Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Is koning Arthur lid van de motorclub?

Is koning Arthur lid van de motorclub?

Film: King Arthur: Legend of the Sword

Verhaal: King Arthur: Legend of the Sword is de zoveelste bewerking van de wereldberoemde legende, dit keer vertelt door de Britse regisseur Guy Ritchie. Het is het eerste deel van wat een 6-delige reeks moet gaan vormen; hierin zien we hoe Arthur (Charlie Hunnam), ondanks de nodige tegenwerking van Vortigern (Jude Law), het van bordeelsluiper tot koning maakt.

Deze bewerking snijdt hout omdat:

  • De film virtuoze momenten kent. Als geen ander weet Ritchie verschillende tijden en gesprekken door elkaar te snijden waardoor het lijkt alsof de ene laag ironisch commentaar levert op de andere. Dit is een stijlkenmerk van Ritchie, die eerder Snatch (2000) en Sherlock Holmes (2009) maakte.
  • De muziek van Daniel Pemberton is prima en geeft de handeling veel vaart.
  • Dit is een eigenzinnige en vooral eigentijdse bewerking die eerder hip is dan spannend.

De film is als een zwaard dat maar niet los komt uit het rotsblok, omdat:

  • Het te veel Guy Ritchie, te weinig koning Arthur is. Ritchie pitchte King Arthur bij de studio en de acteurs als een mengeling van Lord of the Rings en de komedie Snatched. Dit terwijl een legende in feite drama is, wordt gekenmerkt door tragiek en het besef van verlies, maar daar is in deze bewerking geen plaats voor. Nee, Ritchie wil ook hier vooral cool zijn.
  • De film zit vol met anachronismen. Zo lijken Arthur en de zijnen eerder uit de Amerikaanse motorclubserie Sons of Anarchy weggelopen te zijn in plaats van de middeleeuwen.
  • De film kent een hysterische cameravoering en een opgefokt montagetempo. Dat maakt King Arthur weliswaar hectisch en dynamisch maar niet meteen spannend of emotioneel. De spaarzame pogingen om drama te enscèneren mislukken dan ook nog.
  • De film suggereert hardheid en ruwheid maar blijkt uiteindelijk heel braaf.

Waar is Merlijn wanneer je hem nodig hebt, oftewel het slotoordeel:

King Arthur: Legend of the Sword lijkt in Ritchie’s benadering in niets meer op het epos van verlies, dat het ooit was, maar op een pretpark-attractie. Ik ben niet tegen variatie op een thema maar bij dit verhaal sta ik niet te springen om een eigentijdse versie. Zeker niet als dat resulteert in irritante oppervlakkigheid.

Jan Salden, docent filmtheorie aan de Maastricht Academia of Media, Design & Technology

 

Zie hier het filmprogramma  van LumièrePathé en Euroscoop

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)