Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Dries c.s.

Dries c.s.

Photographer:Fotograaf: archief

Herinnert u zich Dries van Agt nog, lezer? Als premier gaf hij leiding aan een kabinet dat geen kwaad woord over de regering van het Heilige Land wilde horen. Nu, als ambteloos burger, loopt hij over van begrip voor de Palestijnse zaak. Daar zullen de Palestijnen ongetwijfeld heel blij mee zijn, maar ze hadden het vast nog prettiger gevonden als hij zijn mond ook had open gedaan toen hij nog iets in de melk te brokkelen had. Hans van den Broek is net zo’n geval. Als minister van Buitenlandse Zaken was ook hij per definitie  pro-Israël maar nu hij niets meer te verliezen heeft vindt hij net als Dries dat Israël de rechten van de tegenpartij met voeten treedt. Mastodonten die sadder and wiser zijn geworden, zegt u? Dat valt nog te bezien. Denk bijvoorbeeld eens aan Piet Hein Donner. Als minister diende hij een wetsvoorstel in dat beoogde de griffierechten drastisch te verhogen. Van de kritiek dat daarmee voor menigeen de weg naar de rechter afgesloten zou worden en aldus de rechtstaat om puur budgettaire redenen een knauw zou krijgen, betoonde hij zich als bewindsman niet onder de indruk. Maar nu hem niets meer gebeuren kan omdat hij voor het leven benoemd is tot vicevoorzitter van de Raad van State, liet hij weten het zelf ook een heel verkeerd plan van te vinden. Of neem Thom de Graaff. Altijd principieel voorstander van de gekozen burgemeester geweest. De man trad zelfs af toen de Eerste Kamer een daarvoor vereiste grondwetswijziging blokkeerde. Maar toen hijzelf tot eerste burger van Nijmegen benoemd kon worden hapte De Graaf zonder tegenstribbelen toe. Zo’n stad moet toch bestuurd worden? Tegenwoordig is De Graaf voorzitter van de HBO-raad en Eerste Kamerlid voor D66. Die partij wil heel andere dingen met het hoger onderwijs dan de HBO-raad voor wenselijk houdt, maar, verklaarde hij desgevraagd, als het in de Eerste Kamer aan de orde komt zal hij ‘natuurlijk’ gewoon met zijn partij meestemmen. Natuurlijk. Where you stand depends upon where you sit - wat had je dan gedacht? Opkomen voor het eigen standpunt als dat een welverdiende positie in gevaar kan brengen? Welke vreemdeling in bestuurlijk Jeruzalem doet zoiets nou? Als bestuurder moet je immers niet voor je verantwoordelijkheid weglopen. Dit gezegende land, wil ik maar zeggen, kan ongelooflijk blij zijn met zijn bestuurlijke elite, want die staat voor niks. Letterlijk: voor niks. Of ‘t moest behoud van werkgelegenheid zijn.

Nico Baakman, docent European Studies

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)