Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Er komt geen enkel huisdier in”

“Er komt geen enkel huisdier in”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes Fotografie

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Jeroen Bakker (23, Alkmaar), derdejaars UCM, voorzitter van SIFE, een wereldwijde non-profit organisatie die sociale behoeften probeert om te zetten in duurzame kansen. 

Woont in Maastricht

Vriendin Misha

Een beter milieu begint bij jezelf. Ben ik het mee eens. Ik let bijvoorbeeld goed op de producten die ik koop. Sommige dingen zijn te duur, maar ik probeer zoveel mogelijk biologisch te eten. De verwarming zet ik pas laat aan. Ik ben een paar maanden in Ecuador geweest en daar zette het gezin waar ik woonde nooit de verwarming aan, en de haard één keer per week. Als je je goed aankleedt is het helemaal niet erg.   Ik lijk op mijn vader. Ja, ik denk het wel. Ik wil bijvoorbeeld eerst zelf een oplossing voor een probleem zoeken. Pas als ik het heb gevonden, of er mee bezig ben, bel ik mijn ouders. Mijn vader is ook zo. Hij blijft in eerste instantie heel rustig en laat niet merken dat hij stress heeft, dat komt pas later.   Laatste theaterbezoek? Volgens mij Belle en het Beest, de musical in Scheveningen. Met mijn moeder, die had twee kaartjes en mijn vader kon niet. Het was leuk, heel gezellig.   Veganistisch of vegetarisch? Vegetarisch, veganistisch gaat me te ver. Vegetariër worden trouwens ook, maar ik eet wel twee tot drie keer per week vegetarisch. Ik houd van eten en vind het leuk om nieuwe dingen uit te proberen.   Ik ben een goede voorzitter want… ik houd niet alleen rekening met de plichten van anderen, maar ook met hun gevoelens. Ik probeer ook voor mijn medebestuurders een balans te vinden tussen hun functie bij SIFE en hun andere activiteiten. Ze moeten het tegen me kunnen zeggen als er iets is, dat vind ik belangrijk. Ik kan goed luisteren.   Op feestjes ben ik… dronken. Met een big smile op mijn gezicht. Ik heb geen scrupules, het maakt me niets uit om midden in de kroeg op een podium uit mijn dak te gaan.   Vind je jezelf volwassen? Ja, dat betekent voor mij dat ik zelfstandig mijn eigen keuzes kan maken. Onafhankelijk zijn van anderen, maar wel inzien dat je andere mensen nodig hebt.   Ik heb een zwak voor… skiën. Als ik de kans krijg, pak ik ‘m altijd. Een vriend van me geeft nu skiles in Oostenrijk. Het was lastig plannen, maar ik ga een week in januari. Ik ski al zolang ik me kan herinneren, het liefst maak ik tochten.  Favoriete kroeg? De Falstaff, de sponsor van mijn dispuut. Het is er erg gezellig en ik ken de mensen goed, want ik heb er even gewerkt.   Wie is wereldwijd de grootste schuldige op milieugebied? Als het om bedrijven gaat, denk ik meteen aan oliemaatschappijen, maar Coca-Cola is ook helemaal niet goed. Ze bouwen bijvoorbeeld een fabriek midden in de woestijn en onttrekken dan het water uit de grond. Boeren uit de omgeving zitten opeens zonder. Ik heb daar een documentaire over gezien, dat blijft me dan bij. Dat landen zoals de VS internationale verdragen over het milieu niet willen ondertekenen, vind ik ook zorgwekkend. Ochtend- of avondmens? Avondmens. Ik ben echt een slow-starter, maar kan lang doorgaan. Ik ben op mijn best na 11.00 uur. Nu ik SIFE-voorzitter ben, moet ik vaak eerder op, maar ik probeer de eerste afspraken pas na 10.00 uur te plannen.     Over tien jaar heb ik drie kinderen. Nee, ik heb op dit moment helemaal niets met kinderen. Dat kan over tien jaar natuurlijk anders zijn, dan ben ik 33. Als ik kinderen krijg, dan wil ik er twee of drie. Eentje is zielig en met meer dan drie creëer je overpopulatie.   Minst groene gewoonte? Ik laat mijn laptop altijd aanstaan. Dat komt omdat ik er ook op studeer en als ik hem afsluit moet ik bijvoorbeeld artikelen die ik op internet heb gevonden weer opnieuw zoeken.   Grote voorbeeld? Ik heb geen idool. Tot mijn achttiende keek ik wel op tegen mijn vader en mijn oudere broer. Dat is normaal, denk ik. Nadat ik een jaar op reis ben geweest, zijn die relaties veranderd.   Maastricht of de Randstad? De Randstad. Niet omdat hier niets te doen is, maar veel vrienden trekken naar de Randstad en ik ben in Maastricht gaan wonen met het idee dat het alleen voor mijn studie zou zijn. Je bent kunt in de Randstad makkelijker even naar een andere stad gaan. Ik zie mezelf trouwens ook in Kaapstad of Rio de Janeiro wonen, ik hoef niet in Nederland te blijven.     Welk huisdier komt er niet in? Er komt geen enkel huisdier in. Ik heb er niets mee. Katten zijn nog wel oké, maar honden gaan bij iedere gast blaffen en op je springen. Van vogels zou ik ook gek worden, al dat gepiep.   Grote liefde? Misha, mijn vriendin. We hebben elkaar hier in Maastricht bij Koko leren kennen. Het gaat al meer dan twee jaar heel goed. We zijn tegenpolen; zij is impulsief, terwijl ik alles van tevoren overdenk en voorbereid. Ik heb dat nodig, dat iemand me uit mijn comfort zone trekt.   Auto of trein? Ik reis veel meer met de trein en dat vind ik prima. Ik ga in januari naar Oostenrijk waarschijnlijk ook met de trein. Het is net zo duur en kost evenveel tijd als het vliegtuig. Met auto’s heb ik niet veel. Ze moeten het doen en mij en m’n bagage van A naar B brengen. Later als ik groot ben… hoop ik dat ik trots ben op wat ik heb bereikt. Alle keuzes die je maakt, de goede en de slechte, brengen je uiteindelijk in een bepaalde situatie. Ik hoop dat ik daar trots op kan terugkijken, zoals ik dat nu al een beetje kan.

 

Cleo Freriks

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)