Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Externe adviseur moet rust terugbrengen bij facilitaire dienst

“Mensen slapen slecht, ze worden er ziek van”

MAASTRICHT. Een voorgenomen plan om de receptiediensten aan deze universiteit anders te organiseren heeft tot opschudding geleid binnen de facilitaire dienst. Het college van bestuur heeft nu een externe adviseur ingehuurd die “objectief en met de juiste nuance” de situatie binnen de dienst in kaart moet brengen.

Zo luidt de tekst die de directeur van de dienst (FS, Facility Services), Eric Klekamp, vorige week donderdag in een extra editie van het interne digitale bulletin News Flash aan zijn medewerkers stuurde. De adviseur is Wil Rutten, voormalig gemeentesecretaris in Maastricht en daarna tot zijn pensionering in 2014 de hoogste provinciale ambtenaar in Noord-Brabant.

Dat Klekamp hamert op objectiviteit en “de juiste nuance” komt niet uit de lucht vallen. Sinds drie leden van de dienstraad bij FS een maand geleden opstapten is er een golf van e-mails door de dienst gegaan, waarvan een enkele nogal emotioneel van toon was. Een medewerker repte onder meer van de “sneaky manier” waarop de directie probeerde “de reorganisatie van de recepties er doorheen te jassen”. Dit tot ongenoegen van diezelfde directie die eerst een bericht rondstuurde met de mededeling dat de maillijst van FS “hier niet voor bedoeld is” en een dag later (via de clustercoördinator recepties) de toonzetting bekritiseerde “(een grens is overschreden”) en “passende maatregelen” aankondigde.

De betrokken medewerker is vervolgens inderdaad formeel berispt, maar de reactie van de leiding lijkt binnen de dienst averechtse effecten te sorteren. Zoals een collega die anoniem wil blijven het formuleert: “Belachelijk, over de toon van die mail kun je het inderdaad hebben maar inhoudelijk heeft hij gelijk. Ik vond het walgelijk, die ‘passende maatregelen’. In wat voor dictatuur leven we?”

De schrijver van de bekritiseerde mail laat weten dat hij intussen inziet dat een gematigder toon verstandiger was geweest maar dat hij niettemin “heel veel steunbetuigingen heeft ontvangen, vanuit de hele dienst, niet alleen van andere receptiemedewerkers”.

De bom barstte op 20 oktober toen drie van de vier leden van de dienstraad er de brui aan gaven. De reden: een kennelijk gebrek aan vertrouwen onder de medewerkers in hun vertegenwoordigers. De plannen met de receptionisten hadden zo veel kwaad bloed gezet dat mensen om de dienstraad heen liepen en zich rechtstreeks tot vertegenwoordigers van de vakbonden in het Lokaal Overleg ( LO, met vakbonden en college van bestuur) wendden. Volgens Roy van Kessel, sinds 2005 lid van de raad, sinds 2008 voorzitter, “wist men ons niet meer te vinden”. Maar Johny Coninx, een der receptionisten, zegt: “Ik wist ze heel goed te vinden, heb ze een paar keer een lange mail gestuurd, ook al voor de zomer, maar heb nooit inhoudelijk antwoord gekregen. Dan zoek je het dus ergens anders.”

Een andere grief tegen de raad: twee van de vier leden (onder wie Van Kessel) zijn clustercoördinator geworden, een leidinggevende functie. Te dicht op het management, zeggen mensen. Van Kessel: “Die vinden dat leidinggevenden geen zitting mogen hebben in een medezeggenschapsorgaan. Maar ik heb me echt niet anders opgesteld sinds ik vorig jaar deze functie kreeg.” Ook hij zegt sinds zijn vertrek als raadslid veel steunbetuigingen te hebben ontvangen.

