Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Ik wil alles regelen voor iedereen”

“Ik wil alles regelen voor iedereen”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes Fotografie

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Ine Slangen (1951, Valkenburg), receptioniste School of Business and Economics, sinds 2006; woont in Maastricht; gehuwd met Marcel, drie dochters

Een goede receptioniste weet… hoe het reilt en zeilt op een faculteit. Wat mag, wat niet mag. Parkeren bijvoorbeeld, alleen medewerkers en gasten die een vergunning hebben aangevraagd, mogen hier hun auto zetten. Studenten staan ook wel eens bij de slagboom, maar die mag ik niet binnen laten. Ook moet ik ze soms terechtwijzen als ze hier bij de receptie posters of flyers plakken. We willen het netjes houden.”     Ben je moedig? Ja. Ik stap soms op dingen af die… Laatst zakte een man naast me in elkaar op de markt. Ik ben BHV’er en heb meteen eerste hulp gegeven. Mijn hart klopt dan in mijn keel maar ik doe het wel. Hij was diabetespatiënt, had te weinig gegeten en kreeg een hypo. Ik heb ‘m gerustgesteld en wat fruit gegeven van een groentekraam een paar meter verderop. Daarna heb ik 112 gebeld want door de val bleek ook nog zijn heup gebroken. Wat ik ook moedig van mezelf vind is dat ik ben begonnen met lijnen. Ik moet er veel voor doen, een uitgebreid programma afwerken, maar ik ben sinds september al 9,5 kilo kwijt. Ik doe het voor mijn gezondheid en een klein beetje uit ijdelheid.     Vragen, vragen, vragen, ik word er gek van! Alleen aan het begin van een nieuw blok. Studenten die niet weten waar ze moeten zijn, komen dan hier aan de balie. De hele dag door. Zeker als ze door een storing het rooster op Eleum niet open krijgen. Als ik het ook niet kan inzien, is het helemaal chaos.     Het geheim van een goed huwelijk is… geven en nemen. Mijn man en ik zijn 37 jaar getrouwd. We doen veel samen maar we hebben ook onze eigen hobby’s. Mijn man gaat elke week kaarten. Dat doet-ie al vanaf zijn vijftiende. In het begin vond ik dat niet altijd leuk, maar gaandeweg heb ik dat geaccepteerd. Zelf heb ik twee vriendenclubjes. Met één ga ik uit eten, vaak in Rilette, in het andere kletsen we vooral.    Ik heb een hekel aan… oneerlijkheid. Ik ga zelf heel open met mensen om, dat probeer ik althans. En ik ga ervan uit dat anderen het ook goed bedoelen. Maar je krijgt soms het lid op de neus, ja dat kan. Eerlijkheid is iets wat ik van mijn moeder heb meegekregen. Het was een lieve en tegelijk zakelijke vrouw, ze runde eerst een sigaren- en later een kledingzaak. Ze kon niet tegen leugens. Als kind verzon ik weleens wat, maar dat had ze meteen in de gaten. Ik weet nog dat ik een keer een snoepje had gepikt en ermee naar buiten was gelopen. Toen ze vroeg of ik iets meegenomen had, zei ik nee. Maar ze had alles gezien vanuit het raam boven. Straf kreeg ik niet. Ook geen tikken, nooit.     Eigenaardige karaktertrek? Ik trek alles naar me toe, wil graag alles regelen voor iedereen, ook als ze daar niet om vragen. Mijn kinderen hebben daar soms last van. Ik moet wat meer loslaten.     Sinterklaas of kerst? Vroeger Sinterklaas, toen de kinderen klein waren. Nu doen we niet meer aan surprises, helaas niet. We komen met kerst bij elkaar. Dat doen we sinds mijn ouders dood zijn bij mij of mijn zus.     Voor het laatst ontroerd? Toen afgelopen juni een goede vriend van ons overleed, iemand van de kaartclub van mijn man.      Ik ben graag alleen. Nee, ik heb het liefst mensen om me heen. Het komt weleens voor, nu de kinderen het huis uit zijn. Je kunt dan naar je eigen programma’s op tv kijken, dat wel. The Voice of Holland vind ik leuk.     Lievelingsgerecht? Pasta. Maakt niet uit wat. Als het maar pasta is. Al eet ik het nu minder vaak vanwege het lijnen. Ik kook graag, ben een echte hobbykok en zit ook in een kookclubje. Ik lust alles. Nee, geen kippenlevertjes. Ik ben een vleeseter, hou van wild. Afgelopen weekend heb ik hertenragout gemaakt.     Verslaafd aan? Ik weet het niet. Ik rook niet, drink niet. Chocola misschien, ik hou van melk, puur en wit.     Er is meer tussen hemel en aarde. “Daar geloof ik zeker in. Ik ben katholiek opgevoed maar ik ga echt niet elke week naar de kerk, mijn kinderen ook niet. Wel geloof ik dat er iets bestaat als een hiernamaals. Ik steek ook kaarsjes aan in de Onze Lieve Vrouwekerk of hier in het kapelletje bij de ingang, vooral als een vriendin ziek is of een van de dochters examen heeft. Ja, het helpt. Het geeft troost.

 

Maurice Timmermans

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)