Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Oxford versus Maastricht

Oxford versus Maastricht

Dalena van Heugten - van der Kloet (28, uit Nederland) promoveerde in november 2013 op een onderzoek naar de relatie tussen slaapproblemen en dissociatie bij prof. Harald Merckelbach.  In januari 2014 vertrok ze met een Rubiconbeurs van onderzoeksfinancier NWO voor twee jaar naar Oxford (nummer drie op de THE World University Rankings 2014-2015), naar het Nuffield Department of Clinical Neurosciences

“Ik wilde dit heel graag. Het leek me goed om een tijd in het buitenland te werken, niet in de laatste plaats omdat in Oxford een internationaal vermaarde onderzoeker op het gebied van slaaponderzoek zit: prof. Colin Espie. Ik voel me bovendien aangetrokken tot Engeland en Schotland. Ik houd van het landschap, de Engelse taal en de Britten. De mentaliteit op straat en in winkels is anders, de mensen zijn hier beleefder en vriendelijker.”

Van Heugten merkt wel degelijk dat ze aan een van ’s werelds beste universiteiten werkt. “We hebben 38 Colleges die in prachtige gebouwen zitten. Ze hebben een eigen tuin, een eigen dining hall, studenten wonen er. De Colleges geven wekelijk diners, dat is echt speciaal. Ik ben nu associate member van St. John’s College. Dat is eervol en een goede stap om een beetje bekendheid binnen zo’n College te krijgen. Je ziet dan ook de vacatures voor een fellowship langskomen. Ik zou hier wel een tijd langer willen blijven.”

“Aan de UM moet een promovendus verplicht een aantal uren onderwijs verzorgen. In Oxford is de scheiding tussen onderwijs en onderzoek groter. Het onderzoek vindt binnen de departementen van de universiteit plaats. Zij stellen ook het curriculum en de examens samen, de Colleges voeren het uit. In principe hoef ik als lid van het departement geen les te geven maar ik ga het wel doen. Ik vind het erg leuk. Ik mis het contact met de studenten. Bovendien helpt lesgeven je onderzoek vooruit.”

“De selectie voor zowel staf als studenten is hier enorm.” Of er een causaal verband is, kan ze niet hard maken, maar feit is dat “de mensen prestatiegericht zijn. De mentaliteit is er een van vooruitgang, presteren, de beste subsidies binnenhalen. Aan de ene kant is dat prettig, je wordt continu uitgedaagd. Maar soms is het teveel van het goede, door die ratrace is er nauwelijks tijd om even achter over te leunen.” Verschilt dit veel van Maastricht? “Ik was daar promovenda, misschien voel je als aio de druk wat minder. Publiceren is in ieder geval belangrijk aan de UM, net als het verwerven van subsidies.”

Werk en privé zijn aan de University of Oxford minder strak gescheiden. “Aan de UM ga je na je werk naar huis. Hier zit je met mensen van over de hele wereld, er zijn iedere dag allerlei sociale activiteiten. Je gaat met elkaar naar de pub, maakt heel gemakkelijk nieuwe vrienden.”

Terugkijkend vindt ze het niveau aan de UM “heel hoog. Natuurlijk roept de naam Oxford superlatieven op: het is er fantastisch en ja, hier werken de beste wetenschappers.  Maar mijn Maastrichtse groep doet er qua niveau en qua productiviteit niet voor onder. Ze kennen Maastricht hier ook. Ooit hoop ik er terug te keren.”

 

MIT en Cambridge versus UM

Harvard versus Maastricht

Edinburgh versus Maastricht

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Name (required)

Email (required)