De raad kampte het laatste jaar echter eveneens met een verminderd vertrouwen van de kant van de directeur. Klekamp: “Ik had een hele goede relatie met de raad, het overleg was zeer open, integer, constructief. Het is goed voor de kwaliteit van de medezeggenschap als je als directeur met de benen op tafel in alle vertrouwen kunt spreken. Die sfeer veranderde met de komst van een nieuw lid in de raad, Nic Ritzen, in 2014. Ik kon niet meer vrijuit spreken.”

Volgens Van Kessel conformeerde Ritzen zich niet aan de afgesproken regels en gooide hij “vertrouwelijke informatie op straat”.

Volgens de voorzitter van de universiteitsraad, Herman Kingma, wiens bemiddeling door de dienstraad was ingeroepen, hanteerde Ritzen “meer het conflictmodel en de drie anderen meer het harmoniemodel. Er was verschil van mening over wat wel en niet publiek was. Nic vond dat je de notulen naar buiten mocht brengen, maar het is wel zo dat die pas officieel zijn als ze in een volgende vergadering zijn goedgekeurd.”

Ritzen, die als enig lid van de dienstraad is overgebleven, wil niet reageren omdat hij “de relatie met de directeur niet in gevaar wil brengen. We zijn nu constructief bezig.” Duidelijk is intussen wel dat juist hij nog altijd het vertrouwen geniet van de ontevreden receptiemedewerkers.

De grieven van die groep zijn deels inhoudelijk, deels gericht op de manier waarop er met ze wordt omgesprongen. Medewerkers die anoniem willen blijven (“als je je mond opendoet, krijg je klappen”) melden dat er gebrekkig wordt gecommuniceerd, dat maatregelen zomaar worden opgelegd, dat de leiding niet luistert “en niets doet met de dingen die wij inbrengen. Ze hebben ook geen idee wat wij doen”. Die sfeer, zeggen anderen, zou al langere tijd en op meer plaatsen binnen FS (zo’n honderddertig mensen, vaak in deeltijd, van catering tot recepties, van vastgoed tot inkoop) heersen.

Directeur Klekamp en ook ex-dienstraadvoorzitter Van Kessel ontkennen categorisch dat er sprake is van een angstcultuur bij FS. De uitspraak vorige week in Observant van Wilma Klinkhamer (Abvakabo-medewerker, LO-lid en lid van de universiteitsraad) dat er onder het personeel een “gigantisch wantrouwen” leeft jegens de leiding, verraste Klekamp: “Dat lees ik dan in de krant. Zeker, bij de grote reorganisatie die eind vorig jaar is afgerond, is er weerstand ontstaan. De bedrijfsvoering is veranderd, dat wringt en dat kraakt en daar valt wellicht enig wantrouwen op terug te voeren. Maar die is er zeker niet over de volle breedte van de organisatie.”

Maar wie rondvraagt bij FS hoort bizarre dingen. Mensen durven niet meer hun gewone werktelefoons te gebruiken omdat de leiding de gesprekslijsten controleert en medewerkers erop aanspreekt. Clustercoördinator recepties Francien in de Braek daarover: “Onzin, natuurlijk doen we dat niet. En nee, ook e-mailverkeer wordt niet gecontroleerd. Er zijn hier altijd veel rare geruchten.”

De formele kant van de zaak rond de recepties wordt intussen “juridisch getoetst”, zegt Klekamp. Nu medewerkers die altijd op een vaste plaats en op vaste tijdstippen hebben gewerkt, flexibeler ingezet zouden moeten worden is het de vraag of dat niet strijdig is met de cao of met bijvoorbeeld de arbeidstijdenwet. Naar verluidt hebben een of meer receptiemedewerkers al een advocaat in de arm genomen. Een medewerker: “Ik had altijd vaste dagen en uren. Ik wist waar ik aan toe was; dit voelt alsof ik een uitzendkracht ben.”

Dat men voortaan structureel (“een keertje invallen vinden we best”) ook avond- en weekenddiensten  zou moeten gaan draaien wordt als een aanslag op het sociale leven gezien. Een van hen: “Mensen slapen slecht, er zijn er zelfs bij die psychologische hulp zoeken. We worden er ziek van.”

 

 

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)