Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Wat minder Onno, wat meer burgemeester

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Onno Hoes (50, Leiden); burgemeester van Maastricht, voorzitter Centrum Informatie en Documentatie Israël (CIDI), voorzitter Stichting Nationale Boomfeestdag, voorzitter Taskforce voor sport en bewegen in de buurt, vice-voorzitter raad van toezicht Design Academy Eindhoven; getrouwd met Albert Verlinde, woont in Maastricht

De musical Ramses of Wicked? [Zonder aarzeling] Ramses. Ik was ontroerd. Zo’n onconventionele man en toch zo breed gewaardeerd. Kom daar in deze tijd nog maar eens om. Ik voel een soort jaloezie als ik zie hoe vrij hij in het leven stond. En ik weet natuurlijk met hoeveel liefde (Albert Verlinde is de producent, Wicked is een Joop van den Endeproductie, red.) die musical is gemaakt.    Wat vond je van Youp van ’t Heks vondst ‘Flikkers Maastricht’? [Grinnikt] Lachen. Het duurde nog lang voor iemand hem bedacht had.   Poerim, joods carnaval, of Maastrichts carnaval? Maastricht. Dat staat veel dichter bij me. Het is samen met anderen ongecompliceerd en ongegeneerd genieten van het leven.   Ik ben als politicus erfelijk belast. Mijn opa, moeder en vader zaten in de politiek. Het overlijden van mijn moeder in 2010 is doorslaggevend geweest voor mijn komst naar Maastricht. Ik was toen gedeputeerde in Brabant en vroeg me na haar dood af: wat wil ik ten diepste? Zij was gemeenteraadslid in Den Bosch en was heel begaan met de mensen. Dat wilde ik ook, dichter bij de mensen staan. Vandaar burgemeester.   Kleren maken de man. Ja, maar dat wil niet zeggen dat je in een pak en stropdas moet lopen. Je moet kiezen wat bij je past, niet omdat het moet. Ja, ik draag pakken, ze zijn bijna allemaal Italiaans. Ik koop ze in Maastricht.   Ik koop mijn kant-en-klaar maaltijden bij de AH in de Helmstraat. Nee, ik neem nooit kant-en-klaar maaltijden. Ik kook zelf. Of ik het goed kan? Dat hoeft niet, zo moeilijk is het niet. Je koopt een zakje groente en vlees of vis, en klaar ben je. Ik ben een eenvoudige eter, bijvoorbeeld zalm met groente. ‘s Morgens neem ik fruit en rijstwafels met mager beleg. Ik heb gelukkig niet vaak dinertjes, dan eet je allemaal verkeerde dingen.    Streefgewicht en vetpercentage. Ik heb een nieuwe weegschaal die ook het vetpercentage moet aangeven, maar het werkt niet. Ik eet zo vetarm mogelijk en ik ben vrij droog zoals dat heet onder sporters. Ik fitness twee keer in de week met een trainer, echt intensief, een keer in de week rustig.    Toch geen bodybuilder-uiterlijk. [Lacht] Heb ik de bouw niet voor.   Het burgemeesterschap zet je huwelijk onder druk.    Het gaat niet om het burgemeesterschap maar om het gescheiden wonen. Ons leven is compleet veranderd. In het begin moesten Albert en ik zoeken naar een nieuwe balans. Dat is gelukt. Zo wonen geeft ook ruimte, je hoeft doordeweeks alleen maar rekening te houden met je eigen agenda. Je spreekt dus makkelijker af. In het weekend zijn we blij elkaar te zien.   Ik erger me in Maastricht kapot aan … Da’s wel heel extreem gesteld. [Denkt na, vraagt zijn voorlichter of hij iets weet] O, wacht. Dat er veel te veel fietsen voor mijn deur in de Helmstraat staan. En dat de Marktmensen zoveel rotzooi achter laten. Ik liep hier woensdag om zes uur ’s avonds weg, lag de Markt bezaaid met afval.   Waar geef je het meeste geld aan uit? Hypotheek. We hebben er twee, een in Maastricht, een in Brabant. Aan vakanties veel minder, ik kan nu veel moeilijker een week weg. Vroeger gingen we bijna iedere schoolvakantie op pad.   