Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Mapje

Op mijn laptop staat een map met allemaal verschillende word-documenten. Het zijn mijn meesterwerken. Lange stukken met ingewikkelde zinnen, maar ook korte en krachtige. Netjes gerangschikt op datum van verschijnen. De een nog mooier dan de ander. Verwarring boven wanhoop en verdriet naast frustratie. Één voor één uitzonderlijk, geschreven op de beste momenten om dat soort dingen te doen.

Het zijn de stukken waar ik het meest trots op ben. Vaak net iets over the top (“Dat deel van je hart dat je hebt afgegeven krijg je nooit meer terug, maar als het dan toch al weg is kan het beter blijven bij iemand van wie je ook een stukje hebt gekregen”), met een beetje zelfspot (“Poëtische trut als ik ben”) en altijd met een wijze vraag erin (“En nu?”).

Die stukken heb ik voor mezelf geschreven. Ze gaan over Nikki die emotioneel is. De ene keer boos, de andere keer verward. Het zijn onsamenhangende verhalen met hier en daar geniale opmerkingen. Het zijn verhalen die me, als ik ze nog een keer lees, altijd precies terugvoeren naar wat ik op dat moment voelde. Het zijn verhalen die ik heb opgeschreven om de zorgen uit mijn hoofd te bannen.

Dus toen mijn beste vriend ineens riep dat ik egoïstisch was, ben ik de dag daarna ’s nachts achter mijn laptop gaan zitten. Ik kon niet slapen. Ik was zo boos. En dus heb ik onze vriendschap in mijn hoofd eens helemaal doorlopen en ieder woordje van hem waar ik het niet mee eens was geanalyseerd. Het gevolg: een hoop vragen waar ik zelf het antwoord niet op wist.

Op het mapje zit een wachtwoord. Niemand mag die stukken lezen. Het gaat over mij; ongenuanceerde emotie, zo in de computer gekwakt. Geen glimlach om iets achter te verbergen. Gewoon de waarheid. Keihard. Wat er dan overblijft is een ongeremd persoon die geen blad voor haar mond neemt. Hoewel het prima materiaal zou zijn om, enigszins aangepast, in dit groene kader te plaatsen doe ik het niet. Ik durf het niet. De woorden die daar staan zijn niet dezelfde als de woorden die uit mijn mond komen. De mening die ik daar heb is er niet eentje die ik ooit tegen de persoon in kwestie zou zeggen. Het zijn kwetsende, harde woorden. Het is een andere ik. En ik weet niet of ik wil dat mensen haar kennen.

 

Nikki van Manen

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)