Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Bangkok

Afgelopen zondag werd ik vijfentwintig. Ik zou dus niet raar op moeten kijken wanneer ik dit jaar langzaamaan naar één kant begin te hellen om halverwege reddeloos in mijn 'quarter life crisis' te storten. Ik wil niet ieder jaar roepen “ik word al oud”, heb tenslotte nog niet zo heel lang haar op m'n piemel, maar vijfentwintig klinkt naar wat je vroeger bedoelde met "als ik later groot ben". Schijnbaar voor velen reden voor crisis. 'Waar ga ik naartoe, waar kom ik vandaan.' U kent het, want u hebt het aan den lijve ondervonden of ziet het met rasse schreden naderen. Of bent u er zo een die al in de luier geen vraagtekens meer kende? Ik ben er nog niet uit of dat een reden voor jaloezie is of niet. Hoe dan ook, ik verwacht geen gekke dingen dit jaar. Volgens mij ben ik er al een tijdje doorheen. M'n moeder zei twee jaar geleden: "Gijs, als jij straks een jaar of vijfentwintig bent trekt de mist op en wordt het je allemaal wel duidelijk." Waarheen leidt de weg, ik had geen flauw idee, maar dat zou dus niet lang meer duren. Om nu twee jaar later te zeggen dat de mist totaal is opgetrokken, niet helemaal, maar ik heb een richting. Dat is in elk geval de komende anderhalf jaar voldoende. Het heeft er alle schijn van dat ik nog dokter word ook. Wat de richting trouwens is maakt in principe niet uit, als je 's ochtends maar tegen het hoofd in de spiegel ("goeie kop, trouwens..."), kan zeggen dat-ie lekker bezig is ("...en lekker bezig ook!"). Alles kan altijd beter, maar ik ben inmiddels redelijk tevreden. Die vrouw van m'n leven zou alleen nog ergens uit de lucht moeten komen vallen. Geen haast geboden, maar toch. Of ik ben te moeilijk, of ik beland steeds nét niet bij de goeie. Ik krijg 'r in elk geval niet gevonden. Volgens mij zoek ik in het verkeerde land. Onder ons; ik val eigenlijk absoluut op Aziatisch. Maar laten we eerlijk zijn, een lange Hollandse kerel met zo'n Aziatische schoonheid ernaast, het ziet er áltijd zielig uit, voor beide partijen. "Maar ze houdt echt van me!" Nou lees ik in de krant over een vertienvoudiging van het aantal Nederlands-Thaise huwelijken de laatste tien jaar, dus het wordt steeds iets minder gênant.

Op je verjaardag mag je jezelf verwennen besloot ik, dus ook met een retourtje Bangkok.

 

 

Gijs Hendriks

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Name (required)

Email (required)