Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Het is goed toeven in de clan Germeys”

“Het is goed toeven in de clan Germeys”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes Fotografie

Inez Myin-Germeys (1972, Wilrijk, België), hoogleraar ecologische psychiatrie, sinds oktober 2010, en divisieleider Mental Health binnen de School for Mental Health & Neuroscience; woont in Hees, België en is getrouwd met Erik Myin, drie dochters (12, 11 en 10 jaar)                    

 

Je kunt me ’s nachts wakker maken voor… “Een zonsopgang. Prachtig, zeker als ik op een speciale locatie ben, op vakantie bijvoorbeeld.”     Reis geboekt naar: “Sri Lanka. Nou ja, geboekt… We hebben vliegtickets. Rugzakje om en dan zien we wel, heel low profile. Je moet me niet in een vijfsterren resort stoppen. Toen de kinderen klein waren, stapten we in de auto en reden we door Europa, tot in Kroatië en Griekenland – eigenlijk zover de auto ons wilde brengen. De afgelopen jaren zijn we in Mexico, Thailand en Vietnam geweest. Ons gezin zoekt graag het avontuur op.”     Wat mis je in het leven? “Tijd voor mijzelf. Het is moeilijk met drie kinderen, een drukke baan en een echtgenoot met eveneens een academische carrière. Hij is filosoof in Antwerpen. Maar als ik de tijd had, zou ik een roman gaan lezen naast het zwembad, of iets actiefs gaan doen, fietsen bijvoorbeeld. Welk boek er nu op mijn nachtkastje ligt? Geen. Ik heb er echt geen tijd voor. Onlangs hield ik mijn inaugurele rede (vrijdag 27 mei j.l., red.) en kreeg ik een hele stapel boeken. Mijn man schonk me Ines vrouw van mijn hart van Isabel Allende. Dat gaat mee naar Sri Lanka.”   Het glazen plafond bestaat niet. “Ik heb lang gedacht: het bestaat niet. Misschien zit het wel in ons hoofd, denken we dat we als vrouw meer moeten presteren. Maar toch blijkt het lastig. Ik merk uit eigen ervaring – een onbewust proces – dat het niet makkelijk is om toegang te krijgen tot de manier waarop mannen met elkaar omgaan. Ze zijn anders, kunnen zichzelf beter verkopen bijvoorbeeld. Tegelijkertijd heeft het ook te maken met generatieverschillen. Aan de top zitten veel oudere mannen, van een andere generatie dan de mijne. Zij gaan anders om met hun gezin en hun vrije tijd.”    Ooit een jointje gerookt? “Nee. Ik ben natuurlijk een sensation-zoeker, ik houd van avontuurlijke reizen en nieuwe dingen, dus het zou goed kunnen. Maar ik kan niet inhaleren, ik heb het eens geprobeerd met een sigaret. Op een gegeven moment wilde ik eens een stukje spacecake proberen, maar ik was zwanger, dus daar heb ik vanaf gezien. Het is er niet meer van gekomen. Ik een braaf kind? Nee. Ik was heel aanwezig, niet stout of zo, maar ik hield ervan om grapjes uit te halen op school en om de boel een beetje op te stoken. Op een leuke manier dan.”    Ecologische psychiatrie is softe psychiatrie. “In die zin dat het niet biologisch is? Ja. Maar het raakt wél de kern van de zaak – het gaat om de interactie tussen persoon en omgeving – en in die zin is het absoluut niet soft.”   Muziek: “Alternatieve country: Steve Earl, Wilco, Lucinda Williams en de latere platen van Johnny Cash. Ik houd ook van Bob Dylan.”     Droomauto: “Auto’s interesseren me totaal niet. Hij moet vooral functioneel zijn, altijd rijden. Ik heb een Renault. Die is vuil, gedeukt en moet nodig naar de garage.”    Psychiaters zijn zachtaardiger dan andere artsen. “Ik ben van huis uit psycholoog, maar het antwoord is ja, ik denk dat psychiaters meer geïnteresseerd zijn in de mens, ze kunnen beter invoelen. Het is inherent aan hun vak.”    Hoogste rapportcijfer voor: “Wiskunde en geschiedenis.”    Mijn ouders dank ik voor: “Om de manier… hoe omschrijf ik dat… de vrijheid om mijzelf te ontplooien, te ontwikkelen tot een onafhankelijk denkend mens. Als ik vroeger aan mijn vader vroeg hoe laat ik thuis moest zijn, zei hij: ‘Durf niet naar huis te komen als je in een interessant gesprek zit’. Vervolgens waren alle gesprekken interessant.”     Vrienden of familie? “Moeilijk kiezen. Met mijn familie heb ik een goede band. Mijn zussen hebben allebei ook drie kinderen. Het is goed toeven in de clan Germeys. Maar goede vrienden zijn ook belangrijk.”    Wat wilde je vroeger worden? “Dierenarts, dat was zo rond mijn twaalfde. Daarna twijfelde ik tussen journalist, archeoloog of psycholoog. Ik had nooit bedacht dat ik wetenschapper zou worden. Ik ging psychologie studeren met het oog op een baan als clinicus.”    Ik ben een leuke baas, want… “Ik denk dat ik motiverend ben, ik luister naar mensen. In onze vakgroep wordt hard gewerkt, maar er is ook fun en gezelligheid. Mijn collega’s hebben voor mijn oratie een liedje gemaakt op de melodie van Een beetje verliefd van André Hazes: ‘Bijzonder geliefd, ja zelfs een beetje verliefd’. Geestig, maar ook ontroerend. Men zegt altijd: ‘Een goede baas wordt ook een beetje gehaat’. Maar op dat punt faal ik. Ik ben heel open, direct en benoem ook de dingen die niet goed gaan, maar wel altijd met een positief doel, zodat de persoon zichzelf kan verbeteren. Ik sta graag in het middelpunt, ik ben heel aanwezig, zorg dat er veel sfeer is. Je ziet me zelden naar de achtergrond verdwijnen.”   Wat ga je jouw dochters verbieden op hun dertiende? “Er is veel dat ik ze zou willen verbieden, maar ik heb dezelfde houding als mijn ouders: ze zijn wijs genoeg en moeten zelf kiezen wat ze wel of niet willen doen. Ik ben heel geduldig met mijn kinderen, relaxed, ik laat ze vrij, waardeer ze.”    Schizofrenie bestaat niet. “Correct. Het is een diagnostische classificatie die niet is gebaseerd op oorzakelijke gronden en die geen sturing geeft aan hoe we iemand moeten behandelen. Het woord is ingeburgerd, er wordt in het dagelijks leven vaak over gesproken, maar het komt in de verste verte niet overeen met de klinische klachten. Schizofrenie is niet hetzelfde als een gespleten persoonlijkheid.”    Mijn grote liefde: “Mijn echtgenoot. Hij is humoristisch, nieuwsgierig en gedreven in zijn werk. Hij brengt rust in ons leven. Hij heeft een heel andere persoonlijkheid dan ik. Ik ren vooruit, hij remt me af. Dat zorgt voor balans”    Vanavond eten we… “Uh, zelfgemaakte appelmoes met zo’n quornburger. We zijn vegetariërs. Mijn man is een hele goede kok; hij staat meestal in het weekend in de keuken.”

 

Wendy Degens

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)