Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Ach Jan, doe oordopjes in of je raam dicht”

“Ach Jan, doe oordopjes in of je raam dicht”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes Fotografie

Observant schuift aan in verenigingshuis

Een eengezinswoning, ingeklemd tussen twee bedrijven, en aan de overkant een woonwagenkamp. Sinds twee maanden zijn vier heren van Koko’s dispuut Festglede de trotse bewoners. Over een naam wordt nagedacht. “Het Pauperpaleisje?”

 

Nijverheidsweg 13a. “In Heer”, zegt Jan van de Kerkhof, student kennistechnologie, er voor alle zekerheid bij tijdens het telefoongesprek. Aan het einde van de Kennedybrug naar rechts, vervolgens naar links. Een studentenhuis moet zo gevonden zijn. Vaak is het een oud pand met een afgebladderde of gammele voordeur, fietsen voor de gevel, verschillende gordijnen of lakens voor de ramen. Maar op de een of andere manier mist Observant het huis van Koko’s herendispuut Festglede, Noors voor feestvreugde.

Afstappen, nog een keer de straat in: bouwmarkt, benzinestation, glashandel, autogarage, woonwagenkamp. Daar moet het zijn: 13a. Deze eengezinswoning met opvallend witte kunststof deuren en ramen, een garage met automatische poort en een voortuin? “Ja, hier wonen we”, roept Van de Kerkhof die net komt aangefietst. “Mooi hè? We wonen er pas twee maanden. Heb je de vijvers in onze voortuin gezien? Er zit bijna geen water meer in.”

Van de Kerkhof opent de deur. Er liggen witte tegels op de vloer, de muren zijn zwart, net als de keuken, er staan banken en stoelen, een eettafel, strijkplank en drie televisies. In het midden het grootste beeldscherm. Die blijkt van Rogier van Riet te zijn, student European Studies en de kok van vandaag. “Als hij wil gamen, alleen of samen met Jan, dan mag hij zijn gang gaan, het is zijn televisie”, klinkt het. Stijn Franssen, eerstejaars geneeskunde: “Ik kijk dan wel naar een van de andere televisies.” Gezellig. “Ach, met een koptelefoon gaat dat prima, als ik dat geschiet maar niet hoef te horen.”

Her en der liggen plastic zakken, schoenen, bierkratjes en kleren. Het is er rommelig, maar zeker niet smerig. Over de eettafel wordt voor en na de maaltijd een doekje gehaald, de afwasmachine draait zowat twee keer per dag, etensresten verdwijnen in de afvalbak, de badkamer ruikt fris. Maar dan toch nog even over die t-shirts, schoenen, tassen en broeken. Op de slaapkamers, in de woonkamer, in het washok: overal liggen hoopjes. Eerstejaars geneeskunde Jelmer Muis wijst naar Van de Kerkhof en Van Riet. “Van hen.” “Van Rogier zul je bedoelen. Hier ligt bijna niets van mij”, verdedigt Van de Kerkhof zich.

 

Sociale controle

Van Riet, student European Studies, heeft een eenvoudige pasta van tomatensaus en groenten bereid. De heren bestrooien hun borden rijkelijk met geraspte kaas. “Het smaakt goed”, zegt Franssen. Van de Kerkhof en Muis eten rustig door. Geen pluim voor de kok? “Rogiers pasta behoeft geen compliment”, lacht Van de Kerkhof.

Het is vrij uitzonderlijk dat het viertal samen aan tafel zit. “We kijken meestal rond vijven wie er is, iemand haalt de boodschappen en kookt. Eigenlijk zijn we ’s avonds nooit met z’n allen thuis, ja misschien op vrijdag. De ene avond heeft iemand commissiewerk, op dinsdag is het jaarclubavond”, zegt Van de Kerkhof die het langst bij Koko zit. “Ik ben twee jaar lid. Rogier, Jelmer en Stijn zijn van de nieuwe lichting.”

