Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Omloop van Jezus-Eik

De eerste bergetappe van De Ronde van Italië leverde afgelopen zaterdag een wonderlijke uitslag op. De winnaar komt uit Costa Rica, de beste van de rest uit Tsjechië, de derde aankomende uit Venezuela. Een Canadees met een Scandinavische naam, de vierde uit de uitslag, veroverde de roze trui. Een Colombiaan nam de eerste plaats in het jongerenklassement over. Tot zover geen Italiaan, Spanjaard, Fransman of Belg te bekennen. Een pelotonnetje Australische, Nieuw-Zeelandse, Zuid-Afrikaanse en Amerikaanse sprintvrijbuiters haakte de volgende dag af . Dat zou beter passen in hun voorbereiding van de Tour de France en/of de Olympische wegrace. Diezelfde dag won een Nederlander de Ronde van Californië. De meeste etappes in die wedstrijd werden gewonnen door een Slowaak.

Bijna twee maanden terug stelde ik mij de vraag of de Belgische voorjaarsklassiekers nog steeds een uniek festival vormen. Een regionaal feest voor gans het volk en al zijn smaakmakers? Of zijn de koersen niet meer dan wat weekendvullers voor de media in een programmering die geen dag zonder hoogtepunten kan? De folklorist in mij kan gerust zijn. De Omloop Het Nieuwsblad, De Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix: nog steeds winnen er flandriens, nog steeds valt het België van alle dag stil, nog steeds zorgen de supporters voor chaos die de renners veel band- en botbreuk opleveren. De Australiërs en andere vreemde snuiters houden zich in. Voor de Waalse klassiekers geldt al langer dat ze in de eerste plaats regels op de wielerkalender zijn. De Vlaamse commentatoren vertellen elk jaar dat in Luik- Bastenaken- Luik, een zware koers, altijd de beste wint. Onveranderlijk noemen ze een Waal, een Luxemburger of desnoods een Italiaan. Dit jaar was er een Kazak, een onvervalste hardrijder, die korte metten maakte met het ragfijne ploegenspel. Twee dagen later was er op Eurosport al weer het verslag van de koninginnenrit in de Ronde van Turkije. Na een spannende etappe in een mooi landschap won een Bulgaar.

Het definitieve bewijs van de mondialisering van het wielrennen is de toename van het belang van de Olympische wegrace. Tom Boonen, Vlaanderens Mooiste, plant het hoogtepunt van zijn seizoen op die rit in augustus. In de vorige eeuw zou hij op zo’n dag liever de Omloop van Jezus-Eik, rond kerk en kroeg, hebben gereden.

 

 

Hans Philipsen

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Name (required)

Email (required)