er een: onze fietsvakantie met de oudste twee kleinkinderen. Het was snikheet die dagen in augustus, eenmaal op de camping aan de Ourthe mochten we vanwege blauwalg niet het water in, en de heuvel naar de grot die we gingen bezoeken, was zo steil dat er een traantje werd geplengd. Toch was het zeldzaam gezellig en hartverwarmend.

Voornemen voor het  nieuwe jaar

Collega WD eindigt haar ‘huiswerk’ met een voornemen voor het nieuwe jaar. “De lat niet al te hoog leggen, accepteren dat ik vandaag geen goeie dag heb (als moeder, journalist, partner), dat ik het even niet meer weet, dat ik afstand mag nemen. In 2021 beloof ik beter voor mezelf te zorgen.”

Dat laatste gun ik ons allemaal voor 2021.

 

 

 

 

 

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Name (required)

Email (required)