Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

In onze sas

In onze sas

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Het blijft maar tobben met mijn titel. Germanicus toont geen enkele belangstelling meer, die houdt zich oostduits doof voor smeekbedes om me te voorzien van een functiebenaming die a: helder en toch vaag genoeg is, en b: voldoende imponeert zodat de universitaire goegemeente mij serieus neemt als ik problemen voor ze kom oplossen. Of op zijn minst duiden, want vaak weet men niet eens wat er mis is. Wel zei Germie dat ik met welk titelvoorstel dan ook eerst langs moest bij de man zonder wie geen functie een naam krijgt, zonder wie geen salarisschaal ooit wordt ververst: De Deut. Die ontving me met een homerisch gelach en een joviale klap op de schouder, en zo stuurde hij me even later ook weer weg: wat ik wilde kon niet, wat kon wilde ik niet en dan had ik maar een echt vak moeten leren, zei hij. Wat dan, o wijze Deut?, vroeg ik. “Nou ja, treasurer bijvoorbeeld, dan knal je zo naar schaal 15. Ik leg je wel een keer uit wat zo iemand doet. Kost even tijd natuurlijk, haha.” Hij zei ook nog dat-ie geen ijzer met handen kon breken, dat de regels de regels waren en dat er nu eenmaal landelijke afspraken lagen waar zelfs hij niet omheen kon, vooral niet omdat ze uit zijn eigen koker kwamen. Hij brulde erbij van het lachen.  

Gedeprimeerd begaf ik me virtueel naar de site van het Platform Hervorming Nederlandse Universiteiten, want dat er verdomme wat hervormd moet worden lijkt me meer dan vanzelfsprekend. En wat trof ik aan? Mijn humeur klaarde op slag op: een lijst van slogans die onze universiteiten hanteren om zichzelf op de kaart te zetten. Het platform heeft er een wedstrijdje van gemaakt: wie heeft de achterlijkste? Nou, Groningen spant de kroon. Born leaders reach for infinity, roepen ze daar. Nu moet u weten dat de universiteit er al een jaar in rep en roer is omdat collegevoorzitter Poppema als born leader zijn infinity in China zoekt: daar openen ze in Yantai een soort Groningse dependance! Wij als UM’ers moesten wel eens lachen als president Jo weer ergens op de wereld een vlag had geplant maar die noorderlingen zijn ons nu echt voorbij. Hun Ukrant kopt: Kritiek houdt Poppema niet tegen: “Yantai gaat zonder meer door”

Tja, dat krijg je van een slogan waar mensen echt in gaan geloven. Dat doen we hier gelukkig niet meer. Wie denkt serieus nog dat we leading in learning zijn? De vicerector? Ja, dat is niet uitgesloten. Maar verder toch helemaal niemand?

Die van de UvA-Amsterdammers, We are U, heeft intussen de tweede plaats op de ‘domheidsranglijst’ van het platform behaald. Wedden dat daar een duur reclamebureau maanden op gestudeerd heeft, toen brainstormsessies heeft gehouden met stakeholders binnen en buiten de instelling en vervolgens zes letters op tafel heeft gesmeten met een zescijferige rekening ernaast? Met de uitdrukkelijke aanbeveling dat we de verborgen tweeledige subtekst in de letter U niet over het hoofd moeten zien?

Even terug naar ons, hier in Maastricht. Zullen wij maar een nieuwe doen? Verzint u iets leuks, iets met een knipoog liefst? Germans choose Germanicus bijvoorbeeld. Of: In onze sas met de Kennis-As? Het hóéft toch niet altijd Engels te wezen?

Albert Bergbroeder

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: