Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Crematie

M’n hond is dood. Treurig. Hij was oud, doof, blind, incontinent, kaal en mager, en kreeg een verlossende spuit van de dierenarts. Dat kan gewoon met honden. Dag Mick, het waren veertien toffe jaren. Ik heb nog nooit een condoleance in ontvangst hoeven nemen, geen dierbare af hoeven staan, maar ik heb er nu even aan kunnen ruiken. Een hond wordt geen dertig, je weet dat je vierpotige vriend binnenkort wel zal gaan hemelen, maar het moment dat je met het beest slap in je armen de straat over loopt om het harige lijkje in de vriezer van de hondenlijkenwagen te schuiven is toch geen pretje. Maar dan: “Wat zou u graag willen voor Pluto, excuses, Floortj.. Mick? Heeft u een keus gemaakt?” “Keus gemaakt? Volgens mij ligt ’t hondje dood in de vriezer en was ‘t dat?” Niets is minder waar. Of ik geen folder had gekregen? “Folder? Nee, geen folder.” De opties werden even kort uiteengezet. Begraven, cremeren of destructie. In dat laatste geval wordt het dier dat ooit pootjes kon geven en kon blaffen op commando vermalen en aan de varkens gevoerd of over een akker uitgesproeid. Opzetten deden ze niet. “Tsja, begraven dan maar, denk ik.” “Uitstekend meneer. En kiest u dan voor een eigen graf, of een graf met vier of vijf andere dieren? Een individueel graf is prijziger en het onderhoud is voor uw eigen rekening.” Het beeld van m’n hond in een gat naast drie hamsters en een konijn beviel me niet zo. “Nee, doe toch maar cremeren.” “Wilt u dan een eigen oven, of een gedeelde oven?” “Doe maar een eigen oven.” “En de as, wilt u deze nadien thuisgestuurd, we hebben roze en blauwe urnen, met of zonder hondenpootjes erop, wilt u een urn bijgezet, of toch uitstrooien?” “Doe maar uitstrooien.” “Prima. Over land, of over zee?” “Godskolere. Over zee.” “Uitstekend. Dat komt dan op driehonderdvijftig euro.” “Juist. Dan toch de gedeelde oven.” “Wat u wilt meneer. Wenst u een telefoontje voordat de crematie plaatsvindt?” “Doe maar.” “En wilt u na de crematie een memorial-kaart ontvangen?” “Lijkt me niet.”

De volgende dag kreeg ik om twee uur een telefoontje met de mededeling dat de plechtigheid elk moment kon beginnen. Er werd mij veel sterkte toegewenst bij het verlies van mijn trouwe viervoeter.

De volgende gaat in een in alle plechtigheid gegraven gat in de achtertuin.

 

 

Gijs Hendriks

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Name (required)

Email (required)