Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Erosie van de liefde

Film: Before Midnight

Het verhaal: De zomervakantie van Celine (Julie Delpy) en Jesse (Ethan Hawke) loopt op zijn einde. Weldra zullen ze het idyllische Griekenland moeten verruilen voor het dagelijks leven in Parijs. Tijdens een gespannen laatste avond in een luxe hotel aan zee laaien de emoties hoog op en worden Celine en Jesse gedwongen de balans van hun relatie op te maken.

Het beste deel uit het Before-drieluik, want:

- In 1995 begon filmmaker Richard Linklater aan een bescheiden filmproject dat onverwacht is uitgegroeid tot een heuse filmtrilogie. Met tussenpozen van negen jaar – zie Before Sunrise (1995) en Before Sunset (2004) – volgt Linklater de relatie van de Amerikaanse Jesse met de Franse Celine, waarbij het hele parcours van eerste ontmoeting tot flirten, verliefdheid, relatie en kinderen wordt beschreven. Wie de eerdere delen van deze longitudinale studie van de liefde heeft gemist, kan gerust bij Before Midnight inhaken, want de autorit aan het begin vertelt je alles wat je over Celine en Jesse anno 2013 moet weten.

- Liefhebbers van de eerdere delen zijn gewaarschuwd, want in Before Midnight tikt een tijdbom onder de relatie van hun favoriete filmkoppel. De romantiek uit de eerdere delen heeft plaatsgemaakt voor de sores van een langdurige relatie. Juist daardoor krijgt het melancholische Before Midnight een soortelijk gewicht dat de eerdere delen ontbeerden.

- Gebruikte ik net de woorden ‘sores’, en ‘melancholisch’? Laat dan gezegd zijn dat het Linklater gelukt is om een in de kern bloedserieuze verhandeling over de houdbaarheidsduur van de liefde te verpakken als een geestige, optimistische en levensechte zomerfilm.

- De slotscène in het hotel zou volgend jaar verplichte lesstof in het curriculum van de Toneelacademie moeten zijn.

Een pretentieuze praatmarathon, want:

- Net als de eerdere delen is ook Before Midnight weer een praatmarathon. Ik hing dit keer aan Celines en Jesses lippen, maar hun conversaties – over zulke uiteenlopende thema’s als de receptuur voor gevulde tomaten, het moederinstinct van Medea, het pijpen van oostblokleiders en de vraag of Sylvia Plath haar hoofd nu in een broodrooster of een oven stak – zijn soms ook gewoon irritant en pretentieus.

Het salomonsoordeel: Was het maar al 2022.

Mark Vluggen                                                             

 

Check the full film programme here: Lumière and Pathé

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)