Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Gewone tieners, die zich snel vervelen”

“Gewone tieners, die zich snel vervelen”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes Fotografie

Premium-project Young Academic Talent: studenten geven les aan hoogbegaafde scholieren

Stel een programma samen voor hoogbegaafde kinderen uit de bovenbouw van het Stella Maris College in Meerssen. Dat was de opdracht die Pascal Steeghs, Rachelle Schuimer en Daniël Jäger kregen vanuit het Premium-project, een honours programma voor excellente masterstudenten. Ze stelden vier lessen samen, gebruikmakend van het probleemgestuurd onderwijs. Observant was bij de derde bijeenkomst.

“Waar is iedereen?”, vraagt Pascal Steeghs aan Xavier en Jesse, de enige twee aanwezige leerlingen van de groep van vijftien. Het is 13.35, de les in een lokaal in de School of Business and Economics had vijf minuten geleden moeten beginnen. Xavier haalt zijn schouders op. “Ik vraag het wel even op Facebook.” Luid geklets op de gang maakt duidelijk dat het niet meer nodig is. Iedereen is er nu; de bus had een aanrijding.

De leerlingen moeten vandaag een presentatie geven over een conflict in een land. “Het programma dat we hebben samengesteld gaat over conflicten. We zijn op macro-niveau begonnen met wereldwijde conflicten”, vertelt Steeghs. “Nu dus op landniveau en straks gaat het over conflicten binnen een team.”

De voertaal deze middag is Engels, niet alleen omdat Daniel Jäger Duits is maar ook om de leerlingen extra te stimuleren. “Ik wil dat iedereen straks een vraag of een discussiepunt heeft”, zegt Rachelle Schuimer, voordat de presentaties beginnen. De scholieren vertellen over de ETA in Spanje, de Aboriginals in Australië, Srebrenica en Joseph Kony in Uganda. Vooral die laatste maakt de tongen los; ze hebben allemaal het filmpje gezien dat de Kony Movement 2012 via sociale media verspreidt. Kony voert al 26 jaar strijd met de Ugandese regering, waarbij hij in totaal ruim 30 duizend kindsoldaten heeft ingezet. “Toen ik het filmpje voor het eerst doorgestuurd kreeg, dacht ik dat hij iets heel goeds had gedaan”, zegt Jesse, die samen met Xavier de presentatie heeft gegeven. “Dat had ik ook”, lacht tutor Steeghs. “Het komt doordat het de Kony Movement heet, ik dacht dat ze voor hem waren.” De leerlingen denken dat een filmpje maken en posters plakken wel zin kan hebben. “Als heel veel mensen willen dat hij opgepakt wordt, gaan regeringen ook beter hun best doen om daarvoor te zorgen”, meent Xavier. Nicky heeft zo haar twijfels, vooral over het feit dat de Kony Movement geld ophaalt. “Ze zouden duidelijker moeten zijn over waar het naar toe gaat.”

“Goed gedaan allemaal”, zegt Schuimer. “Het was een grote verbetering ten opzichte van vorige keer.” Toen waren de presentaties teleurstellend vertellen de studenten later. “We wisten niet goed wat we van ze kunnen verwachten”, zegt Jäger. “Aan de ene kant zijn het gewoon tieners – ik kon zelf op die leeftijd helemaal geen presentatie houden – aan de andere kant zijn ze hoogbegaafd en wil je ook niet dat ze zich vervelen.” Want dat doen deze leerlingen al genoeg op school. “Ik weet niet of ze allemaal hoogbegaafd zijn, maar het zijn jongeren die beter kunnen presteren dan ze nu doen”, volgens Schuimer.

Het Stella Maris College heeft al een programma voor hoogbegaafde leerlingen in de onderbouw en vroeg de studenten een project op te zetten voor de bovenbouw. Voor vier weken, anders missen ze te veel van het normale onderwijs. “We laten ze stap voor stap kennis maken met het probleemgestuurd onderwijs”, vertelt Steeghs. “Tijdens de eerste bijeenkomst hadden we een voordiscussie en dit keer moeten ze ook echt thuis informatie opzoeken. Ter afwisseling doen we ook altijd kort iets actiefs, wat wel een link heeft met het onderwerp.”

Voor die activiteit gaan ze naar een ander lokaal, waar Jäger in de pauze de tafels aan de kant heeft geschoven. Hij laat de groep een kring vormen en elkaars handen vastpakken. “Nu gaat één van jullie naar buiten. Wij gaan onszelf in de knoop brengen door te draaien en onder elkaars armen door te lopen. Degene die op de gang heeft gestaan moet ons uit elkaar halen door aanwijzingen te geven.”

De eerste die naar buiten gaat is Xavier. De knoop, die onder veel gegiechel is gemaakt, heeft hij snel uit elkaar gehaald. Maarten, de tweede kandidaat krijgt het een stuk moeilijker. Er wordt een nieuwe knoop gemaakt, maar deze keer krijgt een aantal mensen de opdracht om exact het tegenovergestelde te doen van wat hij hen vraagt. Het leidt al snel tot een gefrustreerde Maarten die denkt dat zijn klasgenoten gek zijn geworden. “Nee, er overheen. Hoezo, dat lukt niet? Dat kan zeker wel. Je moet er overheen met je arm. Kijk, zo, óver.”  

“Zo zie je hoe een conflict tussen twee mensen problemen in het hele team kan veroorzaken”, zegt Jäger terwijl hij een A4-tje met meer informatie over het onderwerp uitdeelt. Nu moeten de leerlingen volgens het pgb-systeem te werk gaan. Ze lezen de tekst en kijken of ze vragen hebben die ze later zullen bespreken. Dat ze niet meteen antwoord moeten geven, is even wennen. Op de vraag waarom iemand zich beledigd zou kunnen voelen door de rest van zijn team, begint iedereen suggesties te roepen. “Nee, dat doen we straks”, legt Jäger uit. “Nu schrijven we de vragen alleen op. Straks bespreken we ze en kijken we welke vragen we thuis op moeten zoeken. Door het er van tevoren over te hebben, blijft de stof beter hangen.” De groep komt er langzaam maar zeker in en gaat uiteindelijk met zes vragen naar huis.

“Volgende keer alweer de laatste bijeenkomst”, zegt Steeghs. Dan krijgen de studenten ook feedback van de leerlingen. “Maar we horen al van hun leraren dat ze het heel leuk vinden. Vooral de discussies.” “Je merkt het ook aan hoe ze reageren”, zegt Schuimer. “Soms kunnen ze heel verveeld ogen, maar door wat ze zeggen weet je dat ze toch goed luisteren en willen meedoen.”

De studenten hebben niet zelf voor deze opdracht gekozen; iedereen die zich opgeeft voor het Premium programma wordt in een groep ingedeeld en krijgt iets toegewezen. “Ik wist eerst niet of ik dit wel leuk vond, maar toen ik de leerlingen had ontmoet was ik om”, zegt Steeghs. De andere twee vallen haar bij. “Ik leer heel veel”, zegt Schuimer. “Je bent gewend om iets uit te leggen aan mensen die net zoveel weten over een onderwerp weten als jij, of meer. Nu moeten we steeds terug naar de basis; is dit duidelijk genoeg, hebben we alles verteld.”

Als de reacties positief zijn, gaat de school waarschijnlijk volgend jaar met het programma verder.

 

Cleo Freriks

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Name (required)

Email (required)