Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Seif Gaddafi en zijn tijd aan de London School of Economics

Seif Gaddafi en zijn tijd aan de London School of Economics

Het balletje begon in maart vorig jaar te rollen: de London School of Economics and Political Science (LSE) raakte in opspraak vanwege innige banden met het Libische regime. De belangrijkste spil is Seif al-Islam Gaddafi (1972). Hij studeerde er filosofie en kreeg in 2008 zijn doctorstitel.

Hij is de tweede zoon van Muammar Gaddafi en werd lange tijd gezien als de nieuwe leider en mogelijke hervormer van het Libische regime. Tijdens de opstanden in Libië in februari 2011 werd duidelijk dat Seif niet aan de verwachtingen als hervormer zou voldoen. Inmiddels zit hij gevangen in Libië en vraagt het Internationaal Strafhof om zijn uitlevering.

Nog voor de harde feiten op tafel lagen, kreeg de LSE een storm van kritiek over zich heen, studenten protesteerden, en de toenmalig directeur Sir Howard Davies nam ontslag. De instelling had met Davies’ medeweten een donatie van anderhalf miljoen pond geaccepteerd van de Gaddafi International Charity and Development Foundation in 2009. Twee jaar daarvoor figureerde directeur Davies zelfs als adviseur van het Libische investeringsfonds. En dan is er nog het proefschrift van Seif Gaddafi; in de jaren dat hij hieraan werkte hing er een zweem van plagiaat en ghost-writing omheen. Meermaals werd Seif Gaddafi door de LSE op de vingers getikt: hij zou te veel buiten Londen vertoeven en te veel hulp van buitenaf krijgen. Gaddafi ontkende.

De dag dat Davies ontslag nam, op 3 april 2011, startte een extern onderzoek onder leiding van de Britse oud-rechter Lord Woolf naar de gang van zaken aan de LSE. Zijn bevindingen, twee maanden geleden gepubliceerd, pakten niet goed uit voor de Britse School. De banden met Libië “konden groeien, ongecontroleerd en tot op een bepaalde hoogte onopgemerkt, totdat het effect overweldigend was”. Volgens Woolf zijn er veel fouten gemaakt. Bovendien heeft Seif Gaddafi, de belangrijkste spil, veel begeleiding gekregen – veel meer dan een normale student, meent hij.

Over de vraag of Gaddafi’s proefschrift authentiek is en of alle hulp nu wel of niet acceptabel was, spreekt Woolf zich niet uit. Dat liet hij over aan de University of London (waartoe de LSE behoort) die deze aantijgingen van plagiaat onder de loep nam. De resultaten van dit onderzoek worden niet naar buiten gebracht. In elk geval is Seif Gaddafi niet de doctorstitel ontnomen.

 

Informele student mentor

Seif Gaddafi haalde een bachelor in architectuur aan de Al-Fatah universiteit in Tripoli en volgde daarna een executive master of Business Administration in Wenen. Het was

zijn wens om te studeren in Oxford. Toen bleek dat hij geen kans maakte vanwege lacunes in zijn vooropleiding meldde hij zich bij de LSE voor een promotietraject op het gebied van management of government. Ook hier kreeg hij nul op het rekest omdat hij niet aan de eisen voldeed. Bleef over: politieke filosofie. Hem werd echter duidelijk gemaakt dat hij eerst een master filosofie moest volgen.

Gaddafi begon in 2002 aan de opleiding Philosophy, Politics and Social Value. De vakgroep maakte zich echter al snel zorgen over zijn prestaties en vroeg Philipp Dorstewitz, op dat moment promovendus, of hij Seif Gaddafi’s “informele student mentor” wilde worden. Dat was hij gedurende twee jaar. Dorstewitz “reisde met hem mee, al vliegend door Europa en hem onderwijzend”, vertelt filosofieprofessor McClennen in een interview met Lord Woolf.

Ook Dorstewitz zelf komt aan het woord in Woolfs rapport. “Vooral tijdens zijn master coachte ik hem, en ik denk in zowat alle onderwerpen waarvoor hij moest slagen. Het kostte mij een substantiële hoeveelheid van mijn tijd. Ik zag hem ongeveer vier keer per week in de avonden of middagen voor tutorsessies, soms in het weekend, en ik bereidde al zijn vakken voor, ook die waar ik niet geheel vertrouwd mee was.” Verder benadrukt de Maastrichtse docent Gaddafi’s toewijding en snelle vorderingen, zowel qua Engelse taal als inhoudelijk. “Ik was zeer kritisch, ik bekeek meerdere keren zijn proefversies van papers…” Na afronding van de master bleef Dorstewitz hem nog enige tijd begeleiden, dit tijdens de voorbereidingen op zijn promotietraject. Tegelijkertijd besefte Dorstewitz maar al te goed dat de Libiër een druk baasje was met een politieke carrière. “Als we samenwerkten, was er een aandachtsspanne van enkele minuten en dan was er weer een onderbreking en een telefoontje in ‘t Arabisch.”

 

Een rekening van 4000 pond

Na zijn masteropleiding waren de zorgen om Seif Gaddafi’s niveau niet van de baan. Hij zou geen goed proefschrift kunnen schrijven zonder extra begeleiding, schrijft Woolf. De filosofen gaven hem het voordeel van de twijfel op basis van een idealistische overweging: Gaddafi was iemand die “misschien wel iets goeds zou doen voor de wereld”. In 2006 werd hij uiteindelijk geregistreerd als PhD. In de jaren daarvoor was hij een zogeheten Mphil. Studenten die onderzoek willen doen binnen de filosofievakgroep worden eerst geregistreerd als Mphil; is iedereen tevreden over de voortgang, dan worden ze opgewaardeerd tot PhD. Bij Seif Gaddafi duurde die ‘opwaardering’ zo’n twee jaar, niet het minst vanwege twijfels over zijn inzet en de authenticiteit van zijn academische werk.

Dorstewitz’ naam wordt in het rapport van Woolf nooit in verband gebracht met fraude. Dat deed de Britse krant The Daily Telegraph. Journaliste Holly Watt publiceerde op 1 december 2011 een artikel met een hoofdrol voor de Maastrichtse docent. Op basis van documenten ontdekte zij dat Dorstewitz in 2002 een rekening naar Seif zou hebben gestuurd van 4000 pond (bijna 4800 euro). Hij zou zo’n 150 pond per uur hebben ontvangen voor zijn tutorwerkzaamheden en nog eens 600 pond voor “essays and working papers”. Welke documenten dat zijn of waar ze vandaan komen, is onduidelijk, en de journaliste blijft, na het herhaardelijk sturen van e-mails en het inspreken van voice-mails, onbereikbaar.

De geruchten dat delen van Gaddafi’s proefschrift geplagieerd zouden zijn, koppelt de krant aan een onderschepte e-mail van Dorstewitz aan Gaddafi: “Hey Saif, Just finished your paper on Mill… Lets discuss that tomorrow, allright. The other one follow shortly.” Ook voor deze e-mail geldt dat het onduidelijk is hoe de krant hieraan komt en of deze authentiek is.

 

Wendy Degens

Interview met dr. Philipp Dorstewitz over zijn rol als tutor van Seif Gaddafi en de geruchten over fraude en hoge rekeningen

We hebben onze uiterste best gedaan om de fotograaf van deze foto te achterhalen. Degene die desondanks meent rechten te kunnen doen gelden, wordt verzocht binnen 30 dagen contact met ons op te nemen om alsnog in een regeling te voorzien.

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Name (required)

Email (required)