Franssen zag het huis aan Nijverheidsweg te huur staan. “Er stond expliciet bij dat er ook studenten in mochten. Ik woonde verderop in Heer, maar ik vond het niet fijn om in het huis te studeren, het was er ook niet gezellig.” De huur van 1200 euro wordt gedeeld. Franssen betaalt 20 euro minder. Hij heeft de kleinste kamer.

Vier jonge studenten die dus pas twee maanden samenwonen. Gaat dat goed? Franssen: “Je leert elkaar heel snel kennen. We luisteren naar elkaar, irritaties zijn snel uitgesproken.” Zoals die keer dat Franssen midden in de nacht thuiskwam en veel te hard muziek draaide. Of toen Muis zijn jaarclub op een onaangenaam tijdstip een rondleiding gaf door de woning. Van de Kerkhof: “Mijn raam zit aan de achterzijde van het huis. Als die drie ’s nachts thuiskomen en peuken gaan roken in de achtertuin, hoor ik alles. Hele discussies.” “Ach Jan, doe oordopjes in of je raam dicht”, suggereert de rest. Van Riet, lachend: “Oei, zijn raam dicht?” Over de buren hoeven ze zich geen zorgen te maken. Aan de ene kant ligt een glashandel, aan de andere kant grenst het huis aan een garage. Aan de overzijde ligt een woonwagenkamp. Muis: “Er is een stel dat altijd in de voortuin zit.” Sociale controle. Het heeft ook zo z’n voordelen, luidt de conclusie.

 

Frans en Gemmy

Het blijkt een nuchter gezelschap. Er worden grapjes gemaakt, over en met elkaar. Ze kunnen bij elkaar terecht als ze ergens mee zitten, maar heel vaak gebeurt dat niet en voorbeelden komen niet boven tafel. Wellicht dat ze na een jaar samenwonen helemaal leeglopen.

Laten we eens testen hoe goed de heren van Festglede elkaar kennen.

Vraag één is voor Van de Kerkhof. Hoe heten de ouders van Stijn Franssen? “Zijn vader heet Frans, dat weet ik in ieder geval, Frans Franssen. O fuck, hoe heet zijn moeder ook alweer…” Muis: “Kom op, dat weet je wel.” Het blijft stil. “Gemmy”, roept Van Riet.

Volgende vraag voor Franssen. Welke baan wil Rogier van Riet? “Weet ik niet. Hij weet het zelf niet eens. Misschien iets bij de Europese Unie in Brussel.” Van Riet knikt.

En weet Jelmer Muis wat de droomauto is van Jan van de Kerkhof? “Jan houdt alleen van gamen. En ik wil helemaal niet over auto’s praten. Ik heb er helemaal niks mee.” Van de Kerkhof: “Jelmer houdt van tractors. Hij komt van het platteland, uit Friesland.” “Nee joh, uit Overijssel.” “Overijssel, wat heeft Overijssel nu voor iets significants?” Muis: “En Gelderland dan?” Van de Kerkhof, geboren en getogen in Nijmegen: “Wij hebben de Nijmeegse Vierdaagse.”

Muis neemt regelmatig de trein naar zijn ouderlijk huis. “Op vrijdag vier uur heen en op maandagochtend weer terug. Dan stap ik om half zeven in de trein om het college van elf uur te halen. Iedereen verklaart me voor gek, maar ik heb het er voor over. Ik voetbal er nog en er wonen vrienden.”

Door naar de laatste vraag voor Van Riet. Hoe heet de laatste scharrel van Jelmer Muis? “Sofie.” Ze is het onderwerp van een weddenschap. “Jelmer vertrok laatst naar Sofie en Stijn en ik denken dat hij de hele nacht bij haar is geweest. We zijn tot twee uur wakker gebleven en hebben hem niet thuis zien komen”, zegt Van de Kerkhof. Muis: “Ik heb gewoon thuis geslapen, echt waar!” Franssen: “De volgende ochtend stond zijn fiets er inderdaad, maar we twijfelen.”

 

Wendy Degens

Volgende week het Pisi Paleis van herendispuut Pisimopsantee (Circumflex), Achter de Molens.

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)