Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

A-tijd

De A-tijd is weer aan de gang. Voor de disputen betekent dit dat ze een paar slaafjes hebben die alles voor ze doen omdat ze zo graag deel uit willen maken van hun groepje. Het gevolg is dat de mannen in badjas, jongens met uithangborden en meisjes met een Barbie in hun tas de straten van Maastricht ineens onveilig maken en uiteraard gigantisch voor schut lopen.

Een paar maanden geleden zag ik een jongen van mijn studie samen met zijn dispuut. Ik kende hem als een nette jongen maar blijkbaar was dat echt een verkeerd beeld. De bus waar ik in zat stopte op de Markt voor een groep studenten. Op het moment dat de deuren open gingen, stapte een aantal via de achterste deuren naar binnen. De bewuste jongen loopt vervolgens door de menigte naar voren om zijn kaartje te laten stempelen. De buschauffeur vraagt of hij het normaal vindt om daar in te stappen. “Ja, hij stond open toch?” “Dus als iets open staat ga jij naar binnen?” De jongen en zijn dispuut, beginnen hard te lachen. “Ja! Eigenlijk wel ja!” Op de weg naar zijn stoel krijgt de jongen high fives en schouderklopjes voor zijn scherpe opmerking.

Twee jaar geleden wilde ik ook in een dispuut. Dus stond ik op een dinsdagavond in de Twee Heeren samen met een paar onzekere meisjes. Sta je daar met een groepje vreemden waar je tegen moet slijmen zodat ze je leuk vinden. Veel verder dan een oppervlakkig gesprek kom je niet. Je staat een paar uur met een nepglimlach op je gezicht. Na die avond was het me volkomen duidelijk dat ik dit niet wilde.

Misschien is in deze gekke wereld een vast groepje vrienden juist iets wat veel studenten nodig hebben. Als je weer eens kotsend in de Platielstraat ligt is het fijn om te weten dat er iemand je haar uit je gezicht zal houden. Als je er even helemaal doorheen zit is het een geruststelling dat je altijd iemand kunt bellen. Ik heb dat soort vrienden ook maar wij lopen niet in dezelfde kleren rond en zien elkaar niet wekelijks. Ik heb dat nooit begrepen: sinds wanneer heb je een dispuut nodig om vrienden te maken? Waarom zou je je maandenlang laten vernederen om vervolgens geforceerd gezellig iedere week af te spreken met dezelfde groep mensen?

 

 

Nikki van Manen

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)