Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Nieuwe FHS-decaan: “Decanen zijn niet zo belangrijk”

Nieuwe FHS-decaan: “Decanen zijn niet zo belangrijk”

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts

Transfer van het jaar, Bernadette Jansma van FPN naar FHS

MAASTRICHT. Een zittende decaan die overstapt naar dezelfde functie bij een andere faculteit: dat soort transfers komt weinig, misschien wel helemaal niet voor aan de UM. Wat bezielt prof. Bernadette Jansma om medio 2016 psychologie en neurowetenschappen (FPN) te verruilen voor de faculteit Humanities and Sciences (FHS)?

Jansma (50) is sinds 2009 decaan bij de FPN. En ze is, dat weet iedereen die vijf minuten met haar praat, een bevlogen wetenschapper. Iemand die welke vraag dan ook altijd weet om te buigen naar een antwoord waarin ze kan vertellen wat voor interessant project-zus-en-zo met de collega’s-die-en-die is opgezet.

Dus waarom straks, per 1 januari 2017, niet gewoon terug naar haar passie, de wetenschap? 

Ja, dat was ook denkbaar geweest, zegt ze. En dan niet eens pas in 2017.

Jansma: “Twee keer vier jaar is vrij lang, vind ik. En omdat de faculteit goed loopt, we zijn succesvol en de verhoudingen zijn harmonieus, kon wat mij betreft 2016 een fade out jaar worden waarbij ik in de zomer mijn plaats aan een opvolger zou afstaan. En dan had ik terug kunnen gaan naar de vakgroep cognitieve neurowetenschappen en me op het onderzoek naar het thema taal in het brein storten, daar wil ik alles over weten. Hoe werkt het bij gezonde mensen, hoe bij mensen met afasie, met dyslexie? Verder zou de voorzittersfunctie vrijkomen. Het is best een dynamische club, zo’n honderd mensen en maar 24 in vaste dienst, dus er is veel aan people management te doen. En ik zou weer onderwijs gaan geven.”

Dat was een van haar opties. Er waren ook andere, eerder al. “Zo’n drie jaar geleden begonnen headhunters aan me te trekken. Om decaan te worden in Groningen bijvoorbeeld, of aan de Universiteit van Amsterdam. Naar de UvA wilde ik niet, die zijn me te weinig internationaal. Dat willen ze daar niet horen, maar het is echt zo. Bovendien heerst er in de Randstedelijke academische kringen een soort kastesysteem waar ik me niet in thuis voel. Je blijft er een buitenbeentje dat niet heel serieus wordt genomen. Je merkt het al in het landelijke decanenoverleg. Als ik daar voorstel om de numerus fixus op te heffen luistert niemand. Als de UvA-decaan een keer hetzelfde zegt, is binnen twee weken de fixus weg. Wat meespeelt is dat Maastricht, met onze nadruk op neurowetenschappen, moeilijk ligt bij hun vooral klinisch georiënteerde psychologie. Wij halen hun geld weg, vinden ze.”

Ze vroeg zich toen af “waar ik wilde zijn als niet-Nederlander. Niet in de Randstad dus. Wel in Maastricht. Hier heb ik fijne collega’s en de mogelijkheid om aan dingen te bouwen. Sinds ik in 1998 hier kwam ben ik betrokken geweest bij de opbouw van de vakgroep, van Brains Unlimited (de serie super fMRI-scanners waaronder de 9.4 Tesla), van het Science-programma, van het forensisch instituut TMFI. En nog een aantal dingen.”

Ze kan vergelijken, ze weet hoe de UM zich verhoudt tot universiteiten in binnen- en buitenland. “Elders weten faculteiten niets van elkaar, hier wel, en dat wil ik niet kwijt. Zoiets als ons managementteam, het overlegorgaan van college van bestuur met de decanen, is uniek. Wij maken elke twee jaar een gezamenlijk uitstapje naar buitenlandse instellingen waar we iets van kunnen opsteken, laatst twee universiteiten in Madrid. Daarom kun je gemakkelijk iets met elkaar beginnen: wij vanuit psychologie projecten met de FHML, met de juristen, met de economen. En zo min mogelijk bobo-vergaderingen hè, meteen aan de gang met de inhoud.” 

Jansma is en blijft dus in Maastricht. En wordt afgelopen zomer door rector Luc Soete “vrijblijvend gepolst” om eens na te denken over het decanaat bij de FHS. Daar is een reeks van vacatures die maar niet opgevuld worden. Een dean voor het University College, een dean voor wat nu de School of Sciences heet, een overkoepelende decaan voor de faculteit. Jansma antwoordt dat ze tegen dat laatste “in principe geen nee zegt” (“Zuinig? Ja, zo ben ik”). Ze weet – dat soort dingen wordt in het managementteam besproken - dat het met lieden van buiten niet erg wil lukken. “Dat snap ik wel, het is een incubator-faculteit, mensen vragen: ‘hoe zit dat?’ En nog iets: we zien dat Nederlanders niet naar Maastricht komen, vanwege hun ideeën over Limburg en de Limburgers. Buitenlanders hebben dat niet. Eind november komen er weer drie buitenlandse kandidaten voor het UCM. Dat het al sinds januari sleept is geen probleem, Teun Dekker doet het als acting dean prima, er is geen reden voor paniek.”

Jansma besluit ja te zeggen. Omdat ze nog een tweede passie heeft, naast wetenschap, zegt ze. “Kijken naar mensen, naar hun talenten en hoe ze die kunnen ontwikkelen. Mijn rol daarbij: dingen bevorderen, faciliteren, samenwerking stimuleren.”

Dat wil ze bij uitstek bij de FHS gaan doen: “Die faculteit bestaat uit heel verschillende autonome eenheden, en dat loopt allemaal wel. Je kunt je zelfs afvragen wat het nut van een decaan daar is.” Ze lacht.

Maar ze ziet dat nut wel. Ze wil het potentieel verder uitbouwen, dwarsverbanden leggen. “Ik zeg dan: jullie moeten met elkaar praten, over de muur kijken, zien of de chemie klopt en er iets nieuws kan groeien. Ik wil faciliteren. Dat vind ik mijn functie als decaan.”

En verder, zegt ze, zijn decanen niet zo belangrijk. “Hier bij psychologie bijvoorbeeld is helemaal geen behoefte aan leiders. Niet nodig. Ik wil vooral inhoudelijk aan de gang, ik hoef niet te besturen op basis van macht, of met leugens, met dreigementen, of juist soft of zen. Zo ben ik niet. Ik ben realistisch en ik vind dat je duidelijk moet zijn. Wel vriendelijk en positief, behalve als mensen zich niet aan de afspraken houden. Dan word ik minder vriendelijk.”

Ze lacht weer. Vriendelijk.

 

 

 

 

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: