Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Galm

Met enige regelmaat bespammen ze mijn inbox. Mails over mediatraining voor wetenschappers. Nooit overwogen om me op te geven. Mijn onderzoek gaat over strafuitsluitingsgronden bij internationale misdrijven, een combinatie die zelden voorkomt. Er staat nu eenmaal niet vaak een ex-dictator voor het Internationaal Strafhof die zegt “ik heb die genocide wel gepleegd, maar was op dat moment behoorlijk van het padje, dus ik hoef geen straf”. Een zuiver theoretisch onderzoek, dacht ik altijd, en daarom niet interessant voor de media. Totdat een journalist van de radio belde om te vragen of Gadaffi gek genoeg zou kunnen zijn voor een beroep op ontoerekeningsvatbaarheid.  

Een paar dagen later bevind ik me in een lokale radiostudio. Er wordt contact gelegd met Hilversum. Na enkele minuten ben ik in de uitzending. “Mevrouw Krabbe”, zegt de presentatrice,“beroepen mensen zich in het internationale strafrecht wel eens op ontoerekeningsvatbaarheid?” “Het is wel eens voorgekomen”, begin ik, maar onmiddellijk hoor ik mijn eigen stem keihard teruggalmen door de koptelefoon. Paniek! Moet ik hier iets van zeggen? Is dit normaal? Of kunnen alle mensen op de radio door hun eigen stem heen praten? Ik hoor alleen nog maar galm en kan mijn eigen stem niet meer horen. Het hele gesprek is een worsteling. Een paar minuten later sta ik gedesillusioneerd weer buiten: mag ik eindelijk mijn hok uit om over onderzoek te praten, kom ik in een soort Bananasplit terecht.

Thuis beluister ik de uitzending. Het is nog erger dan ik had gedacht. Alsof ik een ernstig stotterprobleem heb. Depressief slenter ik met zoontje richting speeltuin, waar ik twintig minuten apathisch op een wipkip zit. Wanneer ik thuiskom, belt de redactrice van het programma. Foutje van de techniek, legt ze uit. Niemand kan door zijn eigen stem heen praten. Wel had ik meteen moeten zeggen dat er iets mis was. Ook al is dat midden in de uitzending.

Dat weten we dan voor de volgende keer.

Als er nog een volgende keer is na dit haspel-debacle. Dus jonge onderzoekers, hoe obscuur het onderwerp van je proefschrift ook is, schrijf je in voor die cursus media training. Want op een dag belt het mannetje van de radio and you better be prepared.

 

Maartje Krabbe

Maartje Krabbe is junior-onderzoeker internationaal strafrecht

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)