Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Niks voor mij, zo’n groepsreis”

“Niks voor mij, zo’n groepsreis”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes Fotografie

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Hildegard Schneider (1955, Rotweil), hoogleraar Europees migratierecht sinds 2000, woont in Maastricht; getrouwd met prof. René de Groot, 2 kinderen

Ik word boos als… “Ik iets erg onrechtvaardig vind. Ik schaam me als westerling dat Guantánamo Bay nog steeds bestaat. Al word ik daar eerder verdrietig dan boos om. Echt boos ben ik op de bezuinigingen op onderwijs, die niet alleen onrechtvaardig maar ook extreem dom zijn. Een land als Nederland moet het juist hebben van goed opgeleide mensen, maar onze kansen zijn eigenlijk al verspeeld wanneer je de jonge, veelbelovende generatie in India of China ziet. Ik ben ook boos geweest over al het gedoe en de onrust rond MUSL, en nu weer rond de vacaturestop. De beste, jonge mensen gaan dan toch snel iets anders zoeken.”     Wetenschap of kunst? “Mijn levensinhoud bestaat uit wetenschap, mijn interesse ligt bij kunst. Ik verzamel veel, vooral etnografische kunst. Weet je, het begint onschuldig, je koopt iets wat je mooi vindt, zeg een Afrikaans masker. Dan ga je erover lezen, waarbij in feite de wetenschap om de hoek komt. Je raakt geboeid en gaat nog meer kopen, doelgerichter. En voordat je het weet ben je 25 jaar verder en heb je meer dan duizend objecten. Nu kopen we zelfs hele verzamelingen.”     Wanneer was je voor het laatst ontroerd? “Toen een familielid van mij ziek werd en overleed. Ik heb geen zin om daar iets over te zeggen.”     Je kunt maar beter niet met je collega getrouwd zijn. “Valt mee hoor. Het heeft grote voordelen. Je hebt meer begrip voor de ander als-ie aan het stressen is over een wetenschappelijk artikel of midden in de nacht toetsen nakijkt. Het wordt problematisch als je alles mee naar huis neemt en daar verder discussieert over facultaire politiek. Dat proberen we te vermijden. Collega’s denken vaak dat wij over facultaire zaken altijd hetzelfde denken maar dat is niet altijd zo.”     Turkije all-inclusive, bergwandelen in Oostenrijk, of museum in museum uit in Italië? “Turkije, maar dan zonder all-inclusive. Hoewel ik er laatst nog ben geweest, all-inclusive, met mede-leerlingen van het gymnasium waar ik op school zat. De lerares Grieks had een reis georganiseerd naar Oost-Turkije. Niks voor mij eigenlijk, zo’n groepsreis, maar dit was leuk. René en ik hebben voor de zomervakantie nog geen plannen, behalve dat we gaan wandelen in de Elzas. Ons tweede huis ligt daar niet ver vandaan, in Zuid-Duitsland. Door het jaar reizen we zoveel dat het soms lekker is om thuis te blijven. René moet vóór de zomer nog naar Turkmenistan, Aruba, Senegal en Mexico.”     Wanneer schaam je je? “Als ik afspraken niet nakom, omdat ik het bijvoorbeeld te druk heb. Het voelt dan alsof ik mensen in de steek laat. Het is anders dan twintig jaar geleden, met die constante stroom e-mails en zo. Vroeger kon je een brief nog een dag of drie laten liggen. Nu kan dat bijna niet meer. ”    Laatste roman?Buddenbrooks van Thomas Mann heb ik herlezen. Ik ‘luister’ eigenlijk steeds meer naar boeken, mits ze goed ingesproken zijn. Luisterend komt het bij mij sterker binnen dan wanneer ik lees. Ook Mann, hij schrijft nogal langzaam. Ik ben daar soms te ongeduldig voor en skip passages. Met een luister-cd kan dat ook, maar toch doe je dat niet. In Australië, waar we ooit een congres bezochten, had ik de eerste twee delen van Harry Potter bij me. René vroeg zich af of hij die leuk vond, maar eenmaal op weg van Sydney naar Brisbane wilde hij en de kinderen niet meer stoppen voor koffie omdat het zo spannend was.”     Wat is goed gezelschap? “Mensen met wie je een goed of grappig gesprek kunt voeren. Over filosofie, kunst, politiek, het kan overal over gaan, ook over persoonlijke dingen maar dat hangt af van de persoon. Ik hou niet van psychoanalytische gesprekken, dan liever over wetenschappelijke onderwerpen. Liefst met lekker eten, en muziek. Elk land heeft z’n eigen zuiden. Kijk naar Nederland, Duitsland, Frankrijk, overal geldt dat de zuiderlingen meer genieten van het leven dan de noorderlingen. In Italië klopt dat ook. Milaan is geen bourgondische maar een zakelijke stad. Nog even wat betreft ‘ontroerd’, ik kan zeer ontroerd raken door muziek, meestal klassiek. Ik hou van barok, Bach, Händel. Iedereen roept altijd dat Bach de grootste is maar Händel raakt mij meer, net zoals Mozart.”     Een academische carrière is goed te combineren met kinderen. “Ja, maar het vereist wel organisatietalent, en een partner die meehelpt in het huishouden. Misschien dat ik iets minder tijd voor mijn kinderen heb gehad maar ik geloof niet dat ze daar zwaar onder hebben geleden. Mijn moeder heeft ook altijd gewerkt, als gynaecoloog en huisarts. Het voordeel was dat ik als kind wat meer vrijheid had. Ik vind moeders eng, die alleen maar thuis zitten en over hun kinderen praten.”     Mijn manier om te ontspannen is… “Koken, wandelen en vroeger paardrijden. Ik doe het niet meer zo vaak maar dat zou ik wel moeten doen. Een paard merkt meteen wanneer je gespannen bent en dan wordt het onrustig.”     Lievelingsgerecht? “Verse vis met koriander. Liefst zo vers mogelijk. In Hong Kong, waar ik een half jaar heb gewoond, kocht ik op de markt weleens een levende vis en nam die mee naar het restaurant waar de kok ‘m voor me klaarmaakte.”

 

Maurice Timmermans

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)