Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Aan het handje

Aan het handje

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Het was niet geheel toevallig dat ik me afgelopen zaterdag onder het publiek op de Open Dag begaf. Ik had behoefte aan wat jongs om me heen, wat onbedorvens. Wat is er onbedorvener dan een scholier die zich, nog kletsnat achter de oren, op zijn toekomst oriënteert? Die plannen maakt, die droomt over wat hij ooit wil worden, die zich bij voorbaat al verkneukelt dat hij hier in Maastricht misschien een Frans vriendje of vriendinnetje kan opduikelen zodat hij ooit gegidst en al kan gaan clubben aan de Côte d’Azur?  Of in Parijs?

Parijs, o nee, daar maar even niet aan denken. Daar lopen net iets te veel jongeren rond die het niet zo hebben op andermans toekomstplannen.  Een toekomst die niet verder reikt dan één avond, dat vinden ze lang genoeg.

Dan was het zaterdag wel anders, hier in Maastricht. Ik verheugde me op de glimmende wangetjes, de glanzende ogen van al dat jonge spul dat verwachtingsvol aan zou schuiven in de collegebanken, of lachend in de rij voor de gratis oranje petjes zou gaan staan.

Dus ik kom daar, ik kijk rond en ik denk: gut, wat zijn de aanstaande studenten oud! Grijze koppen, kale koppen, gegroefde gelaten; worden de kinderen tegenwoordig zo geteisterd op school dat ze in één klap twintig, dertig jaar ouder worden? Neuh, zo gek kan het toch niet wezen. Bovendien zag ik tussen al dat middelbare volk ook nog wel een enkel jeugdig gezichtje.

Ik erop af.

-Dag meneer, mijn naam is Bergbroeder, komt u hier ook studeren? Een late roeping? Respect!

-Haha, nee hoor, ik ben hier met mijn dochter!

-Met uw dochter? Waarom dat?

-Nou, ik wil wel eens met eigen ogen zien wat er hier te koop is.

(Het schaap is er intussen bij komen staan.)

-Dag meneer. Ik heb hem zelf gevraagd om mee te gaan. Papa stelt altijd van die goede vragen.

-Maar meiske, kun je die vragen dan niet zelf stellen? Je gaat toch ook zelf studeren? Of komt papa dan naast je zitten in de onderwijsgroep? En komt mama je potje koken op je nieuwe kamer?

-Nee meneer, dat niet, maar ik kom uit Flutjebroek en dan is dat verre Maastricht best een beetje eng. En wat als ik de mensen hier niet versta? Papa spreekt alle talen, hè pap?

-Zeker kind, en alle dialecten. Op mij kun je bouwen. Maar waar wilt u heen meneer, eh, Bergmans?

-Bergbroeder is de naam, niet erg hoor, iedereen vergeet wel eens wat. Straks bij het welkomstpraatje wel opletten hè! Nee nee, geintje. En ik wil nergens heen, ik was gewoon nieuwgierig hoe de leiders van de toekomst, de nieuwe generatie intellectuelen, de spes patriae zich voorbereidt op de volgende grote stap in het leven. En dat zie ik nu. Aan het handje. U bent bedankt.   

Albert Bergbroeder

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: