Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Viersluizentocht

Maastricht is een eiland. Ik bedoel het deze keer letterlijk. Om het oorspronkelijke Maastricht, op de westoever van de Maas, kun je heen varen. En niet alleen in een roeiboot. Niet de natuur bewerkstelligde die waterwegen. Aan de Belgische kant heeft men, in tijden dat landsgrenzen nog barrières waren, de schop en het dynamiet niet gespaard. Binnen het eigen land wilde men van Luik naar Antwerpen kunnen varen. Ik kan onze buren niet dankbaar genoeg zijn voor de grootschalige ingreep in het landschap. Wie bij de sluis van Ternaaien om zich heen kijkt ziet aan de ene kant hoe het Albertkanaal het landschap verdeelt en juist accentueert door de hoge rotswanden. Aan de andere kant, in de richting van de niet bevaarbare Maas, is er de wazige verte. Het effect ontstaat door het hoogteverschil dat het sluizencomplex overwint. Een schip uit Nederland wordt ongeveer vijftien meter de hoogte in getild. Komt men uit België dan zakt de badkuip tussen de sluisdeuren over de zelfde afstand. Het voormalige Belgische vrijhandelsbeleid heeft geleid tot een unieke situatie. Ook als een schip uit België bij de sluis van Ternaaien niet richting Maastricht gaat, dan moet het ergens die vijftien meter overbruggen. En zo ontstond de viersluizentocht.

Op 16 maart 2012, de eerste lentedag, scheepte 108 mensen zich in bij de ENCI voor de viersluizentocht. De firma Stiphout had het schip de Scheldevallei onder stoom liggen om het gezelschap tussen half elf en drie uur in de middag door de vier sluizen te leiden. 108 oud-medewerkers van de universiteit en hun partners vierden het tienjarig bestaan van de vereniging SENUM. Een club die zich tot doel stelt door excursies, lezingen en dergelijke de band van de leden met de universiteit te behouden en een soort duurzame reünie tussen de leden en hun partners te bevorderen. Kortom, om leuke dingen te doen met mensen die elkaar graag zo nu en dan nog eens spreken. En gepraat hebben ze. Opsluiting op een schip dat een onthaast reisje maakt bevordert het onderlinge verkeer. Maar zo nu en dan gingen we toch kijken naar de sluizen en het landschap. De sluizen zijn indrukwekkend en het landschap is gevarieerd. Vooral in de lente met het jonge groen. Je hoeft niet te varen, je kunt het traject ook fietsen of wandelen.

 

Hans Philipsen

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Name (required)

Email (required)