Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Een zege(n) voor Kinran

Een zege(n) voor Kinran

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts

Het is een doorzetter. Op alle fronten. Twee keer werd Sven Corbeij (23) uitgeloot voor geneeskunde, daarna voerde Maastricht de decentrale selectie in en zat hij er tussen. Inmiddels is hij derdejaars. En dan karate, een sport die hij sinds een kleine vier jaar beoefent. Hij is geen superster, zegt zijn trainer Tamara Wewengkang, maar met zijn inzet en discipline maakt deze zege(n) voor studentenkaratevereniging Kinran dat gemakkelijk goed.

Als klein jochie zagen Corbeij en een vriendje heel wat Chinese vechtfilms met Jackie Chan en Bruce Lee in de hoofdrol. Zijn vriendje zat op karate, Corbeij koos voor zwemmen en volleybal maar bleef tegelijkertijd stiekem dromen van een bestaan als tweede Jackie Chan. Eenmaal in Maastricht trok hij de stoute schoenen aan en nu heeft hij “de laatste bruine band, één niveau onder zwart”.

Nee, de verslaggever hoeft niet bang voor de karateka’s te zijn. Ze zijn niet agressief en zullen nooit hun techniek inzetten buiten de sport. Behalve bij zelfverdediging. “We hebben veel respect voor elkaar”, legt oud-bestuurlid van Kinran, Inge Bookholt uit. Ieder training begint met een buiging, dan gaat iedereen op de knieën, de ogen gaan even dicht om mentaal tot rust te komen en dan volgen er nog twee buigingen: één voor de sensei (meester), een voor elkaar.

“Sven is heel rustig, positief ingesteld, behulpzaam, trouw en vrolijk. Afgelopen jaar was hij secretaris van het Kinran-bestuur, maar ook nu staat hij nog altijd voor de club klaar”, legt Bookholt uit. Ook als sensei Ramon Wewengkang hem keer op keer vraagt om samen een techniek voor te doen. “Ik ben altijd de dummie, ik win nooit van hem, lig vaak al op de grond voor ik het door heb.” En dat heeft niets met brute spierkracht te maken, maar alles met techniek, snelheid, souplesse, precisie en mentale kracht. “Je hele lichaam doet mee als we stoten en trappen. De kracht komt uit je heupen.” Karateka’s zijn dan ook niet per se groot en breedgeschouderd. “Onze sensei is klein mannetje, maar zijn vuist is razendsnel in je buurt.”

Kinran is de enige studentenvechtsportclub in Maastricht. Met opvallend genoeg meer vrouwen dan mannen. Hoe kan dat? Geen idee, klinkt het. Of zijn het de kookkunsten van Corbeij - zijn risotto is vermaard onder Kinranners – die zo’n aantrekkingskracht uitoefenen?

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)