Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

De rektor moet blijven

De rektor moet blijven

En ja, dan kom je ineens weer in een oude Observant van 1985 die spelling tegen die nog uit de kritiese jaren zestig en zeventig stamt. De rector met een k, en zelfs, even verderop in het stukje, voluit: rektor magnifikus. Dat ziet er heel raar uit in de ogen van nu. Een eigenlijk ook wel in die van toen, zeker als het een complete Latijnse benaming betreft. Want de oude Romeinen deden niet aan de k.

Toegegeven, Observant was behoorlijk inconsequent in die dagen. Het vervolgstuk van een week later rept gewoon van de rector, zelfs in de kop. Binnen een week twee verschillende spellingen in de koppen, dat is behoorlijk slordig. En de auteur van het stukje kon er ook wat van: wel rektor maar niet kollege: gewoon (wel eerbiedig met hoofdletters) College van Bestuur dus. Daar letten we tegenwoordig beter op.

Maar dan de inhoud. Mag de rector blijven? Hoezo? Moest die weg dan? Ja, de Tweede Kamer had bedacht dat in het toenmalige universitaire bestuur de rector best uit het college gehaald kon worden om verder alleen nog maar in een adviseursrol op te treden. Waar dat goed voor was vermeldt het stukje van Lin Tabak (voor de Universitaire Pers, voorloper van het Hoger Onderwijs Persbureau) niet. Wel dat de Onderwijsraad er vierkant voor is gaan liggen: faculteiten zouden alleen dan vertrouwen in het college van bestuur kunnen hebben als in het college zelf “de fundamentele universitaire taken van onderwijs en onderzoek ook werkelijk als fundamenteel worden erkend”.  Met andere woorden: een college zonder rector vindt die taken per definitie niet zo fundamenteel.

Een week later had de Kamer beslist dat de rector kon blijven zitten waar die zat, maar in Maastricht wilde de universiteitsraad dan wel even wat puntjes op de i zetten. Zo zou men het op prijs stellen als de rector de vergaderingen van de U-raad wat vaker zou willen bijwonen. Rector Vic Bonke, een flamboyant en ook wat ongeduldig karakter, had zich in de vier maanden sinds zijn benoeming nog maar één keer bij een raadsvergadering vertoond. Er was elders vaak veel belangrijks te doen, een wetenschappelijk congres in Genève bijvoorbeeld. Ja, toen deden rectoren ook nog aan wetenschap. Of op zijn minst aan congressen.

De raad was ronduit pissig. De vorige rector, Coen Hemker, was ook al geen vergadertijger, die beschouwde al dat gedoe als verloren tijd, en nu alweer zo’n  tiep? De twee andere collegeleden mochten excuses maken wat ze wilden, Bonke moest er gewoon zijn. Studentlid (en latere raadsvoorzitter) Peter Hilderink maakte de onbetaalbare grap dat ze voortaan het standaard sabbatical leave na afloop van het rectoraat maar af moesten schaffen. “Want dat heeft de rector dan net achter de rug.”

Dit is de laatste aflevering van de serie Zonder Wederhoor die we in academisch jaar 2019/2020 wekelijks publiceerden. 

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)