Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Inspiratie

Net toen ik de afgelopen week het gevoel kreeg dat ik nu echt een volledig geconditioneerde rat (lees: werkslaaf) aan het worden was, louter bezig met overleven in de herfst van het Avondland, was ik getuige van een onverwachte ontmoeting tussen twee bijzondere geesten. De 30-jarige Ali B, de bekende Marokkaans-Nederlandse rapper en de 87-jarige hoogleraar Paul de Chauvigny de Blot van Nyenrode Universiteit. Beiden spraken over het thema bezieling op een bijeenkomst over leiderschap. Eerst kwam De Blot aan het woord, Jezuïet en homo universalis, met talenten op vele terreinen, die meerdere studies afrondde: chemie, natuurkunde, filosofie, psychologie, politicologie, en op 80-jarige leeftijd promoveerde. Hij hield de zaal een spiegel voor. Hij bestreed de controledrift van de huidige generatie managers op een speelse manier met oneliners als: boekhouders zijn historici, daar heb je niets aan als je de toekomst wilt veroveren. En: alles wat je aandacht geeft, wordt sterker; dus hoe meer controle, hoe minder visie.

Het meest indrukwekkend was het slot, toen hij vertelde over de vijf jaar die hij doorbracht in een concentratiekamp in Indonesië. Dat was zijn rijkste tijd. Hij zag er stoere mannen binnenkomen die snel dood gingen. Wie bleven leven waren degenen die vrienden hadden en degenen die verantwoordelijkheid namen voor hun lotgenoten. De Blot hielp een jonge arts bij het begeleiden van stervenden. De laatste blik van dankbaarheid in de ogen van de stervende, die is hem altijd bijgebleven. Door het geven van aandacht aan de ander werd hij gevoed. Een derde punt was dat je van elkaar kon leren. Hij leerde anatomie van een arts en Latijn van een jurist. Drie dingen waren essentieel: vriendschap, verantwoordelijkheid voor anderen en communicatie. Hij deed me aan Nelson Mandela denken, die zelfs in de gevangenis op Robbeneiland een op leren gerichte ‘universiteit’ wist te starten.

Daarna kwam Ali B. het podium op; de magische verstilling die De Blot met zijn kampervaringen bij de toehoorders teweeg had gebracht, was nog tastbaar. Ali vroeg zich hardop af wat hij met zijn bakkerscertificaat (‘ik kan heel goed spritsen maken’) nog aan de woorden van de professor toe te voegen had. Maar hij wist de vlam brandend te houden, door de vitaliteit van de geest te laten horen in zijn grappen en zijn raps. Hij vertelde ooit zelf gelabeld te zijn als een ‘kansarme jongere’, maar dat etiket was zelf ‘ziek’. De rapper en de professor, allebei inspirerend en jong van geest. We hebben ze nodig.

 

 

Corine de Ruiter

Corine de Ruiter is hoogleraar forensische psychologie

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)