Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Blommaert: “Met die twee petten op heb je altijd de schijn tegen”

Blommaert: “Met die twee petten op heb je altijd de schijn tegen”

Photographer:Fotograaf: Archief Observant

Servatius en de campus

“Het overleg over de campus tussen de Universiteit Maastricht en Servatius liep niet via mij. Ik ben daar altijd buiten gebleven.” Dat zegt ir. Harry Fekkers, adviseur van het college van bestuur van de UM en daarnaast tot vorige week feitelijk voorzitter van de raad van toezicht van woningstichting Servatius. De echte voorzitter is al weer maanden geleden opgestapt. Dat was prof. Tjeu Blommaert, deeltijdhoogleraar bij de faculteit economie en bedrijfskunde en daarnaast ondernemer. Over Fekkers dubbelrol worden hier en daar wat wenkbrauwen opgetrokken, ook door Blommaert.

Het gesprek vindt telefonisch plaats. Fekkers verblijft in Stockholm, “deels privé, deels voor een visitatie. Ik kijk hoe Zweedse universiteiten presteren op het terrein van innovatie.”

Fekkers (60) geldt als expert op dat gebied, bij de UM adviseert hij het college van bestuur over research en innovatie en alles wat daarmee samenhangt: de financiering van projecten, relaties met de industrie. Zo is hij bijvoorbeeld nauw betrokken bij het Chemelotproject, waarbij de UM samenwerkt met DSM.

Fekkers werd in 1988 aangetrokken voor een van de hoogste toenmalige ambtelijke functies bij de universiteit. Na opheffing daarvan belandde hij op tal van andere plekken. Zo was hij onder meer hoofd instellingsstrategie, faculteitsdirecteur, hoofd studentenzaken en directeur van de UM-Holding. En nu dus al weer enige jaren bestuursadviseur, “een vrije rol”, zegt hij zelf.

In 1999 werd hij door woningcorporatie Servatius gevraagd als lid van de raad van toezicht. In zijn rol van voorzitter van de stichting studentenhuisvesting en als centrale figuur in het wonen-boven-winkels-project was hij opgevallen. “De huurdersvereniging steunde mijn benoeming.”

Het college van bestuur van de UM onder leiding van Karl Dittrich had geen bezwaar.

Fekkers: “Ik heb vervolgens mijn best gedaan Servatius ertoe te bewegen meer aan studentenhuisvesting te doen. Het is opgenomen in hun strategie.” Een van de projecten die daaruit voortkwam was de campus in Randwijck. In 2001 ingebracht door de toenmalige directeur Leks Verzijlbergh, die ook architect Calatrava wist te strikken, en na de nodige strubbelingen in 2007 als definitief plan gepresenteerd. Fekkers: “Er waren leden in de raad van toezicht die reserves hadden vanwege de risico’s, maar ik en ook anderen niet, wij waren heel positief.”

Toen in 2008 de voorzitter van de raad van toezicht, aannemer Paul Smeets, vertrok vanwege mogelijke belangenverstrengeling omdat Servatius een bouwproject ging uitbesteden, werd Fekkers formeel vicevoorzitter. “Mijn termijn als lid zou in 2011 eindigen, daarom wilde ik geen voorzitter worden.” Hij nam niettemin de honneurs waar tot er een nieuwe voorzitter zou zijn. Het thema van belangenverstrengeling speelde in het geval van Harry Fekkers geen rol, vonden ze zowel bij Servatius als bij de universiteit, ook al is de UM een grote belanghebbende bij het campusproject in Randwijck.

Fekkers: “Het overleg van de UM met Servatius gaat niet via mij. De afspraak is dat hier collegelid André Postema ermee bezig is, en bij Servatius de directeur en de aparte campusorganisatie. Die hebben onderling rechtstreeks contact, ik sta daar geheel buiten.”

Maar zowel bij de UM als bij Servatius zal hij toch wel aangesproken worden op zijn goede relaties met de andere partij? “Ik verklaar met de hand op mijn hart dat er geen bemoeienis van mij is, en dat het college van bestuur mij ook geen vragen stelt over het campusproject. Toen vorig jaar de contacten intenser werden is het nog eens met het college besproken, en de conclusie was: geen ongewenste vermenging van posities.”

Natuurlijk, zegt Fekkers, werden er over en weer wel eens namen gevraagd van relevante spelers bij de andere partij. Die gaf hij dan. En bij nader inzien stelt het college van bestuur toch wel eens een vraag. “Tja, André Postema heeft uiteraard wel eens geïnformeerd van gut, hoe zit dit of dat. Dan zei ik hem dat hij maar contact op moest nemen met de directie van Servatius.”