Merk auto. [Brede glimlach] Porsche Panamera. Staat meer in de garage dan ik erin rijd.    Je hoeft geen universitaire bul te hebben om door de UM voor vol te worden aangezien. Klopt. Ik heb het gevoel dat ze me voor vol aanzien. Ik vind Maastricht sowieso veel meer open minded dan je zou verwachten. Volgens mij is er maar een klein groepje naar binnen gekeerd.   Ik had graag kinderen willen hebben. Ja, we hebben gewerkt aan adoptie, maar toen de wet kwam waren we eigenlijk al te oud. Je komt dan op een wachtlijst, moet een cursus doen, inmiddels waren we 42, 43 en mochten we nog alleen kinderen uit Amerika adopteren. Baby’s lukt dan misschien nog wel, maar oudere kinderen niet. Het was verdrietig dat het niet lukte, je hebt toch een paar jaar in de veronderstelling geleefd dat je een gezin krijgt. Maar je groeit er overheen. Misschien vind ik het daarom zo leuk dat Maastricht een studentenstad is, ik heb toch iets educatiefs in me, ik wil mensen verder helpen.   De volgende vakantiebestemming. Noordoosten van Verenigde Staten denk ik. Wij kiezen het ene jaar voor een doevakantie, het andere voor een relaxvakantie: mooie hotels, boeken lezen. Peru staat trouwens ook op ons lijstje.   Politiek is ook theater. Ik leer een hoop van Alberts wereld. Ik zou het andersom zeggen: theater en tv zijn ook heel politiek. Iedereen heeft zijn eigen agenda, iedereen wil iets van je. Hij leert veel van mijn wereld.    Kluun of Couperus. Ik vond Kluuns eerste boek heel cru, je zal zo’n man maar hebben. Van Couperus leer je nog wat, het zet je aan tot nadenken.   Ik kijk iedere avond naar Boulevard. Als ik thuis ben, kijk ik natuurlijk. Ik ben benieuwd wat Albert doet. Ik kijk niet omdat ik al die dingen interessant vind, maar ik wil met hem mee kunnen denken. We zijn sparringpartners. Ik heb er veel respect voor dat hij dit programma al elf jaar met zoveel succes maakt.   Lievelingsdier. Mijn paard. Ik rijd er nooit meer op. Geen tijd, hij staat in Brabant.   Ik wil altijd het laatste woord. [Lacht voluit] Ik geloof wel dat ik daar ja op moet antwoorden. Daar is niets aan te doen, helaas. Maar misschien heb ik daarom voor dit ambt gekozen. Je zit natuurlijk voor, maar ik heb ook een eigen agenda. Dat moet ook, anders kan ik niet gemotiveerd zijn. Ik heb graag inspirerende mensen om me heen om zo tot conclusies te komen.   Over mijn voorganger niets dan goeds. Ieder heeft zijn eigen kracht en manier van werken. Leers heeft in die acht jaar ook veel goeds gedaan. Hij is toch niet voor niets minister geworden?   Mijn voorbeeld in burgemeestersland? Mijn voor- voorganger, Philip Houben. En zijn broer Frank, oud-commissaris van de koningin in Noord-Brabant. Zij gaven het ambt uitstraling en respect. Dat vind ik belangrijk, tegelijkertijd wil ik gezellig tussen de voetbalfans van MVV staan. Ik wil een combinatie van boven en tussen de mensen staan. Ik ben een man van uitersten.   Grootste blunder als burgemeester? Mijn Donald Duck-tweet. Ik schreef: ik loop nog twee Donald Ducks achter en morgen komt de nieuwe al weer. Het weekblad Elsevier kon er wel om lachen, maar bij de gemeenteraad lag het gevoelig. Zij houden niet van al te persoonlijke tweets. Ik heb het hart op de tong, ben niet zo gereserveerd, ben meer onconventioneel. Ik voeg me nu naar de mores van het burgemeesterschap. Ik heb geleerd wat minder Onno te zijn en wat meer burgemeester.

 

Riki Janssen

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Name (required)

Email (required)