Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Een zege(n) voor MaasSAC

Een zege(n) voor MaasSAC Een zege(n) voor MaasSAC

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts

Hij is niet snel bang en als hij bang is, laat hij dat niet merken. Daniel Claes, 26 en de zege(n) van studentenklimvereniging MaasSAC, “miept” (zeuren in klimmers-jargon) namelijk nooit. Iedereen is bang om te vallen, weten Koen Friederichs (voorzitter) en Renée de Groot (lid). “Een gezonde dosis angst is goed, dat maakt je voorzichtig.” Vallen en weer opstaan hoort bij klimmen, klinkt het nuchter. En trouwens, voor we gaan denken dat sporten bij MaasSAC linke soep is: er is nog nooit een ongeluk gebeurd in clubverband. “Ieder nieuw lid krijgt een basiscursus, pas dan mag je op eigen houtje de klimhal in.”

Daniel Claes heeft veel kracht in zijn vingers en onderarmen, is lenig, niet te groot of te breed, technisch begaafd en beseft terdege dat het niet altijd gemakkelijk is om op een helling het gevaar goed in te schatten. Dat alles maakt hem niet alleen tot een bovengemiddeld goede klimmer, maar ook tot een perfecte instructeur. Zo perfect dat Renée de Groot als een blok voor haar instructeur viel.  Inmiddels zijn we drie jaar verder en heeft ze al aardig wat Alpen met haar liefde beklommen. Op eigen houtje.

“Buiten klimmen is het leukste wat er is”, vindt Claes. MaasSAC gaat ieder jaar in de carnavalsweek naar Calanques de Marseille. “Een groot klimgebied aan zee, een soort fjorden.” Verder is de club regelmatig in de Ardennen voor een klimweekend. En tussendoor zijn er de wekelijkse trainingen in de klimhallen in Heerlen en Sittard. Hoe ze daar komen? “Carpoolen. Een derde van onze actieve leden is Duits. Die hebben vaak een auto”, lacht Claes die zelf ook een Duits paspoort en tongval heeft.

Claes, promovendus bij Knowledge Engineering, verhuist binnenkort net als zijn promotor naar Liverpool. Heel spijtig, vindt voorzitter Friederichs die daarmee de database van de vereniging (“hij weet alles”) ziet vertrekken. Ook De Groot, arts prenatale diagnostiek in het AZM, staat niet te juichen. Al kan hun liefde de lange afstand wel aan, verwachten de twee. Het klimmen gaat gewoon door, zegt Claes. “Ik heb meteen opgezocht of je daar kunt klimmen.” En dat kan. Mooi, zegt Friederichs, “dan komen we een keer met MaasSAC naar Liverpool”.

 

 

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)