Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Een Limburgse vlootschouw

Beste Albert,

 Het is nu echt lente en dat betekent dat ik weer de gebruikelijke klantjes aan mijn deur krijg. Om te beginnen natuurlijk de rosse types, de jongens en meisjes voor wie een uurtje in de zon gelijk staat aan een minuutje in het frituurvet. En daar worden ze dan depri van hè, dat je met je mooie rooie haar en je doorzichtige bleke huid eigenlijk alleen ’s winters recht van bestaan hebt. Een bemoedigend woord en een flaconnetje factor 50 (“uw baby goed beschermd de zomer door!”) doen wonderen, heb ik gemerkt.

Dat gaat helaas niet op voor de categorie - vooral vrouwen - die half maart in de spiegel kijkt en zichzelf niet meer geschikt vindt voor de zomerbloesjes en t-shirts wegens te dik. Die komen huilend aan mijn deur dat ze het niet meer zien zitten. Dan werpen ze een blik op mij, nog niet eens maatje 40, en jammeren vervolgens nog harder, maar kan ik daar wat aan doen? Ik steek ze een hart onder de riem maar ik geloof niet dat ik op dit punt erg overtuigend ben.

De laatste groep bezoekers daarentegen is pas echt treurig. Het zijn ook geen gebruikelijke klantjes, en ze zijn totaal in de war en doodsbang. Hebben het over een aanstaande ‘vlootschouw in de UM-organisatie’, en dat schijnt te betekenen dat ze vanuit HRM gaan koekeloeren wie er wel of niet in de boot past, “welke kwaliteiten, rollen en vaardigheden nodig zijn om doelen te realiseren. Het richten, plannen en sturen daarvan, inclusief het zeker stellen van de bezetting op sleutelposities, dat is kern van de vlootschouw”, lees ik ergens in een soort definitie op het net.

Nu zijn er dus heel veel mensen die denken dat ze misschien niet precies de kwaliteiten en vaardigheden in huis hebben om een beetje leuk resultaat van zo’n vlootschouw te garanderen. Die dan denken dat ze, om in de maritieme metaforen te blijven, op een ander bootje moeten overspringen. En die zijn dan bang dat het zo’n Japans Fukushima-spookschip is waar je nooit meer iets over terughoort. Hoe sta jij daarin, Albert?

 

Truusje Tintemans

 

Beste Truusje,

Ja, ik heb er ook over gehoord, die vlootschouw, en ik kan je vertellen dat ik niet van plan ben me uit de boot te laten zetten hoor. Ben je gek, het is nog veel te leuk hier. Komt ook doordat ik een fijne nieuwe hobby heb: Limburgs leren. Je weet, ik ben een volbloed boven-de-rivieren-man die altijd vond dat Maastricht in Nederland ligt, dat het de hoofdstad van de Nederlandse provincie Limburg is, en dat je hier dus geacht kan worden met de Nederlandse standaardtaal overal terecht te kunnen. En dat is ook zo, zolang je je niet te diep in het lokale verenigingsleven wil storten. Maar nu lees ik dat de rector vindt dat we een internationale universiteit zijn en dat zulks impliceert dat je je moerstaal niet meer per se hoeft te gebruiken als je briefjes naar het ministerie van Onderwijs stuurt. Hij vindt tegelijkertijd dat buitenlanders aan de UM wèl Nederlands moeten leren, twee strevingen die volgens mij niet zo goed samengaan maar dat zal komen doordat hij met tranen in zijn ogen het einde van zijn bewind ziet naderen en dat vertroebelt misschien een beetje zijn blik, je weet het niet. Hoe dan ook, onze staatssecretaris krijgt dus brieven met Dear Halbie, could you give us some more money because our performance in education is more than excellent while the other universities make a big mess of it, en de rector meent dus dat ze daar maar aan moeten wennen in Den Haag. Nu had ik gedacht dat we ons daar waarschijnlijk populairder maken als we ons echt afficheren als Limburgse universiteit. Daar heb ik de handen voor op elkaar gekregen bij Germanicus, een groot liefhebber van de regio en dan met name van de keuken. Hij heeft me nu op cursus gestuurd zodat straks de brieven in sappig dialect de deur uit kunnen. Wat dacht je van Leef Halbe, kint geer us neet get mier centjes prokereren veur ’t ongerwies, die angere luij moaken er eine groete sjiethaup vaan, zoiets dus.

Wortels in Limburg, blik op de wereld, dat was toch de leus? Ik verwacht er veul vaan!

 

Albert Bergbroeder

 

Truusje Tintemans en Albert Bergbroeder

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Name (required)

Email (required)