Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Ontsnappen aan je toekomst

“Simultaan met zanger Roy Orbinson was de familie Strobbe in de kelders van het leven beland. De comeback van Roy moest dus ook een keerpunt in ons leven betekenen; zo redeneerde mijn vader.” Gunther Strobbe, hoofdpersonage uit de film De Helaasheid der Dingen (Felix van Groeningen) naar het gelijknamige boek van Dimitri Verhulst, neemt de kijker mee naar de wondere wereld van Reetveerdegem.

 

Tijdens één van de eerste scènes uit de film wordt meteen duidelijk wie de familie Strobbe is. Kleine Gunther en vader Celle en zijn broers Petrol, Breejen en Koen zitten bij een Iraanse familie in het dorp tv te kijken, omdat hun eigen televisie door de deurwaarder is meegenomen. Zuipend, rokend, dansend en schreeuwend zet het vijftal de huiskamer op stelten. Thuis gaat het er niet veel anders aan toe. Grootmoeder Meetje zorgt voor haar vier volwassen zonen, die ofwel dronken zijn, ofwel hun roes liggen uit te slapen en voor haar kleinzoon Gunther die, te midden van alle chaos, zijn huiswerk probeert te maken.

Wedstrijden naaktfietsen, kampioenschappen bier drinken en de komst van nichtje Sylvie uit de grote stad bieden afwisseling in het toch wel treurige bestaan dat de familie leidt. Wat niet wil zeggen dat de film ook treurig aandoet. De schunnige grappen en de dronkemansliederen (“Het wonder is geschied, mijn pruim is nat en ’t regent niet!”) zorgen ervoor dat het allemaal niet te zwaar wordt. Regisseur Van Groeningen weet sympathie voor de hoofdfiguren op te roepen.

Vader Celle gaat naar de afkickkliniek en de jonge Gunther, voorbestemd om één van ‘hen’ te worden, slaat een andere weg in, hij verlaat de doordeweekse thuisbasis voor het internaat. “Ge zijt ne Strobbe hè, maar dan een andere”, zegt zijn vader.

Het conflict tussen afkomst en toekomst maakt de film razend interessant: kun je ontsnappen aan dat wat je voorbestemd bent te worden? De verfilming van De Helaasheid der Dingen doet Verhulsts boek recht en weet te ontroeren door het spel van de acteurs en de krachtige muzikale omlijsting. Uiteindelijk wil je niets liever dan in Reetveerdegem blijven.

 

Else Steur- Boekesteijn

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)