Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Op reis

En nu wil ook ik eens een keer op reis. Ik, Albert Bergbroeder, trouw employee van deze universiteit, iemand die zich reeds jarenlang inspant voor de meerdere eer en glorie van ons fantastische onderwijssysteem, onze moderne internationale opleidingen, onze prachtige gebouwen. Jazeker, Oxford aan de Maas, Harvard aan de Maas, noem het zoals je wilt maar onze president heeft gelijk, zoiets vind je nergens niet.

Internationaal, dat betekent de grens over, reizen, de wereld zien en de lui die je dan tegenkomt allemaal hier uitnodigen. Dat is wat onze bestuurders doen. Reizen, handjes schudden, buigingen maken, uitnodigingen overhandigen. In de afgelopen weken, zo kwam mij ter ore, verbleef rector Mols in China, samen met FHS-decaan Boon en faculteitsbestuurder economie Van Veen, cultuurdecaan De Wilde zat in Turkije, er is nog iemand in Tsjechië geweest, president Ritzen cirkelt sowieso permanent rond in de dampkring, en iets langer terug was rechtendecaan Heringa ook al in China en liep FHML-vicedecaan Van Merode een smerig beestje op in India (dat is dan weer minder natuurlijk), nou ja, ik weet niet of ik het allemaal correct weergeef maar het gaat om het plaatje.

En dat is tweeledig. Eén: besturen op afstand wordt tegenwoordig wel erg letterlijk genomen. Twee: als je een beetje meetelt aan de UM trek je de wereld in. Ik tel dus niet mee. Mijn laatste dienstreis, ik weet het nog precies, vond plaats in 1994 met bestemming Heerlen. De jaren van de wilde expansieplannen waren toen al voorbij, we mochten daar informeren of we zouden kunnen samenwerken met een of ander hogeschooltje. Het was een dolle boel, die middag. Een diner zat er helaas niet bij want daar voorzag het declaratieformulier niet in. Om 18.30 was ik terug bij mevrouw en kindertjes Bergbroeder.

En nu is het 2009, en nu is het genoeg. Iederéén gaat tegenwoordig op reis, niet alleen de UM-bestuurders, ook gewone medewerkers, behalve natuurlijk weer de steunpilaren van die bestuurders, want die houden intussen het wagentje rijdende. Maar anderen, de mensen die best een tijdje gemist kunnen worden, tja, die trekken erop uit. Een congresje hier, een oriënterend bezoekje daar. En overigens niet altijd zonder gevaar. Zo beleefde het hoofd fijne berichten tamelijk benarde uren vanwege een verdwaalde orkaan, op de terugweg van Ierland of Engeland waar gecongresseerd werd over het dringende thema ‘hoe verkoop ik mijn universiteit en aan wie’. Ik bedoel maar.

Uw dienaar laat zich echter niet afschrikken, dus ik vraag wat rond op de Berg: wanneer maak je nou de meeste kans om toestemming te krijgen voor zo’n trip? 

Dat blijkt, tot mijn niet geringe vreugde, helemaal niet zo veel te zijn. Primo: een beetje aardige bestemming die, secundo, niet voor de hand ligt, en tertio, voldoende gretige en ook wat naïeve jongeren herbergt die nog te verleiden zijn met een enkele reis Maastricht. Dus ik pak de Bosatlas en blader wat, valt mijn oog op IJsland. Natuurlijk! Dat niemand daar eerder aan heeft gedacht! Het land is failliet, kent tienduizenden emigranten en de rest wil ook weg maar weet niet waarheen. Die komen met alle plezier hier naartoe. Met de kwalificaties zit het wel snor, zo’n Björk doet het internationaal toch ook heel leuk. En op de tv hoorde ik de inwoners een soort Engels spreken dat hier aan de UM helemaal niet misstaat. Een onuitputtelijke markt dus, die ik met graagte voor u ga bewerken.

 

Uw roddelkont, Albert Bergbroeder

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)