Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Muzikale Rorschachtest

Waar de mannen van Alamo Race Track de inspiratie voor hun americana-folk-pop vandaan halen is me een raadsel: in Nederland hebben we geen uitgestrekte landschappen waar je urenlang doorheen kan rijden zonder ooit een andere ziel tegen te komen. Bij het Nederlandse platteland denk je aan giertanks, niet aan hooiwagens. Je gaat hier niet op de veranda voor je huis banjo zitten spelen (met een strootje tussen je tanden), vooral omdat Hollandse huizen geen veranda hebben. Je terugtrekken uit de maatschappij doe je hier op Rottumerplaat. Onze folktraditie begint en eindigt welbeschouwd met Boudewijn de Groot en Ramses Shaffy, en hun voedingsbodem was de stad.

Enfin, Alamo Race Track komt dus wel uit Nederland. Het is er niet aan af te horen. Dat heb ik in het verleden ook wel eens over Coparck gezegd, en dat is geen toeval, van deze muziek gaat ook een zekere ongrijpbaarheid uit. Alamo Race Track gooit de scherpe gitaarpop van voorgaande albums, die Joy Division met een beter humeur suggereert (onze zuiderburen grossieren erin, heel veel daarvan is goed) definitief het raam uit – maar de laatste plaat was ook al weer vijf jaar oud.

Op Unicorn Loves Deer, hun derde langspeler, maakt de band liedjes die een lome zomerzon en hoog gras suggereren, mijlenver weg van de beschaving. Alleen maar licht, geen duister, gewoon hele lieve liedjes. Wel erg mooi, al kost het wel enige luisterbeurten voordat de muziek zich volledig aan je openbaart. Een beetje Eels, een zweem Fleet Foxes, iets van Bright Eyes, een wat meer poppy Grizzly Bear, daar lijkt het nog het meest op. Flarden Deerhunter, the National en oude Arcade Fire komen voorbij, en alles ademt een zekere landelijkheid. Misschien is de plaat wel een soort muzikale Rorschachtest: je hoort erin wat je wil horen. Intrigerende nummers, met mooie harmonieën, viooltjes, voornoemde banjo. Als geheel klopt het helemaal, geen nummer is misplaatst op dit album.

Nou halen onze vrienden van Studium Generale de groep op 1 April naar de Muziekgieterij, en zou me een puik plan lijken als de tent vol zou staan. Luister die plaat, en luister de vorige twee ook, want het is fijne muziek. Ik ben fan.

 

Jeroen Postma

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)