Tjeu Blommaert, in het afgelopen voorjaar enige weken voorzitter van de raad van toezicht van Servatius: “Ik zeg niet dat het niet kan, de combinatie van adviseur van het college en acterend voorzitter van Servatius, maar je plaatst jezelf in een moeilijke positie. Je hebt altijd de schijn tegen.”

Blommaert schetst de belangen: Servatius, dat in het begin van dit jaar steeds meer in financiële moeilijkheden kwam en rond de campus zwart op wit toezeggingen verlangde van de betrokken partijen, waaronder de UM, en daartegenover de universiteit die daar mee wil wachten om zo laat mogelijk een zo gunstig mogelijke huurprijs te bedingen.

Blommaert: “Ga daar meer eens goed mee om. Zeg je dan bij een stemming: ik doe even niet mee? Het is ook belangrijk uit het oogpunt van transparantie. Dit gaat ook over reputatiemanagement en risicomanagement.”

Fekkers houdt echter vol: “Over een dergelijke zaak is nooit gestemd in de raad van toezicht van Servatius. Ik heb mij dus ook niet hoeven te onthouden van stemming of de vergadering moeten verlaten. Het sluiten van contracten tussen Servatius en derden, waaronder dus de UM, is de bevoegdheid van de directeur-bestuurder, niet van de raad van toezicht.”

Risicomanagement, het woord is gevallen. De deskundigheid van Blommaert op dat terrein was een van de redenen om hem afgelopen maart bij de raad van toezicht te halen, bevestigt Fekkers. Blommaert zou zich inwerken en op 1 augustus het voorzitterschap op zich nemen. Dat tijdstip is op verzoek van de raad vervroegd naar 1 april. Er waren immers snel maatregelen nodig. Blommaert: “En vervolgens ging alles even traag als tevoren. Ik stuitte op weerstand, ze deden alsof er niks aan de hand was.”

Hij geeft voorbeelden. “Bij zo’n groot project moet je altijd de vraag stellen wat er gebeurt als het mis loopt. Klop je dan bijvoorbeeld aan bij het ministerie van VROM? Nou, Servatius maakt met VROM elke ruzie die er te maken is. Er was gewoon helemaal niet over nagedacht. Kijk, er zit al voor miljoenen in de grond [volgens minister Van der Laan is al 35 miljoen uitgegeven; red.], dat is wel maatschappelijk geld, dus dan ga je pas verder als er commitment is. Zet dingen op papier: dat je klanten, waaronder de UM, dan en dan bijvoorbeeld 30 procent betalen en later weer iets. Je moet een verdienmodel hebben, een prognose van de omzet, je risico’s afwegen tegen wat je kunt dragen als corporatie. Maar ik trof helemaal geen model aan! Het idee was, als het gebouw er staat zit het een dag later wel vol. Dat gebeurt natuurlijk niet. Ramingen van de aanloopverliezen waren nergens te vinden.”

Fekkers schetst een ander beeld. “Het businessplan van juli 2008 zag er heel gezond uit en was volgens de regels opgesteld. Je weet de opbrengst van de studentenkamers, de kantoren komen op de markt en worden op dezelfde manier gecalculeerd als de verhuur van woningen, die raak je wel kwijt, en de huuropbrengst van de sporthal werd geraamd. Pas begin dit jaar bleken de rentekosten te stijgen en werd de huuropbrengst minder vanzelfsprekend. En wij als raad van toezicht kwamen in maart nog voor de vervelende verrassing te staan dat er een groot tekort was bij Servatius.”

Dat was de situatie waarin Blommaert aantrad. Niettemin voelde hij zich door de rest van de raad onvoldoende gesteund. “Ik wilde een onafhankelijk bureau de zaak laten beoordelen. Maar dan kende iemand binnen de raad nog wel iemand, een eenpitter of zo. Ze hadden niet in de gaten dat het vijf voor twaalf was. Kijk, als je mij inhuurt, geef me dan de ruimte. In plaats daarvan werd ik tegengewerkt.”

Blommaert dreigde met opstappen en toen dat niet hielp voegde hij de daad bij het woord. Hij was vier weken voorzitter geweest. “Mijn vertrek was ook een signaal aan de buitenwereld. Maar geen mens heeft het kunnen oppikken, want Servatius heeft het stilgehouden, weggemoffeld. Dat is niet netjes en niet professioneel. Dat heb ik Harry Fekkers wel verweten.”

Fekkers daarover: “De relaties zijn op de hoogte gebracht, en in alle perscontacten heb ik uitgelegd waarom ik, de vicevoorzitter, als woordvoerder optrad. We hebben er nooit geheimzinnig over gedaan.”

 

 

Wammes Bos

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)