Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Edinburgh versus Maastricht

Edinburgh versus Maastricht

Niki Vermeulen (36, uit Nederland) promoveerde in 2009 op Supersizing Science; on building large-scale research projects in biology bij prof. Wiebe Bijker en prof. Rein de Wilde. Na een contract aan de Universität Wien  kwam ze met een Wellcome Trust Research Fellowship (“een soort Veni-subsidie voor drie jaar”) in Manchester terecht. Sinds september 2014 werkt ze als universitair docent aan de University of Edinburgh (36 op de THE World University Rankings 2014-2015).

“Ik kreeg in Edinburgh meteen een vast contract. Heel anders dan in Nederland waar je van de ene tijdelijke aanstelling in de andere valt. In de eerste zin van mijn contract wordt meteen het belang van academische vrijheid genoemd. Dat vinden ze hier heel belangrijk en daar ben ik erg blij mee. Natuurlijk moet ik onderwijs geven, geld binnenhalen en publiceren, maar als het gaat om onderzoek - mijn vakgebied is de geschiedenis en sociologie van de wetenschap –   ben ik vrij. Mijn wetenschappelijk werk hoeft niet te passen binnen een thema of een topsector zoals in Nederland.”

Het leven aan een Britse universiteit is niet te vergelijken met dat in Maastricht, vindt Niki Vermeulen. “Als aio had ik nog geen 500 euro voor conferentiebezoek. Je zult als universitair docent aan de UM wel wat meer krijgen, maar ik kan met mijn Wellcome Trust fund alles doen wat ik nodig vind: reizen, verblijf in het buitenland, uit laten werken van interviews, enzovoort. De faciliteiten zijn erg goed, denk alleen al aan de enorme bibliotheken, vaak honderden jaren oud. Er zijn hier wekelijks interessante lezingen en seminars. Vaak ga je daarna met collega’s een borrel drinken en eten. Zo creëer je een academische gemeenschap. Tel daarbij op dat in het Verenigd Koninkrijk veel goede universiteiten dicht bij elkaar liggen. Je hoeft je geen zorgen te maken om je netwerk, dat komt je als het ware aanwaaien.” Ook het wekelijkse koffie-uurtje van het departement op vrijdagochtend in de common room is goed voor de onderlinge band. En aan beroemdheden geen gebrek, zo is Nobelprijswinnaar Higgs verbonden aan de University of Edinburgh en gaf de wereldberoemde socioloog Howard Becker er twee weken geleden nog een voordracht. “Al had ik in Maastricht met Wiebe Bijker wel veel geluk: dat is een grootheid op zijn vakgebied. Hij heeft een enorm netwerk, weet wat er speelt en geeft je heel veel vertrouwen.”

Het valt haar op dat de sfeer in Edinburgh “wat positiever” is. “Niemand gaat kritische vragen uit de weg, maar er is altijd positieve feedback. Ik denk dat iedere lezinggever met een goed gevoel weer weg gaat. In Nederland is de kritiek vaak ongezouten.”

Het onderwijs in Edinburgh kan echter niet tippen aan het Maastrichtse. “Ik geef straks college aan 250 studenten, niet ideaal. Maastricht loopt echt voorop met het probleemgestuurd onderwijs, heeft een grote voorsprong op veel andere. Wees daar blij mee, focus daarop.”

De een doet niet onder voor de ander als het gaat om hard werken en de nadruk op publiceren. Al slaat Nederland in haar ogen wel door: “Nederlanders doen er altijd een schepje bovenop. Hier is men minder extreem en gaan veranderingen geleidelijker. In Engeland vinden ze ook andere zaken dan publicaties belangrijk. Ik heb een cursus Creative Non Fiction gedaan zodat ik mijn onderzoek breder kan verspreiden. Dat kost tijd, maar het werd wel gewaardeerd, merkte ik tijdens mijn sollicitatie.”

 

Oxford versus Maastricht

MIT en Cambridge versus UM

Harvard versus Maastricht

 

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Name (required)

Email (required)